Οι Ελληνες αντιμετωπίζουν τις εξελίξεις με ανακούφιση και αισιοδοξία. Ενας αφόρητος βραχνάς, μια αιθάλη θλίψης, κατήφειας και απαισιοδοξίας φαίνεται ότι διαλύεται.
Το θέαμα της πτώσης της αθλιότερης -από καταβολής ελληνικού κράτους- κυβέρνησης είναι ενθαρρυντικό. Προσφέρει μια αίσθηση απελευθέρωσης από ένα αόρατο κακό που είχε καταπλακώσει τα πάντα.
Οι μόνοι ενοχλημένοι από το γεγονός της κατάρρευσης του κυβερνητικού μωσαϊκού είναι οι παράξενοι άνθρωποι με την απροσδιόριστη και αντεθνική ιδεολογία που μετέδωσαν την εσωτερική, πνευματική σήψη τους στην ελληνική οικονομία, στην κοινωνία και στον πολιτισμό.
Οι παντιέρες της αντιλαϊκής επίθεσης που σάλπισαν οι σοσιαλιστές του ΠΑΣΟΚ άρχισαν να υποστέλλονται και ο πολύπαθος λαός μας τούτη τη σπουδαία και κρίσιμη στιγμή μπορεί με αυτοπεποίθηση και πίστη στις δυνατότητές του να κάνει το καλύτερο δυνατό για την πατρίδα.
Στη δημοκρατία, που πράγματι γεννήθηκε στον τόπο μας, ουδέποτε υπήρξαν αδιέξοδα. Ούτε σήμερα υπάρχει χώρος, χρόνος και ανοχή για γελοίους εκβιασμούς που επινοούσαν επί διετία οι αφανείς σύμβουλοι του μοιραίου Γιώργου Παπανδρέου. Ο λαός επιθυμεί να μιλήσει, να εκφράσει την άποψή του για το μέλλον του και η πιο σοβαρή και αναπόφευκτη -όπως αποδεικνύεται- απάντηση σε αυτό το αίτημα είναι οι εκλογές.
Μπροστά στην κάλπη όλοι γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν και πώς να συμπεριφερθούν. Εχουν κατανοήσει ότι αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα ο αφανισμός της απήχησης και της επιρροής του κόμματος που κατέστρεψε την Ελλάδα και διαχειρίστηκε την εξουσία με κανταφικά πρότυπα και μεθόδους.
Τα αστεία τέλειωσαν. Το φαγοπότι έληξε. Ηρθε η ώρα του λογαριασμού.
*Ο όρος «συμμωρία» προέρχεται από το βιβλίο του Κώστα Ζουράρι «Βέβηλα κίβδηλα σκύβαλα – Αλλως η νατοκεμαλική συμμωρία της “Ιστορίας” για την ΣΤ΄ δημοτικού»
