Η υπομονή είναι σπουδαία αρετή. Ολα λύνονται, αρκεί να μάθεις να περιμένεις πιο πολύ απ’ όσο επιμένει το πρόβλημαΗ Νατάσσα Μποφίλιου είναι μια τυχερή καλλιτέχνις, αλλά άτυχη αγωνίστρια της Αριστεράς. Τυχερή διότι έχει ακροατήριο. Ατυχη επειδή δεν έχει αρχηγό για ν’ ανέβει μαζί του στο βουνό (όχι για να μαζέψει χόρτα, αλλά για να αποταμιεύσει αέρα λεφθεργιάς (κάπως έτσι πρέπει να γράφεται στην κομμουνιστική διάλεκτο η ελευθερία) κάμνοντας επανάσταση. Συγκεκριμένα, η κυρία Μποφίλιου, το 2017, είχε πει τα ακόλουθα: «Ψηφίζω ΚΚΕ, αν και διαφωνώ σε πολλά σημεία, για δύο λόγους: Επειδή το νιώθω ως τιμή για την οικογένειά μου και τους παππούδες μου που ήταν στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και σκοτώθηκαν στην Αντίσταση κι επειδή πιστεύω στην οργανωμένη πάλη. […] Μακάρι να υπήρχε ένας ηγέτης να τα παρατήσω όλα και να πάω μαζί του στο βουνό. Αλλά τώρα αισθάνομαι εντελώς παροπλισμένη».
Δεν πρόλαβε να κυλήσει πολύ τριάστερο κονιάκ στο μνημόσυνο της ελληνόφωνης Αριστεράς και η διαπρεπής τραγουδίστρια, αντί να κάνει επανάσταση, παντρεύτηκε και πήγε και ταξίδι του μέλιτος σε «εξωτικό προορισμό», όπως ανέφεραν οι πάντοτε καλά ενημερωμένες πηγές (τόσο ενημερωμένες, ώστε δεν τον ήξεραν αυτό τον εξωτικό προορισμό). Και αντί να πιει το μεθυστικό κρασί του επαναστατικού κομμουνισμού και το αίμα των καπιταλιστών με το μπουρί της σόμπας, η κυρία Μποφίλιου ήπιε τα ήσυχα κοκτέιλ της μετά του συζύγου.
Και η τάδε Διεθνής των κομμουνιστών έμεινε με τον καημό: «Αααααχχχ, αν περίμενε λίγο η Νατάσσα, θα έβλεπε φωτό με τον ύπατο κάγκουρα επαναστάτη Πολάκη να μαζεύει καφέ (βαστώντας καλάσνικοφ) στη μακρινή Νικαράγουα και θα αναγνώριζε στο πρόσωπό του τον Τσε Καρμπονάρα των ονείρων της».
Πράγματι, όλοι οι Ελληνες, μόλις αντίκρισαν τον Πολάκη να ποζάρει ένοπλος στις φωτογραφίες που μόνος του πόσταρε στο facebook, πίστεψαν βαθιά ότι υπάρχει σωτηρία – αρκεί οι κομμουνιστές να πιστεύουν στην επανάσταση και να μένουν μακριά από την Ελλάδα. Αν χρειαστεί, ας πάνε και στη Νικαράγουα να μαζέψουν καφέ. Κι αν δεν έχει καφέ, θα σπείρουμε εμείς, αρκεί να μας κάνουν τη χάρη να φύγουν να πάνε να τον μαζέψουν…
Παναγιώτης Λιάκος
