«Και χορτάτο το σκυλί και η πίτα σωστή». Κάπως έτσι κινούνται οι «φλογεροί» πατριώτες που στηρίζουν την κυβερνητική πλειοψηφία, ενώ ασκούν εκ του ασφαλούς κριτική στην εξωτερική πολιτική Μητσοτάκη – Γεραπετρίτη. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα των ανωτέρω είναι όσα είπε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Αγγελος Συρίγος για τους Τούρκους που «έχουν αφηνιάσει» και την πολιτική που ασκούν στα Ελληνοτουρκικά οι κυβερνήσεις της χώρας μας από το 1975 μέχρι σήμερα.
O κ. Συρίγος σε δηλώσεις του πρότεινε αλλαγή στρατηγικής έναντι της Τουρκίας, χρεώνοντας σε όλες τις κυβερνήσεις την… αποχαλίνωση των γειτόνων. Συγκεκριμένα είπε: «Η στρατηγική αυτή, που ακολουθούμε από το ’75 και μετά, δεν έχει αποδώσει εκείνα τα οποία θα θέλαμε. Ούτε έχει μπορέσει να ανατρέψει το σκηνικό στην Κύπρο, να απελευθερωθεί το νησί, ούτε έχει μπορέσει να συγκρατήσει την Τουρκία – αντίθετα η Τουρκία έχει αφηνιάσει».
Η Τουρκία έχει μεν αφηνιάσει σε ό,τι αφορά τις διεκδικήσεις της σε βάρος της πατρίδας μας, αλλά εκείνοι που θα έπρεπε να κάνουν κάτι γι’ αυτό έχουν σιωπήσει και -πάνω απ’ όλα- έχουν αδρανήσει. Ο κ. Συρίγος, άραγε, πού βρισκόταν όταν ο κ. Γεραπετρίτης δήλωνε ότι δεν θα τον ενοχλούσε να τον αποκαλούν μειοδότη αν… κατόρθωνε να έχουμε μια «ήρεμη γειτονιά»; Τι έπραξε ο κ. Συρίγος όταν υπεγράφη η Διακήρυξη των Αθηνών και η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ξέπλενε την Τουρκία από τους ρύπους της επιθετικότητάς της και της άνοιγε διάπλατα και τις πύλες εισόδου στο σύστημα της ευρωπαϊκής άμυνας;
Ο κ. Συρίγος και λοιποί κομματικοί «συγγενείς» συμπεριφέρονται σαν ουδέτεροι παρατηρητές, όχι ως πολιτικά πρόσωπα που έχουν δικαίωμα ψήφου στα νομοσχέδια, αλλά και το δικαίωμα της παραίτησης από το κόμμα και τα αξιώματά τους. Εχουν την εντύπωση ότι εκείνοι δεν θα θεωρηθούν συνυπεύθυνοι για τα δεινά που επιφέρει στην Ελλάδα η ολισθηρή ατραπός που ακολουθεί η κυβέρνηση στα Ελληνοτουρκικά. Πλανώνται. Οι λεκτικές διαφοροποιήσεις, που δεν συνοδεύονται από πράξεις, ουδέναν πείθουν.
