Μάλλον είναι σίγουροι οι της κυβερνήσεως πως, ό,τι κι αν πουν ή πράξουν θα το καταπιούμε αμάσητο…Λόγια όχι απλά μεγάλων, αλλά υπερμεγεθών κυριών της πολιτικής: «Για εμένα τα Εξάρχεια είναι μια ιστορική γειτονιά της Αθήνας, είναι κέντρο τέχνης και πολιτισμού, την οποία η δική μου πολιτική οπτική τη βλέπει ως Μονμάρτρη της πρωτεύουσας». Τάδε έφη η υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Κατερίνα Παπακώστα, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Υπό μια έννοια, έχει δίκιο. Οι συνταγές «φλαμπέ» (τα φαγητά που λαμπαδιάζουν και στα φέρνει φλεγόμενα ο σεφ αυτοπροσώπως ή ο σερβιτόρος) συνηθίζονται στις Μονμάρτρες των Παρισίων. Και τα Εξάρχεια μια γειτονιά φλαμπέ είναι. Πρωτοξαδελφάκι της Αίτνας, συμπεθέρα του Βεζούβιου – μόνο που η δική της λάβα είναι χειροποίητη, φτιαγμένη στα «εργαστήρια» του αντάρτικου πόλης.
Οσο για τον πολιτισμό; Ασ’ τα, χρυσή μου, μούρλια, όνειρο, να πάτε κι εσείς! Οι καλές ημερομηνίες με τις «εγκαταστάσεις» που έχουν ως βασική θεματολογία τους τη βία και τις ρίψεις βομβών μολότοφ είναι όλες οι ημέρες εγγύς της 17ης Νοεμβρίου (Πολυτεχνείο), αλλά και της 6ης Δεκεμβρίου (δολοφονία Αλέξη Γρηγορόπουλου).
Σε αυτές τις εκθέσεις αναρχικής και ακροαριστερής τέχνης, με χρυσούς χορηγούς τα παρακράτη εσωτερικού και εξωτερικού, αλλά και τους Ελληνες φορολογουμένους, που πληρώνουν τις ζημιές, είναι μονίμως καλεσμένοι οι κάτοικοι της ελληνικής Μονμάρτρης (των Εξαρχείων, δηλαδή), στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας, αλλά και διαλεχτά ΜΜΕ, που χρόνια τώρα υπερασπίζονται «τα παιδιά» και το δικαίωμά τους να καίνε τας Αθήνας.
Πάντως, αν είναι μια φορά κέντρο τέχνης και πολιτισμού τα Εξάρχεια, η κυβέρνηση είναι δέκα φορές κέντρο τέχνης και πολιτισμού. Παράγει περισσότερο σουρεαλισμό απ’ όσον μπορούμε να καταναλώσουμε…
Παναγιώτης Λιάκος
