Πόσο κοστίζει μια χώρα; Πόσο πάει η αξιοπρέπεια; Iσα με ένα μηνιάτικο βουλευτικής… αποζημίωσης
Τζάμπα και βερεσέ ταλαιπωρούμαστε από μια δράκα ανθρώπων που δεν έχουν αυτοπεποίθηση και καταλήγουν να εντάσσονται στη βδελυρή συνομοταξία των «ψηφίζω ναι σε όλα στη Βουλή – θα διαφωνήσω λίγο στα κανάλια, αλλά όχι πάρα πολύ, μη τυχόν και χάσω το μηνιάτικο». Τούτου του είδους τα θηλαστικά μπορεί να συμπεριφέρονται σαν λυσσασμένοι ασβοί, μεθυσμένοι λεμούριοι και ουραγκοτάγκοι σε οίστρο, αλλά έχουν μία δεξιότητα: να εξασφαλίζουν για τον εαυτό τους ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο, το οποίο αποκαλείται «ψήφος». Οποιος εκ της αγέλης συλλέξει τις περισσότερες «ψήφους» (τεμάχιον χάρτου που φύεται στον λαχανόκηπο των παραισθήσεων) τοποθετείται πολύ ψηλά στην τροφική αλυσίδα της ζούγκλας του Μπανανιστάν. Η πανίδα της ζούγκλας που ταΐζει τους «ναι σε όλα» με τις σάρκες της, με ψήφους και χρήματα (τεμάχια χάρτου ή άυλες αξίες, συγγενικές με τις ψήφους, που φύονται κι αυτές στον λαχανόκηπο των παραισθήσεων) θα μπορούσε να γλιτώσει από τα βάσανά της, εάν έκανε κάτι απλό.
Χρηματόδουλοι
Αντί να αυτοθυσιάζεται στον Μολώχ των συμπλεγμάτων των χρηματόδουλων ψηφοσυλλεκτών, θα μπορούσε να τους υποσχεθεί ότι θα τους πληρώνει εσαεί όσα χρήματα θέλουν, υπό έναν όρο: να μην αναμειγνύονται με τα κοινά. Η διοίκηση της ζούγκλας πρέπει να μείνει άθικτη από την ανοησία, τη χαμέρπεια, τον δόλο, το κιτς και τη γελοιότητα των οιστροχτυπημένων ουραγκοτάγκων που παραδίδουν τη γη και το ύδωρ των άλλων με ανταλλάγματα χρήματα ή αυτοεκτίμηση. Καταβάλλοντας ένα μηνιάτικο σε ούτως ή άλλως ανωφελείς κηφήνες σώζεις τη μητέρα ζούγκλα από τον κίνδυνο της «σωτηρίας» της από τους ψηφοσυλλέκτες χιμπαντζήδες. Ούτως ή άλλως οι περισσότεροι με ένα οκταχίλιαρο τον μήνα και κλακέτες σού χορεύουν, και χούλα χουπ, και μπόσα νόβα, και αστείες γκριμάτσες δύνανται να κάνουν στον Σόιμπλε για να τον διασκεδάσουν. Το απέδειξαν και στην ψήφιση του Ασφαλιστικού.
Παναγιώτης Λιάκος
Πόσο κοστίζει μια χώρα; Πόσο πάει η αξιοπρέπεια; Iσα με ένα μηνιάτικο βουλευτικής… αποζημίωσης
