Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρίσκεται σε τροχιά εξαΰλωσης. Οι απανωτές εκλογικές ήττες, οι οποίες οφείλονται στα πεπραγμένα της αποτυχημένης κυβερνητικής τετραετίας του Αλέξη Τσίπρα, οδήγησαν τα στελέχη του σε λύσεις απελπισίας, όπου κυριάρχησε μια σειρά από δημοσιοσχεσίτικα και μιντιακά κριτήρια και όχι τα αμιγώς πολιτικά.
Μια λύση απελπισίας ήταν και η άκριτη στήριξη ενός σχεδόν… ουρανοκατέβατου προσώπου, όπως ο εξ Αμερικής «αριστερός επιχειρηματίας» Στέφανος Κασσελάκης. Η απελπισία, όμως, αποτελεί κακό σύμβουλο και οι επιλογές που γίνονται με βάση αυτό το αντιπαραγωγικό συναίσθημα αποδεικνύονται από εσφαλμένες έως ολέθριες.
Ο κ. Κασσελάκης έχει αντίκτυπο σε εκπομπές «κοινωνικής κριτικής» στην τηλεόραση, στις καθημερινές καφενειακές συζητήσεις και στις διαδικτυακές γωνιές όπου είθισται να λαμβάνουν χώρα ο χαβαλές και διάφοροι ρηχοί και ανούσιοι διαξιφισμοί. Ομως όλος αυτός ο θόρυβος δεν είχε αντίκρισμα στις κάλπες και οι περισσότεροι εκ των υποψηφίων που στηρίχθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ στις αυτοδιοικητικές εκλογές απλώς πάτωσαν – κι αυτό είναι τελικά που μετράει στα παιχνίδια εξουσίας: αν θα στηρίξει ο λαός τις επιλογές και το πρόγραμμά σου.
Η σταθερή και γοργή πορεία του ΣΥΡΙΖΑ στην αφάνεια πιστοποιήθηκε και με την αξιοθρήνητη διαδικασία της ανάθεσης τομέων ευθύνης σε διάφορους κομματικούς παράγοντες. Επειδή υπήρξαν αρκετές απορρίψεις της σχετικής πρότασης ανάληψης ευθύνης από πεπειραμένα στελέχη του κόμματος, το χρίσμα, αναγκαστικά, δόθηκε σε ουκ ολίγους δευτεροκλασάτους, οι οποίοι στην καλύτερη περίπτωση θα ταίριαζαν για… παγκίτες, αναπληρωματικοί ή απλοί βοηθοί των τομεαρχών.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο κ. Κασσελάκης προσπαθεί απεγνωσμένα να επιβάλει κομματική πειθαρχία σε ανθρώπους που δεν γνωρίζει ούτε κατ’ όψιν, απειλώντας τους πως δεν θα τους δώσει το δικαίωμα να πολιτευτούν με το κόμμα – λες και είναι σίγουρος ότι ο ίδιος θα αντέξει να διατηρεί το αξίωμά του μέχρι τις επόμενες κάλπες.
Δυστυχώς, όσα γίνονται στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θυμίζουν περισσότερο νούμερο από καλοκαιρινή επιθεώρηση παρά πολιτικό φορέα που διαχειρίστηκε την εξουσία και φιλοδοξεί να το ξανακάνει.
Ο μόνος κερδισμένος από αυτό το χάλι είναι η κυβέρνηση που «παίζει» με τις ζωές των Ελλήνων χωρίς να έχει αντίπαλο.
