Την ώρα που το δημογραφικό εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες απειλές για το μέλλον της χώρας, η κυβέρνηση επιμένει να κωφεύει, χωρίς μια αποτελεσματική απάντηση που να ανακουφίζει ουσιαστικά τα νέα ζευγάρια. Το κενό επιχειρούν πλέον να καλύψουν οι ίδιοι οι Δήμοι, βάζοντας χρήματα από τα ταμεία τους για να στηρίξουν τις οικογένειες και κάθε νέα γέννηση.
Μετά την Καλλιθέα, που θέσπισε οικονομική ενίσχυση 1.000 ευρώ για οικογένειες που αποκτούν παιδί, σειρά παίρνει η Νίσυρος, με ένα ακόμη ισχυρότερο κίνητρο: 3.000 ευρώ εφάπαξ για κάθε νέο παιδί οικογένειας μόνιμων κατοίκων του νησιού.
Η εισήγηση του δημάρχου Νισύρου Χριστοφή Κορωναίου εγκρίθηκε ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο. Δικαιούχοι θα είναι όσοι, κατά τη γέννηση του παιδιού, είναι δημότες και μόνιμοι κάτοικοι της Νισύρου.
Το βοήθημα είναι αφορολόγητο, δεν συνυπολογίζεται στα εισοδηματικά κριτήρια άλλων κοινωνικών παροχών, ενώ στον προϋπολογισμό του Δήμου για το 2026 έχουν ήδη προβλεφθεί 9.000 ευρώ για την εφαρμογή του μέτρου.
Σχεδιάζουν και 150 ευρώ τον μήνα
Η δημοτική αρχή, μάλιστα, εξετάζει ένα ακόμη πιο φιλόδοξο μέτρο: την καταβολή 150 ευρώ τον μήνα για κάθε παιδί μέχρι τη συμπλήρωση των πέντε ετών, στο πλαίσιο της προσπάθειας να συγκρατηθούν νέοι άνθρωποι στο νησί και να ανακοπεί η πληθυσμιακή συρρίκνωση.
«Δεν είναι απλώς τα χρήματα, είναι μια αγκαλιά από τη Νίσυρο σε κάθε παιδί που γεννιέται εδώ. Είναι το μήνυμα ότι η Νίσυρος πιστεύει στο μέλλον της και το μέλλον είναι τα παιδιά μας», ανέφερε ο Χριστοφής Κορωναίος.
Και πρόσθεσε: «Είπαμε ναι στην οικογένεια, ναι στο μέλλον. Δώσαμε το μεγαλύτερο δημοτικό επίδομα γέννησης γιατί πιστεύουμε ακράδαντα ότι κάθε παιδί που γεννιέται στη Νίσυρο αξίζει την καλύτερη υποδοχή».
Από την Καλλιθέα μέχρι τη Νίσυρο
Η εικόνα είναι ενδεικτική. Στην Καλλιθέα θεσπίστηκαν 1.000 ευρώ, στη Νίσυρο 3.000 ευρώ και εξετάζεται ακόμη και μηνιαία στήριξη των παιδιών.
Προφανώς κανένας Δήμος δεν μπορεί να λύσει μόνος του το δημογραφικό. Όταν όμως η Τοπική Αυτοδιοίκηση αναγκάζεται να επιστρατεύσει τους περιορισμένους πόρους της για να δώσει κίνητρα στις νέες οικογένειες, αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο η ανεπάρκεια της κεντρικής πολιτικής.
Όσα θα έπρεπε να αποτελούν μέρος μιας ισχυρής εθνικής στρατηγικής για το δημογραφικό, επιχειρούν πλέον να τα κάνουν, ο καθένας με τις δυνάμεις του, οι ίδιοι οι Δήμοι.
