ΟΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Οποιος ψεύδεται πρέπει να έχει καλή μνήμη, επειδή χρειάζεται συχνά να ανασκευάζει τα σενάρια που «αναιρεί» η ίδια η ζωή. Οποιος λέει την αλήθεια απλά επαναλαμβάνει μόνο ένα πράγμα: αυτό που ισχύει.

Η αλήθεια ίσως να ηχεί μονότονη και η γεύση της να είναι πικρή, αλλά αυτή επικρατεί στο τέλος. Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωση της μνημονιακής περιπέτειας της Ελλάδας. Η «δημοκρατία», από το πρώτο φύλλο της ως σήμερα, επιμένει ότι η υπαγωγή στο Μνημόνιο συνιστούσε πράξη εσχάτης προδοσίας και ουδέποτε αποτέλεσε «φάρμακο» για την οικονομία αλλά θανατηφόρο δηλητήριο.

Οι ψιττακοί των μνημονιακών κυβερνήσεων και οι ξένες δυνάμεις, που ωφελούνταν από την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας μας και από την εξαθλίωση των Ελλήνων, με στομφώδη σοβαροφάνεια κατέκριναν όλους όσοι διαφωνούσαν με την υποταγή μας στην τρόικα. Οι συνήθεις λέξεις που συνόδευαν τις μομφές ήταν «συνωμοσιολογία», «καταστροφολογία» και, φυσικά, «λαϊκισμός».

Τώρα, έπειτα από μια εξαετή περίοδο πρωτοφανούς καταστροφής που υπέστη η Ελλάδα, οι αποδείξεις του εγκλήματος έρχονται στο φως. Οπως έγραψε η εφημερίδα μας, το ίδιο το ΔΝΤ ομολογεί την ενοχή του για την ελληνική τραγωδία: «Ευθύνες στην προηγούμενη διοίκηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), που αποφάσισε να εμπλακεί ο διεθνής οργανισμός στη δανειακή στήριξη της Ελλάδας με όρους τους οποίους έθεσε η ευρωζώνη στους τεχνοκράτες του Ταμείου, που έκαναν θεαματικά αποτυχημένες προβλέψεις σχετικά με την πορεία της ελληνικής οικονομίας, αλλά πρωτίστως στους Ευρωπαίους δανειστές μας, καταλογίζει για τις αστοχίες στο ελληνικό πρόγραμμα το Ανεξάρτητο Γραφείο Αξιολόγησης (ΙΕΟ) του ΔΝΤ».

Και σαν να μην έφτανε αυτό, στις αποκαλύψεις περιλαμβάνονται ενδείξεις για ύπαρξη δόλου στους χειρισμούς του ελληνικού προγράμματος: «Το Ανεξάρτητο Γραφείο αδυνατεί να αποφανθεί για το ποιος έλαβε ορισμένες αποφάσεις για τη διαχείριση του ελληνικού προγράμματος, διότι ορισμένα έγγραφα για “ευαίσθητα ζητήματα” δεν εντοπίστηκαν ποτέ».

Στα εδώλια του ειδικού δικαστηρίου αρχίζουν να αχνοφαίνονται τα ονόματα των αυτουργών και των συνενόχων τους.