Οι πολιτικοί τρώνε κατοστάρα από τα Σκό(ρ)πια κι οι απαιτητικοί ψηφοφόροι τσατίστηκαν επειδή οι μπασκετμπολίστες ηττήθηκαν από τις ΗΠΑ
Από τον
Παναγιώτη Λιάκο
Έχουμε παγκόσμιες βλέψεις στον αθλητισμό και είμαστε ολιγαρκείς στην πολιτική. Ευεξήγητο το φαινόμενο. Ο αθλητισμός είναι ακαριαίες εντυπώσεις χωρίς κόπο (δικό σου). Αλλος κουράζεται, άλλος προετοιμάζεται, άλλος αδειάζει από κάθε πόρο του δέρματός του ιδρώτα, άλλος ακούει το κράξιμο όταν χάνει.
Αλλά όταν νικήσει, όλοι μαζί γινόμαστε μια μεγάλη αγκαλιά να γιορτάσουμε τη νίκη ΜΑΣ.
Ωραίο το σχήμα, αλλά διαρκεί μόνο κατά τη διάρκεια ενός αγώνα – άντε, το πολύ, μιας διοργάνωσης και μιας επιπλέον ημέρας των πανηγυρισμών ή των θρήνων, αν γίνει το λάθος και χάσουν οι «άχρηστοι» οι «χρυσοπληρωμένοι» οι παίκτες και ο «μυρωδιάς» ο προπονητής, που δεν μπορεί να ξεχωρίσει αν ένα μπαλάκι του γκολφ είναι πεπόνι ή μπάλα του μπάσκετ.
Από την άλλη, στην πολιτική συγχωρούμε τα πάντα. Κι όταν λέμε τα πάντα, εννοούμε τα πάντα: από ισλαμικό εποικισμό της χώρας μέχρι καταλήστευση των πόρων της, χρεοκοπίες, ολυμπιακά έργα που κόστισαν ο κούκος αηδόνι, προδοσίες, καταπάτηση του Συντάγματος, αναλήψεις παχυλών καταθέσεων πριν από τα κάπιταλ κοντρόλ, «αμνησία» που οδήγησε στην «παράλειψη» δήλωσης μερικών δεκάδων από ακίνητα, Ιμια, παράδοση Οτσαλάν στους Τούρκους, πυρκαγιές με εκατόμβες θυμάτων, πυρπόληση των Αθηνών από αναρχικούς, λοβιτούρες επί λοβιτούρων και δεν συμμαζεύεται.
Αν χρησιμοποιούσαμε το 10% της αυστηρότητας που μας χαρακτηρίζει στην αθλητική κριτική στις πολιτικές υποθέσεις, η χώρα θα είχε ξεπεράσει τις ΗΠΑ εδώ και καιρό. Ομως, μας αρέσει να γινόμαστε ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στ’ αλεύρι – κυρίως λόγω της ευκολίας στην άσκηση αυτής της τακτικής.
Στην πολιτική για να συμμετέχεις έστω ως θεατής απαιτείται και μια στοιχειώδης προσπάθεια. Να διαβάσεις, να σκεφτείς, να παρακολουθείς τα δρώμενα, να θυσιάσεις τις όποιες ιδεολογικές και ψυχολογικές προκαταλήψεις σου στον βωμό της ευθυκρισίας, να φρενάρεις τον εγωισμό σου και να πατήσεις το γκάζι του συλλογικού συμφέροντος και άλλα πολλά, που δεν είναι και τόσο δημοφιλή.
Ποτέ δεν είναι αργά, πάντως, για να δανειστούμε λίγη από την αυστηρότητά μας στα αθλητικά και να την επενδύσουμε στις πολιτικές επιλογές μας.
