Ο τραγέλαφος με τη ρύθμιση για τις 100 δόσεις δεν μπορεί να σχολιαστεί επαρκώς ούτε σε 100 σελίδες με σκώμματα και ειρωνείες.
Δυστυχώς, όταν η κυβερνητική πολιτική αποτυγχάνει σε τέτοιο βαθμό και η ανακολουθία λόγων και έργων ξεπερνάει τη φαντασία των σατιρικών συγγραφέων, η οργή δίνει τη θέση της στη θυμηδία.
Το ρεπορτάζ της «δημοκρατίας» ήταν παραστατικό και ακριβές: «Πριν καλά καλά στεγνώσει το μελάνι των υπογραφών στην εγκύκλιο για την πολυδιαφημισμένη ρύθμιση των 100 δόσεων στην Εφορία, το υπουργείο Οικονομικών, έπειτα από νέο e-mail της τρόικας, “εξαίρεσε” τις απλήρωτες δόσεις του ΕΝΦΙΑ και του φόρου εισοδήματος από τη δυνατότητα ρύθμισης σε 72-100 δόσεις και τη φορολογική ασυλία μη πληρωμής τους μέχρι και τον Μάρτιο του 2015».
Με λίγα λόγια, οι άνθρωποι που ορκίζονται να υπερασπίζουν την πατρίδα ακόμα και με αντίτιμο την ίδια τη ζωή τους, αν χρειαστεί, λησμόνησαν το Σύνταγμα, τους νόμους του κράτους, τις διευκρινιστικές εγκυκλίους του υπουργείου Οικονομικών, επειδή στο ηλεκτρονικό γραμματοκιβώτιο του υπολογιστή τους ήρθε ένα… απειλητικό e-mail από τους υπαλλήλους των δανειστών!
Ο συνειρμός είναι αναπόφευκτος: αν από την πλευρά της εκτελεστικής εξουσίας εκδηλώνεται τέτοια λιποψυχία ενώπιον ενός… κειμένου, τι πρόκειται να κάνουν οι ίδιοι άνθρωποι αν ενημερωθούν ότι το κράτος που διοικούν, η χώρα μας, θα υποχρεωθεί από τις περιστάσεις να αντιμετωπίσει κανονιοφόρους, μαχητικά αεροσκάφη και οργανωμένο Στρατό Ξηράς;
Πόσα από τα απαράγραπτα δικαιώματα των Ελλήνων θα εκχωρήσουν στους εχθρούς της χώρας αν, αντί για κείμενα, ο αντίπαλος δείξει ότι είναι έτοιμος να βάλει με πραγματικά πυρά;
Σε μια περίοδο όπου κρίνονται το ζήτημα της ΑΟΖ, η έκβαση του Κυπριακού, το όνομα του κρατιδίου των Σκοπίων, ο αλβανικός εθνικισμός σηκώνει κεφάλι και ο ισλαμικός εξτρεμισμός απειλεί συνολικά τη Δύση, η ημεδαπή πολιτική τάξη αποδεικνύεται λίγη, απελπιστικά λίγη.
Τα εθνικά ζητήματά μας δεν πρέπει να πάρουν τροπή ανάλογη με την οριοθέτηση των ανύπαρκτων κόκκινων γραμμών της κυβέρνησης.
