Δεν απέχουμε πολύ από το σημείο που θα εγερθούν οι πρόγονοί μας για να μας πάρουν με τις πέτρες
Από τον
Παναγιώτη Λιάκο
Η Δήλος ήταν το ιερό νησί της αρχαιότητας. Παραμένει ιερός τόπος για τους Ελληνες και όλους τους πολιτισμένους ανθρώπους που βιώνουν εντός τους το θαύμα της παράδοσής μας και προσπαθούν να ζήσουν ελληνικά.
Στη Δήλο, σύμφωνα με τον μύθο, γεννήθηκαν η Αρτεμις και ο δίδυμος αδελφός της Απόλλων. Αυτό το νησί έχει την ανάγκη της κρατικής προστασίας και της προσπάθειας διάσωσης των αναρίθμητων αρχαιοτήτων που δεσπόζουν πάνω του, αλλά και όσων βρίσκονται μέσα στη γη.
Αυτός ο πάνσεπτος τόπος δεν είναι «ντεκόρ» εκθέσεων μοντέρνας τέχνης.
Δεν προορίζεται για να κάνει… φιγούρα οποιοσδήποτε αποκτά πρόσβαση εκεί.
Τον Ιούνιο στη Δήλο εγκαινιάστηκε μια «εικαστική εγκατάσταση» ενός καλλιτέχνη ονόματι Antony Gormley.
Το πόσο συμβατά είναι όσα έχει δημιουργήσει με τον χαρακτήρα, τα χρώματα και την ψυχή της Δήλου μπορεί να το κρίνει καθένας που θα δει τι έχει «εγκαταστήσει» αυτός ο κύριος εκεί στις σχετικές φωτογραφίες.
Το δελτίο Τύπου του υπουργείου Πολιτισμού έγραψε σχετικά με την επίσημη παρουσίαση της εικαστικής εγκατάστασης SIGHT του Antony Gormley στον αρχαιολογικό χώρο της Δήλου, η οποία συνδιοργανώθηκε από το ΥΠΠΟΑ – Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων και τον Οργανισμό Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ: «29 ανθρωπόμορφα γλυπτά από σίδηρο ενσωματώνονται διακριτικά στο κυκλαδικό τοπίο και στην αρχαία πόλη, λειτουργώντας ως δίαυλοι ανάμεσα στο σήμερα και στο χθες.
Οι επισκέπτες μπορούν να αναστοχαστούν τη Δήλο και τις αξίες της με τη διαμεσολάβηση της δημιουργικής ματιάς ενός σύγχρονου σημαντικού καλλιτέχνη, ο οποίος, προσεγγίζοντας με σεβασμό και δέος τον αρχαιολογικό χώρο της Δήλου, δημιουργεί νέα ερεθίσματα για μια πολυεπίπεδη πρόσληψη του παρελθόντος».
Ας μας επιτραπεί η διαφωνία: «Δίαυλος με το χθες» της Δήλου σίγουρα δεν είναι τα σίδερα του Gormley, αλλά η ενημέρωση για τον τόπο, η επίσκεψη στο νησί, το ενδιαφέρον που οφείλουν να δείξουν οι Ελληνες για την κληρονομιά τους.
Είναι δυσάρεστο -και λίαν ανάρμοστο- να χρησιμοποιείται αυτό το πλωτό ιερό του Ελληνισμού, η νήσος Δήλος, για εκθέσεις αυτού του είδους.
