Νέα, ιδιαίτερα σοβαρά ερωτήματα ανοίγουν γύρω από τις θεραπείες με «βλαστοκύτταρα» και τις πρακτικές που εμφανίζονται υπό τον τίτλο της «Αναγεννητικής Ιατρικής», μετά τον αιφνίδιο θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη.
Με μία αιχμηρή δημόσια παρέμβαση, η καθηγήτρια Αιματολογίας και Κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης Ελένη Παπαδάκη επαναφέρει ένα ζήτημα για το οποίο, όπως επισημαίνει, η επιστημονική κοινότητα είχε ήδη κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου: τις μη εγκεκριμένες θεραπείες που παρέχονται ή διαφημίζονται από μη αδειοδοτημένα «Κέντρα».
Η παρέμβασή της αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα εν μέσω της έρευνας για όσα συνέβησαν πριν από τον θάνατο του γνωστού τραγουδιστή. Και αυτό γιατί η κ. Παπαδάκη δεν περιορίζεται σε μία γενική επισήμανση, αλλά υπογραμμίζει κατηγορηματικά ότι ο ΕΟΦ δεν έχει εγκρίνει τέτοιου είδους θεραπείες και χαρακτηρίζει παράνομη τη σχετική διαφήμισή τους από ιατρεία.
«Με τον πιο ατυχή τρόπο αναδύθηκε το θέμα των παράνομων θεραπειών με “βλαστοκύτταρα” και μεθόδους “Αναγεννητικής Ιατρικής” σε μη-αδειοδοτημένα “Κέντρα” για το οποίο έχουμε επανειλημμένα τοποθετηθεί δημόσια αλλά και μέσω της Ελληνικής Εταιρείας Γονιδιακής Θεραπείας και Αναγεννητικής Ιατρικής (ΕΕΓΘΑΙ) Hellenic Society of Gene Therapy and Regenerative Medicine της οποίας είμαι μέλος του ΔΣ. Μάλιστα, στις 27 Απριλίου 2026 είχαμε – ως ΕΕΓΘΑΙ – οργανώσει ημερίδα “Αλήθειες και Μύθοι για τις Κυτταρικές Θεραπείες: Όσα πρέπει να γνωρίζουν οι ασθενείς” στα Προπύλαια για το κοινό και τους δημοσιογράφους για να επιστήσουμε την προσοχή στο κοινό και στην Πολιτεία για τους κινδύνους από μη-εγκεκριμένες θεραπείες», αναφέρει χαρακτηριστικά και συνεχίζει:
«Να σημειωθεί ακόμα μια φορά ότι ο ΕΟΦ ουδεμία έγκριση έχει δώσει για τέτοιου είδους θεραπείες και ό,τι σχετικό διαφημίζεται σε διάφορα Ιατρεία είναι παράνομο».
Είχαν προειδοποιήσει από τον Απρίλιο
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η προειδοποίηση στην οποία αναφέρεται η καθηγήτρια δεν διατυπώνεται εκ των υστέρων. Στις 27 Απριλίου 2026, περίπου τεσσεράμισι μήνες πριν από τον θάνατο του Μαζωνάκη, η Ελληνική Εταιρεία Γονιδιακής Θεραπείας και Αναγεννητικής Ιατρικής είχε πραγματοποιήσει στο κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών ημερίδα με τίτλο «Αλήθειες και Μύθοι για τις Κυτταρικές Θεραπείες: Όσα πρέπει να γνωρίζουν οι ασθενείς».
Το ίδιο το πρόγραμμα της εκδήλωσης είναι αποκαλυπτικό για τις ανησυχίες που είχαν ήδη διατυπωθεί. Μεταξύ των θεμάτων ήταν οι προϋποθέσεις ασφάλειας στις κυτταρικές θεραπείες, το κανονιστικό και ελεγκτικό πλαίσιο και ο τρόπος με τον οποίο προστατεύονται οι ασθενείς. Στην ημερίδα συμμετείχε μάλιστα και ο πρόεδρος του ΕΟΦ Σπυρίδων Σαπουνάς, με εισήγηση για το τι συνιστά εγκεκριμένη θεραπεία.
«Θεραπείες-θαύματα» και ψευδείς υποσχέσεις
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι το θέμα που είχε αναλάβει η ίδια η Ελένη Παπαδάκη: «“Θεραπείες – θαύματα” και μη τεκμηριωμένοι ισχυρισμοί», με αναφορά σε παραδείγματα μη εγκεκριμένων πρακτικών στην Ελλάδα και διεθνώς και σε «ψευδείς υποσχέσεις».
Στο ίδιο πρόγραμμα υπήρχε ξεχωριστή ενότητα για τα ηθικά διλήμματα στις κυτταρικές θεραπείες, με αναφορές στον ιατρικό τουρισμό, στις θεραπείες χωρίς αποδείξεις και στην οικονομική και ψυχική επιβάρυνση που αυτές μπορούν να προκαλέσουν στις οικογένειες.
Με άλλα λόγια, οι προειδοποιήσεις υπήρχαν και είχαν διατυπωθεί δημόσια πριν η υπόθεση Μαζωνάκη φέρει με δραματικό τρόπο το θέμα στο προσκήνιο.
Και κάπου εδώ αρχίζουν οι ευθύνες εκείνων που σήμερα οφείλουν να δώσουν απαντήσεις αντί να εμφανίζονται ως αιφνιδιασμένοι. Διότι, εάν επιβεβαιωθεί από την έρευνα ότι σε ιατρεία πραγματοποιούνταν μη εγκεκριμένες ή μη επιτρεπόμενες πρακτικές, το ερώτημα δεν αφορά μόνο εκείνους που τις παρείχαν, αλλά και όσους είχαν θεσμική υποχρέωση να ελέγχουν, να εποπτεύουν και να προστατεύουν τους ασθενείς.
Οι προειδοποιήσεις της επιστημονικής κοινότητας υπήρχαν, είχαν διατυπωθεί δημόσια και είχαν φτάσει μέχρι ειδική ημερίδα για την ασφάλεια και το ελεγκτικό πλαίσιο των κυτταρικών θεραπειών. Επομένως, εφόσον αποδειχθεί ότι παράνομες πρακτικές λειτουργούσαν ανενόχλητες, κάποιοι θα πρέπει να εξηγήσουν όχι μόνο πώς συνέβαινε αυτό, αλλά κυρίως γιατί δεν το είχαν σταματήσει. Και τότε οι ευθύνες δεν θα μπορούν να κρυφτούν πίσω από τον αιφνιδιασμό και τις εκ των υστέρων διαπιστώσεις.
