Η απάντηση στο ερώτημα γιατί δεν «φτουράει» η αντιπολίτευση ενώ η κυβέρνηση διαπράττει τη μια αθλιότητα μετά την άλλη είναι απλή. Ασθμαίνει και φυτοζωεί επειδή είναι παράλογο να δίνεται έπαινος σε απόντες. Μόνο κοινωνίες σε βαθιά παρακμή, με πολίτες λειτουργούντες με το θυμικό αντί της λογικής, αποδίδουν τιμές σε όσους λείπουν από τις μάχες της καθημερινότητας αλλά και από εκείνες στις πολεμικές δοκιμασίες. Οι νοήμονες δεν τιμούν τους απόντες, αλλά τους ονειδίζουν.
Η πρώην αλλά και η νυν μείζων αντιπολίτευση λείπει και από την κοινωνία και από τη Βουλή. Δεν κινητοποιεί κόσμο, δεν οργανώνει σημαντικές εκδηλώσεις και παρεμβάσεις σε χώρους εργασίας, αποφεύγει τα θέματα που ορίζει ως «απαγορευμένα» η δικαιωματιστική ατζέντα, δεν διαφοροποιείται στα βασικά από όσα προτείνει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Μια από τις ηχηρές απουσίες της αντιπολίτευσης σημειώνεται στη Βουλή! Δηλαδή, δεν αντιδρά και δεν αναδεικνύει τις σημαντικότερες σκοτεινές πτυχές του κυβερνητικού έργου. Μια από αυτές είναι η υπερπαραγωγή τροπολογιών, που μπαίνουν άρον άρον σε άσχετα νομοσχέδια για να ψηφιστούν νύχτα, καλά κρυμμένες μέσα στα πολυσέλιδα κείμενα που εγκρίνουν οι βαριεστημένοι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Η αντιπολίτευση ουδόλως ασχολείται. Ούτε πριν ούτε μετά το «ναι σε όλα» των βουλευτών, που λειτουργούν σαν υπάλληλοι του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σε παλαιότερες εποχές, τουλάχιστον μέχρι και τα πρώτα μνημονιακά χρόνια, τα «τμήματα τεκμηρίωσης» των αντιπολιτευτικών κομμάτων βρίσκονταν σε τακτική επαφή με τον Τύπο για να αποκαλύψουν και να καταγγείλουν σκάνδαλα που έφεραν την… υπογραφή της εκάστοτε κυβέρνησης.
Τώρα στα ΜΜΕ, που έχουν και την πρόθεση και τη δυνατότητα να φέρουν στο φως πράξεις και παραλείψεις της κυβέρνησης, η πηγή της αρχικής ενημέρωσης είναι άλλη. Τα σκάνδαλα και οι τροπολογίες για τους φίλους, χορηγούς και κολλητούς, που «χώνονται» σε νομοσχέδια, γίνονται συνήθως από ιδιώτες και από διάφορους φορείς, που θίγονται από τα κυβερνητικά κόλπα.
Δεν είναι στραβός ο γιαλός για την αντιπολίτευση. Αυτή στραβά αρμενίζει.
