Στο σημερινό ραντεβού του Γερμανού καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς με τον Τούρκο πρόεδρο Ρ.Τ. Ερντογάν τα κεράσματα, μεταξύ άλλων, θα είναι Eurofighter και ευρωπαϊκή χρηματοδότηση μέσω του προγράμματος SAFE.
Η Τουρκία προσφέρεται να αγοράσει Eurofighter και οι Γερμανοί ανοίγουν διάπλατα τα σεντούκια της Ε.Ε. για να βάλουν χέρι οι Τούρκοι και να ρεφάρουν έτσι μέρος του κόστους για την αγορά των μαχητικών. Η υποκρισία των Ευρωπαίων μεγάλωσε, έβγαλε… φτερά και απογειώθηκε.
Η Τουρκία είναι χώρα που κατέχει επί μισό αιώνα ευρωπαϊκό έδαφος στην Κύπρο, αρνείται να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, απειλεί την Ελλάδα με casus belli αν ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της στο Αιγαίο και μιλάει ανοιχτά για «Γαλάζια Πατρίδα» και «σύνορα της καρδιάς του… Ερντογάν». Τώρα ετοιμάζεται να ενταχθεί στην «Ευρωπαϊκή Αρχιτεκτονική Ασφάλειας». Δηλαδή, να γίνει εταίρος στην ίδια δομή που υποτίθεται πως προστατεύει τα σύνορα και τις αξίες της Ευρώπης. Αν αυτό δεν είναι πολιτικός παραλογισμός και συλλογική αυτοχειρία, τότε τι είναι;
Η Γερμανία, πάντα «ρεαλίστρια» όταν πρόκειται για οικονομικά συμφέροντα, σπεύδει να πουλήσει μαχητικά αεροσκάφη σε μια χώρα που απειλεί δύο κράτη-μέλη της Ε.Ε. Και όχι απλώς να πουλήσει: να πιέσει κιόλας για να παρακαμφθεί το βέτο της Ελλάδας και της Κύπρου (αν αυτό τεθεί).
Οι ίδιοι «εταίροι» που ζητούν από την Ελλάδα να τηρεί το Διεθνές Δίκαιο «με αυτοσυγκράτηση», την ίδια στιγμή εξοπλίζουν και χρηματοδοτούν την Τουρκία, που το γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της. Κι όλοι τούτοι μιλούν για «ενότητα της Δύσης», αλλά στην πράξη ενισχύουν τον αναθεωρητισμό και την επιθετικότητα, αρκεί να εξασφαλιστούν οι παραγγελίες και οι ενεργειακές ροές.
Η Ευρώπη, αντί να επιβραβεύει τη νομιμότητα, επιδοτεί την αυθαιρεσία. Και όσο η Αθήνα και η Λευκωσία περιορίζονται σε δηλώσεις «απογοήτευσης» τόσο οι «σύμμαχοι» θα συνεχίσουν να χαράσσουν πολιτική πάνω στις πλάτες μας.
Οι λέξεις «σύμμαχοι» και «εταίροι» της Ελλάδας πρέπει πάντοτε να γράφονται εντός εισαγωγικών.
