Από τον καύσωνα και τα μπάνια του λαού επιστροφή στη βαρυχειμωνιά της πραγματικότητας. Οι Ελληνίδες και οι Ελληνες που για λίγο ξεχάστηκαν από τα χαράτσια, τους φόρους, την ανεργία, κάνοντας μερικές βουτιές στα καταγάλανα νερά, τώρα γυρίζουν στα μακροβούτια των χρεών και των υποχρεώσεων. Επιστρέφουν, με απλά λόγια, στη σκληρή πραγματικότητα, που θα είναι ακόμη σκληρότερη απ’ ό,τι την είχαν αφήσει στις αρχές του καλοκαιριού.
Το καζάνι στην κοινωνία εξακολουθεί να βράζει, ενώ ο Σεπτέμβριος των απολύσεων, της διαθεσιμότητας και της κινητικότητας κάνει ακόμη πιο βαρύ το σκηνικό, εν όψει μάλιστα και του «θερμού» ανοίγματος των σχολείων, όπως έχουν προειδοποιήσει από τώρα οι συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί. Εάν ανοίξει και το θέμα των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας, όπως διαφαίνεται, τότε θα μιλάμε περί πραγματικής βαρυχειμωνιάς διαρκείας για την κοινωνία, στην οποία μια σπίθα είναι αρκετή πλέον για να μετατρέψει τα πάντα σε παρανάλωμα.
Ηδη καθ’ οδόν είναι μια σειρά από φόρους που θα στείλουν τους πολίτες με το «καλημέρα» στα γκισέ των εφοριών και των τραπεζών. Οι λυπητερές είναι πολλές και έρχονται να κάνουν εφιαλτική την καθημερινότητα των πολλών.
Μέχρι τέλος Αυγούστου θα πρέπει να καταβληθούν μεταξύ άλλων η πρώτη δόση του ΦΑΠ (Φόρος Ακίνητης Περιουσίας) για το 2012, καθώς και η πρώτη δόση του Φόρου Εισοδήματος Φυσικών προσώπων για όσες δηλώσεις εκκαθαρίστηκαν.
Οι καλύτερες μέρες όχι μόνο δεν λένε να έρθουν, αλλά κάθε 24ωρο που περνά η κοινωνία «στεγνώνει» ακόμη περισσότερο με τη στάση πληρωμών να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Οι ρυθμίσεις χρεών δεν έχουν αποδώσει και η κυβέρνηση αναζητά τρόπους μήπως και πάνε οι πολίτες να δώσουν κάτι. Αλλά πώς; Οι περικοπές μισθών θα συνεχιστούν (στο στόχαστρο μπήκαν και οι εμποροϋπάλληλοι), οι τράπεζες δεν έχουν ρίξει ούτε ευρώ στην αγορά, τα λουκέτα συνεχίζονται και η πολυπόθητη ανάπτυξη δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Οσο για τον εφιάλτη της ανεργίας, οι αριθμοί προκαλούν σοκ. Αν αναλογιστούμε ότι το τελευταίο τρίμηνο συσσωρεύει και νέες υποχρεώσεις από σχολικά είδη μέχρι τέλη κυκλοφορίας, τότε ζητείται επειγόντως μια χαραμάδα στο τούνελ.
Η λιτότητα διαρκείας και οι φόροι χωρίς τέλος δεν οδηγούν πουθενά και το φωτάκι αλλαγής της συνταγής που άναψε ο Μπαράκ Ομπάμα πρέπει να γίνει φως γρήγορα. Σε διαφορετική περίπτωση, το σκοτάδι θα γίνει πιο πυκνό. Ας το έχουν υπόψιν τους οι τροϊκάνοι και η κυρία Μέρκελ. Δεν υπάρχει άλλη λύση για να σωθεί ο ασθενής, παρά μόνο η αλλαγή του φαρμάκου. Το γρηγορότερο…
