Η ιδεολογία του Γιώργου Παπανδρέου και τα όνειρα του Κώστα Σημίτη για την Ελλάδα εκκολάπτονται τηλεοπτικά και επιβάλλονται κοινωνικά Από τον
Παναγιώτη Λιάκο
Ο Γιώργος Καπουτζίδης θα μπορούσε να παίζει στην κινηματογραφική μεταφορά του «1984» του Τζορτζ Οργουελ. Ενας ρόλος αλέγκρου εκπροσώπου της εξουσίας που περιγράφει αυτή η δυστοπία θα του πήγαινε πολύ. Τώρα δείχνει να έχει αναλάβει τον ρόλο νεοταξικού επιτρόπου που μετράει με το ζύγι πόσο Ελληνας είναι ο αρχαίος που «στην περικεφαλαία του γράφει “μολών λαβέ”»!!! (η καπουτζίδεια αντίληψη περί αρχαίας Ελλάδας είναι επιπέδου Μπλεκ, δηλαδή) και πόσο Ελληνας είναι κάποιος από άλλη χώρα…
Ο Καπουτζίδης, υποδυόμενος τον κριτή σε εκπομπή ταλέντων και έχοντας μπροστά του μια χορωδία γκόσπελ συμπαθέστατων χριστιανόπουλων νιγηριανής καταγωγής, απεφάνθη περί ελληνικότητας: «Πραγματικά είμαι πολύ χαρούμενος γιατί βλέπω σ’ αυτή τη σκηνή 25 Ελληνες που έχουν καταγωγή από μια όμορφη χώρα της Αφρικής, τη Νιγηρία, και χαίρομαι πάρα πολύ που αισθάνεστε Ελληνες, γιατί είσαστε Ελληνες, γιατί οι άνθρωποι που ζουν εδώ, γεννήθηκαν εδώ, δουλεύουν εδώ, ελπίζουνε σ’ αυτή τη χώρα κι ονειρεύονται σ’ αυτή τη χώρα είναι Ελληνες. Είναι πολύ σημαντική η Ιστορία μας και είναι πολύ ωραία όλα αυτά τα οποία έχουν χτίσει οι αρχαίοι Ελληνες και οι περικεφαλαίες και όλα αυτά τα πράγματα τα πολύ σημαντικά, αλλά δεν είναι περισσότερο Ελληνας αυτός ο οποίος έχει μια περικεφαλαία και γράφει ένα “μολών λαβέ”, από έναν άνθρωπο ο οποίος έχει έρθει από μια άλλη χώρα. Εκείνο είναι το παρελθόν της χώρας μας. Το παρόν της χώρας μας, λοιπόν, περιλαμβάνει αυτούς τους Ελληνες και αν δεν το αντιληφθούμε, πολύ φοβάμαι ότι δεν θα έχουμε μέλλον ως χώρα». Προτείνεται μαζί με μια ευχαριστήρια επιστολή από το υπουργείο Εσωτερικών (αφού το ξαλαφρώνει κι από το βαρύ καθήκον να αποφασίζει για τις πολιτογραφήσεις) να του χαριστεί και μια περικεφαλαία με την επιγραφή της αρεσκείας του.
Επίσης, θα μας έκανε μεγάλη χάρη αν μας κερνούσε ακόμα μία δημηγορία περί ελληνικότητας, έτσι για να κεφάρουμε και να διευρύνουμε τους πνευματικούς μας ορίζοντες. Είναι κρίμα ολόκληρος Καπουτζίδης να μην εκφράζεται σε θέματα που τα παίζει στα δάχτυλα.
