Η χώρα απειλείται συνεχώς από τις χωματερές της, οι οποίες αποτελούν μια τεράστια υγειονομική βόμβα. Μόλις τα τελευταία εικοσιτετράωρα αυτό επιβεβαιώθηκε στην Κεφαλλονιά και τη Θεσσαλονίκη, ενώ λίγες ημέρες νωρίτερα, εξαιτίας της αμέλειας των αρμοδίων του Χώρου Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) στην Πάρο προκλήθηκε μεγάλη φωτιά στο νησί.
Μόλις χθες, η Πυροσβεστική Υπηρεσία κλήθηκε να αντιμετωπίσει μία ανάφλεξη στην ανεξέλεγκτη τοξική χωματερή που βρίσκεται στη Λαγκάδα Κεφαλλονιάς. Τέσσερα οχήματα με 18 πυροσβέστες ρίχτηκαν στη μάχη για τον περιορισμό της φωτιάς σε έναν χώρο που, σύμφωνα με το kefaloniapress.gr, παραμένει χωρίς ουσιαστική παρέμβαση εδώ και σχεδόν έναν χρόνο, με τις τοξικές εναποθέσεις αποβλήτων να συνεχίζονται.
Λίγες ώρες νωρίτερα, προχθές, το Τμήμα Περιβαλλοντικής Προστασίας Θεσσαλονίκης ανέδειξε μια άλλη πτυχή του προβλήματος, συλλαμβάνοντας δύο άτομα στον Δήμο Χαλκηδόνος. Επί μια τριετία, ένας 42χρονος οδηγός, κατ’ εντολή ενός 45χρονου ιδιοκτήτη εταιρίας, απέρριπτε ανεξέλεγκτα μπάζα ανακαινίσεων σε αγροτεμάχιο, μετατρέποντας την περιοχή σε κέντρο συγκέντρωσης τρωκτικών και εστίας σοβαρών μολύνσεων.
Η συσσώρευση αυτής της αυθαιρεσίας οδηγεί νομοτελειακά στο μοιραίο, όπως αποδείχθηκε στην Πάρο. Ο ΧΥΤΑ του νησιού χαρακτηριζόταν για χρόνια «ωρολογιακή βόμβα», ενώ ήδη από το 2022, λόγω κορεσμού, λειτουργούσε οριακά, με διαδοχικές πρόσκαιρες συμβάσεις. Η καθυστέρηση του έργου επέκτασης, σε συνδυασμό με την παράνομη απόθεση ανακυκλώσιμων δίπλα στο κύτταρο του ΧΥΤΑ, οδήγησε στη μεγάλη φωτιά της 29ης Ιουλίου 2026 που έκαψε 20 από τα 156 τ.χλμ. του νησιού. Μια ακόμα υγειονομική βόμβα απειλούσε τη δυτική Θεσσαλονίκη, στη Σίνδο.
Στις 8 Ιουνίου, τεράστιες ποσότητες πλαστικών, στερεών αποβλήτων και πλακών αμιάντου άρχισαν να σιγοκαίνε κάτω από τόνους χώματος σε παράνομη χωματερή περίπου 15 στρεμμάτων. Επικίνδυνες εστίες φωτιάς υπάρχουν ακόμα και στο κέντρο της Αθήνας. Στον Λόφο Φιλοπάππου, εν μέσω αντιπυρικής περιόδου, καταγράφονται εικόνες σοβαρής αμέλειας. Συσσωρευμένα κομμένα κλαδιά, πυκνά ξερά χόρτα και εύφλεκτα υλικά δίπλα σε κατοικίες μετατρέπουν τον αστικό πνεύμονα σε πεδίο υψηλού κινδύνου.
Οι διαμαρτυρόμενοι κάτοικοι προσκρούουν σε ένα ατέρμονο «μπαλάκι» ευθυνών μεταξύ Δήμου Αθηναίων και Εφορείας Αρχαιοτήτων, με τις αρμόδιες Αρχές να αλληλομεταθέτουν τις υποχρεώσεις καθαρισμού και πυροπροστασίας, αφήνοντας την περιοχή τελικά απροστάτευτη. Από τις νησιωτικές υποδομές που καταρρέουν έως τα αστικά κέντρα, η χώρα παραμένει εκτεθειμένη σε ένα έγκλημα διαρκούς υποβάθμισης της δημόσιας υγείας.
