ΤΟ ΠΑΣΟΚ διαλύεται (όπως θα έχετε καταλάβει) εις τα εξ ων συνετέθη! Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό για ένα κίνημα-μωσαϊκό, που επί της ουσίας κατέστρεψε την Ελλάδα με τις αλλοπρόσαλλες πολιτικές του και τα «λουλούδια» που άνθισαν στον… κήπο του.
ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ να εξελιχθεί σε μεγάλο κεντρώο κόμμα (σοσιαλδημοκρατικό) επί Σημίτη, αλλά επειδή οι χορτάτοι δεν μπορούν να καταλάβουν -επ’ ουδενί- τους πεινασμένους, έμεινε το σχέδιο στις διακηρύξεις. Και στις κορώνες περί ισονομίας και παγκοσμιοποίησης. Στα σαλόνια της λέσχης Μπίλντενμπεργκ.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι ένα κόμμα «με σοβαρούς και μετρημένους» χρειάζεται σε κάθε χώρα. Αλλά πού να τους… βρεις τους μετριοπαθείς των μετριοπαθών! Με… αγγελία;
ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ότι στη Χαριλάου Τρικούπη κι αργότερα στην Ιπποκράτους θριάμβευσαν ένας Πάγκαλος, ένας Λοβέρδος, μια Διαμαντοπούλου, ένας Χρυσοχοΐδης (που δεν… πρόλαβε να διαβάσει το Μνημόνιο), ένας Πετσάλνικος, ένας Παπουτσής, μια Θεοδώρα (Χριστέ μου) Τζάκρη!
ΕΝΑΣ Βενιζέλος, ένας Φόρεστ ΓΑΠ, ένας Παπαντωνίου και ένας Ακης Τσοχατζόπουλος. Με έντεκα ηχηρά ονόματα, είπαμε όλη την… «ιστορία μου, αμαρτία μου». Θέλετε κι άλλα;
ΣΕ ΤΡΕΙΣ μέρες πάντως (για να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα), η Βουλή θα κληθεί να εγκρίνει διά της ψήφου της τα μέτρα που δεν χωράει ανθρώπου νους. Τον Αρμαγεδδόνα της κοινωνίας. Το ολοκαύτωμα ενός περήφανου αλλά εξαιρετικά επιπόλαιου λαού, που ψήφιζε τόσα χρόνια τους υποψήφιους «δολοφόνους» του.
ΤΗΝ περασμένη Τετάρτη και οι (νομίζω) εννέα δημοσιογράφοι της Ν.Δ. (κάποιοι απ’ αυτούς φίλοι μου), που είναι πια βουλευτές και υπουργοί -μεγάλοι και τρανοί δηλαδή-, είπαν «ναι» στην ένταξη του Ταμείου Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στον ΕΟΠΥΥ που βουλιάζει! Τα προσωπικά μου συγχαρητήρια σε όλους.
ΤΟ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟ είναι (εξ όσων πληροφορήθηκα) ότι μια «γαλάζια» κυρία, δυο τρεις μέρες πριν εντυπωσιάσει τους συναδέλφους της με τη συμπεριφορά της στον Κοινοβούλιο, είχε περάσει από τον ΕΔΟΕΑΠ για ένα πλήρες check up. Εύχομαι να είναι πάντα καλά!
ΤΟ ΓΡΑΦΟΥΜΕ και το ξαναγράφουμε (για να το… εμπεδώσουμε)! Το πολιτικό σύστημα, όπως το γνωρίσαμε από το 1974 και μετά -με τα… καλά του και τα κακά του-, πνέει τα λοίσθια. Ολοκλήρωσε τον κύκλο του. Δεν ξέρω αν θα καταρρεύσει με τον καιρό ή βιαίως αλλά, μέλλον δεν έχει.
ΝΕΑ πρόσωπα, άφθαρτα, θα βγουν μπροστά. Νομοτελειακά! Νέα κόμματα θα ιδρυθούν μέσα από τα ερείπια και τις στάχτες των παραδοσιακών που πλέον δεν έχουν λόγο ύπαρξης! Πότε θα συμβούν όλα αυτά; Μα, συμβαίνουν ήδη. Για παρατηρήστε προσεκτικά τι γίνεται γύρω μας.
ΚΑΙ όσοι ισχυρίζονται (αν και δεν το πιστεύουν) σήμερα, πως ό,τι κάνουν το… κάνουν για να σώσουν την πατρίδα, θα βρεθούν μια μαύρη νύχτα -ξαφνικά- σε μιαν άλλη χώρα. Γιατί είναι σαφές ότι αυτή η φλούδα γης στην ηλιόλουστη Μεσόγειο δεν τους χωράει.
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ εικόνες βλέπει κανείς κυκλοφορώντας στο κέντρο της Αθήνας. Χθες είδα (σε ένα στενό στο Παγκράτι) έναν ηλικιωμένο αξιοπρεπέστατο κύριο να ψάχνει στα σκουπίδια για φαγητό. Το πιστεύετε; Για… φαγητό!
Χ.
