«Εξ όνυχος τον λέοντα» προειδοποιεί το ρητό – κι αυτός ο λέων είναι η εμπεδωμένη αίσθηση σε τμήμα του πληθυσμού ότι όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται σε μια κοινωνία η οποία είναι προσανατολισμένη στο βραχυπρόθεσμο οικονομικό συμφέρον.
Ο όνυξ της επικαιρότητας, από τον οποίον διακρίνουμε τον λέοντα, είναι όσα έγραψε το Evros-news.gr για τα δεκάδες εικονικά σύμφωνα συμβίωσης που έχουν συνάψει νέοι συνοροφύλακες για να εξασφαλίσουν τα πέντε μόρια που προβλέπονται από τον κανονισμό, ώστε στη συνέχεια να τοποθετηθούν στην Αστυνομική Διεύθυνση Αλεξανδρούπολης, και όχι σε υπηρεσία ακριβώς πάνω στη συνορογραμμή.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, σε αυτά τα εικονικά σύμφωνα συμβίωσης υπάρχουν και «ζευγάρια» συνοροφυλάκων με ηλικιωμένους, καθώς και άλλα μεταξύ ανδρών. Το βασικό ζήτημα στην περίπτωση είναι ότι οι άνθρωποι που προβαίνουν σε τέτοιου είδους αθλιότητες δεν νοιάζονται καν για τα ίχνη της δόλιας συμπεριφοράς που αφήνουν πίσω τους, τα οποία θα βλέπουν οι απόγονοί τους, αισθανόμενοι αμηχανία γι’ αυτά.
Οσοι προσπαθούν να ξεγελάσουν την υπηρεσία τους, τον εαυτό τους τον ίδιο και να αδικήσουν συναδέλφους τους, που αξίζουν τη θέση που εκείνοι διεκδικούν, δεν νοιάζονται για το γεγονός ότι κάποτε τα εγγόνια τους θα προσπαθούν να καταλάβουν τι οδήγησε τον… παππού να συνάψει στα νιάτα του σύμφωνο συμβίωσης με ηλικιωμένο ή με συνομήλικο άνδρα, ενώ στη συνέχεια παντρεύτηκε γυναίκα.
Επιπλέον, πέρα από τη διάχυση του δόλου και του αμοραλισμού στην κοινωνία, υπάρχει και το μείζον θέμα της εθνικής ασφαλείας. Στελέχη του δημόσιου τομέα, που θα κληθούν να υπηρετήσουν σε σημαντικές θέσεις σε ακριτικές περιοχές, συμπεριφέρονται άτιμα προτού καν αναλάβουν καθήκοντα! Δηλώνουν επισημοποιημένες σχέσεις που ουδέποτε συνήψαν. Αυτοί πρέπει να εντοπιστούν ένας προς έναν και να αποταχθούν άμεσα.
Τέλος, το Δημόσιο θα πρέπει να δικαιούται να ελέγχει αν ισχύουν όσα δηλώνουν όσοι ασχολούνται με τους τομείς της άμυνας και της δημόσιας τάξης – ακόμα και αν ισχύουν ή είναι εικονικοί οι γάμοι και τα σύμφωνα συμβίωσης που έχουν συνάψει.
