Η Γερμανία είναι μια χώρα που αποτελεί σε καθημερινή βάση το κύριο θέμα του δημόσιου διαλόγου. Η κυρία Μέρκελ και το ευρωομόλογο, η εκταμίευση της έκτης δόσης, ο γαλλογερμανικός άξονας και η… επανένταξη της Siemens στην αρένα των προμηθειών της χώρας μας απασχολούν πολιτικούς, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες, απλούς φορολογούμενους πολίτες.
Το μείζον ζήτημα των πολεμικών αποζημιώσεων που μας οφείλει αυτή η μεγάλη και ισχυρή χώρα φαίνεται να έχει ξεχαστεί από εκείνους που θα έπρεπε συστηματικά και αδιάλειπτα να το προωθούν. Η εφημερίδα μας δεν έχει σταματήσει να το επαναφέρει, με πληθώρα άρθρων και συγκλονιστικά ντοκουμέντα:
Η «δημοκρατία» έδωσε στους αναγνώστες το DVD «Από την τραγωδία της Ελλάδας 1941-1944» με τα φοβερά πλάνα Κατοχής που τράβηξε εν αγνοία των κατακτητών ο Αγγελος Παπαναστασίου. Επίσης, την 28η Οκτωβρίου κυκλοφόρησε -για πρώτη φορά στον ελληνικό Τύπο- η μνημειώδης εργασία «Αι Θυσίαι της Ελλάδος Εις τον Β΄ Παγκόσμιον Πόλεμον». Αυτή η ειδική έκδοση της «δημοκρατίας» είναι το ακριβές ανάτυπο τού, άγνωστου σε πολλούς, λευκώματος του Κωνσταντίνου Δοξιάδη, που παρουσιάστηκε το 1945 στην ιδρυτική σύνοδο του ΟΗΕ, με στόχο να τεκμηριώσει το δίκαιον των ελληνικών διεκδικήσεων από την ηττημένη Γερμανία.
Οι Γερμανοί ειδήμονες γνωρίζουν τα μεγέθη των οφειλομένων. Αντιλαμβάνονται τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η πατρίδα τους. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του οικονομολόγου Albrecht Ritschl τον Ιούνιο του 2011 στο «Spiegel»: «Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας “πάρουν ακόμη και τα σώβρακα”».
Οι πολιτικοί μας γιατί κωφεύουν; Φοβούνται κάτι ή είναι απλά «λίγοι»;
