➤ Ο ανασχηματισμός θα είχε κάποιο νόημα, αν συνοδευόταν από αλλαγή πολιτικής. Όμως αυτό δεν υφίσταται ούτε ως αμυδρή πιθανότητα. Το κόμμα στην Ελλάδα είναι ένα από την ημέρα που πέθανε ο στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος.
➤ Από τότε μέχρι σήμερα βλέπουμε κι ακούμε πολλά ονόματα κομμάτων, ενημερωνόμαστε για χιλιάδες πολιτικούς, ομάδες, συνάξεις, συμμαχίες και αντιπαλότητες, αλλά η μόνη διαφορά είναι το περιτύλιγμα. Η ουσία είναι ίδια.
➤ Η Ελλάδα παρακμάζει και εξαφανίζεται επειδή χάλασαν τα μυαλά και οι ψυχές των ανθρώπων. Δεν γκρεμίστηκε κάποιο κτίριο μόνο του. Δεν έφυγαν οικεία βουλήσει τα χρήματα για να ταξιδέψουν σε άλλες τσέπες. Δεν έγιναν κατά τύχη τόσα εκατομμύρια εκτρώσεις (με τα έξοδα καλυμμένα από το κράτος) ούτε ξενιτεύτηκαν από καπρίτσιο περίπου 1.000.000 Ελληνες.
➤ Η ξενοκρατία, για να κυβερνάει ευκολότερα, πρέπει να έχει να κάνει με μπουμπούνες, όχι με ευφυείς ανθρώπους.
➤ Η αποβλάκωση των Ελλήνων έγινε εφικτή με τη χρησιμοποίηση ενός όπλου που μας σημάδεψε κατακούτελα. Το όπλο ήταν οι νόμοι που ψήφισε η Βουλή και το σημείο όπου δεχθήκαμε τα πυρά ήταν ο νους και η γλώσσα μας.
➤ Το 1976, επί κυβερνήσεως Καραμανλή, δολοφονήθηκε η καθαρεύουσα. Ο Γεώργιος Ράλλης ως υπουργός Παιδείας καμάρωνε σε ομιλία του στη Βουλή: «Καθαρεύουσα και δημοτική είναι γνήσια τέκνα της αρχαίας ελληνικής. Η καθαρεύουσα όμως, σαν πρωτότοκη, απεβίωσε. Και σήμερα με το νομοσχέδιο υπογράφουμε τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της»…
➤ Το 1982 ο απεμπλουτισμός της γλώσσας μας επιβλήθηκε με νομοσχέδιο που ενέκρινε η Βουλή. Αυτός ο εθνοκτόνος νόμος έφερε την υπογραφή του μακαρίτη υπουργού Παιδείας Λευτέρη Βερυβάκη.
➤ Απέχουμε περίπου τέσσερις δεκαετίες από την εποχή που σπάρθηκε ο τόπος μας με τον σπόρο της ανοησίας και της ευτέλειας. Τώρα που οι υποψήφιοι επιστήμονες δεν μπορούν να σταυρώσουν ούτε δεκάρι στις πανελλαδικές, δρέπουμε τους καρπούς των προδοσιών σε βάρος της ίδιας της ψυχής μας, του λογισμικού με το οποίο «τρέχει» ο «υπολογιστής» νους μας.
➤ Γι’ αυτό σ’ εμάς, στην οικτρή μειονότητα που έχουμε τέτοιες εμμονές, έχει σχηματιστεί η ακόλουθη εντύπωση: Κάθε πολιτικό κόμμα που γυρεύει ψήφο και δεν αναφέρεται στο μείζον ζήτημα της γλώσσας είναι αρλεκίνικο. Λεφτά, φήμη κι εξουσία γυρεύει κι όχι το κοινό καλό, και η θέση του είναι στο τσίρκο, όχι στη Βουλή.
π
