Από χέρι χαμένοι και χρεωμένοι

Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι το Μνημόνιο έχει δημιουργήσει μια θλιβερή «παράδοση» στα πολιτικά πράγματα της χώρας, ενώ κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι απλώς ανέδειξε μια όλως συνηθισμένη πρακτική: να υπερασπίζονται οι παράγοντες της εκτελεστικής εξουσίας το «δίκαιο» των ξένων και να το «διαφημίζουν» στο εσωτερικό της χώρας, αντί να προσπαθούν να περάσουν την ελληνική γραμμή στο εξωτερικό.
Ειδικά με τους υπουργούς Οικονομικών, το κατάντημα είναι μέγα. Από την εποχή του μοιραίου Παπακωνσταντίνου ως τον κ. Χαρδούβελη, οι πολίτες ακούνε πόσο δύσκολη είναι οποιαδήποτε διαπραγμάτευση, πόσο στενά (αν όχι μηδενικά) είναι τα περιθώρια φορολογικών ελαφρύνσεων και πόσο επιτακτική η ανάγκη για περικοπές των απολαβών και των δικαιωμάτων τους. Το συμφέρον των δανειστών πρωταγωνιστεί στην πρακτική αλλά και στις διακηρύξεις των υπουργών Οικονομικών του Μνημονίου.
Και τώρα, εν όψει των «διαπραγματεύσεων» στο Παρίσι μεταξύ της χώρας μας και της τρόικας, ο κ. Χαρδούβελης δεν προσπαθεί απλώς να κατεβάσει τον πήχη των προσδοκιών αλλά να τον… γειώσει. Να μηδενίσει εκ των προτέρων τα όποια επίπεδα πίεσης θα μπορούσαν να νιώσουν οι δανειστές και να διαμηνύσει στους Ελληνες πολίτες ότι ακόμα δίνουμε «εξετάσεις αξιοπιστίας» προς τους εκπροσώπους των πιστωτών μας.
Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να εξεταστεί και η φαινομενικά αδιάφορη αλλά ουσιαστικά απαράδεκτη δήλωση που έκανε ο υπουργός Οικονομικών εξερχόμενος του Μεγάρου Μαξίμου: «Οι δικές μας προτεραιότητες είναι να αυξήσουμε την αξιοπιστία μας. Με αυξημένη αξιοπιστία μπορούμε να καταφέρουμε πολλά στη συνέχεια». Επειτα από τετραετές μακελειό και διάλυση της κοινωνίας μας, οφείλουμε κι άλλο αίμα κι άλλες θυσίες κι άλλη υποταγή στους ακόρεστους Δυτικούς άρπαγες. Για να αυξήσουμε την αξιοπιστία μας!
Και για να μη μένει ούτε ίχνος αμφιβολίας στους φόρου υποτελείς στην τρόικα, ο κ. Χαρδούβελης δηλώνει ότι δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές σ’ αυτή τη συνάντηση με τους δεσμώτες μας. Σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει ότι η υποχώρησή μας θα οριστεί από την προέλαση των «εταίρων» μας.