Ποιος είπε ότι ήτανε χαμένοι; Τώρα ζουν δικαιωμένοι. Υπήρχαν και χειρότερα, δεν φαίνονταν παλιότερα, τα κρύβανε τα κότερα.
Μιχάλης Α’: Ο Μιχάλης Ρακιντζής φάνηκε ότι πάτωσε στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 2002, αλλά ήτο εσφαλμένη εκτίμηση, ένα προσωρινό ξαστόχημα της κρίσης (όπως λέει και το παλιό λυσάρι του «Οιδίποδα Τυράννου» για την «γκάφα» του πρωταγωνιστή της τραγωδίας). Κάτι δεν άρεσε στο κοινό με την 17η θέση που πήρε με το σπαθί του (ίσως και να ήταν και κλομπ, δεν φαινόταν καλά στη στολή, που θύμιζε ΜΑΤ από το μέλλον) με το άσμα ασμάτων που λεγόταν «S.A.G.A P.O.». Τώρα, που πήγαν κάποιοι στον ίδιο διαγωνισμό και δεν προκρίθηκαν καν στον τελικό, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που θυμήθηκαν τον αοιδό Μιχάλη και θα ήθελαν να έρθει πάλι να μας φύγει λίγο η ζάλη από τη φάπα τη μεγάλη της φρικτής της απορρίψεως, πρωτοξάδελφη της θλίψεως. Κι ο Μιχάλης δεν ενεφανίσθη και μείναμε μονάχοι με επιλογές Τσακνήδων και των άλλων μουστερήδων ροζουλί Αριστεράς, γοτθικής περιστεράς, που μας έφερνε μαντάτα πολυσέλιδα μνημόνια, να πληρώνουν τα εγγόνια.
17 Νοέμβρη
Μιχάλης Β’: Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Τον Ιανουάριο του 2012 είπε το ακόλουθο αμίμητον στον ΣΚΑΪ: «Δεν διάβασα το Μνημόνιο, γιατί είχα άλλες υποχρεώσεις και είχα άλλα καθήκοντα». Αυτή η αντρίκεια και παλικαρίσια παραδοχή πλήρους πολιτικής ανεπάρκειας και απόλυτης ανικανότητας ανταπόκρισης σε στοιχειώδη καθήκοντα βουλευτού δεν άρεσε στους ψηφοφόρους και γινάτωσαν με τον γίγαντα Μιχάλη, που εξάρθρωσε την 17 Νοέμβρη και κοιμάται ο κόσμος με ανοιχτά παράθυρα (διότι του κατάσχεσαν και το σπίτι και τα κουφώματα και τα συρόμενα και μένει σε χαρτόκουτα, τα οποία δεν έχουν παράθυρα). Τώρα που οι Μιχελογιαννάκηδες ψηφίζουν μνημόνια πιο πολυσέλιδα κι από την εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα, όλοι οι παραπλανηθέντες ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ νοστάλγησαν τον Μιχάλη Β’.
Ηθικόν και εκλογικόν μνημονιακόν δίδαγμα: Οι πολλοί δεν έχουν πάντα δίκιο – τουλάχιστον, μέχρι να διαπιστώσουν ότι αυτό που νομίζανε για ιππότη-σωτήρα ήταν ένας μπεκρής και εν γένει εξαρτημένος ταβλαδόρος αφισοκολλητής, μακράν χειρότερος του δράκου που ήθελαν να… ξεφορτωθούν.
Παναγιώτης Λιάκος
