● Το ελληνικό κοινό δεν είναι και τόσο βιβλιόφιλο, αλλά αυτό δεν αποθαρρύνει συγγραφείς και εκδότες να κυκλοφορούν αξιοπρόσεκτα έργα υψηλής ποιότητας και χρησιμότητας για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο.
● Τα έργα του Θανάση Μπαντέ «Ο Αριστοτέλης και η γέννηση της πολιτικής επιστήμης», «Ο Αριστοτέλης, τα Ηθικά Ευδήμια και η αρετή ως υπαρξιακή ανάγκη» και «Ο Αριστοτέλης και η αναζήτηση της ιδανικής πόλης» συνιστούν μια εντυπωσιακή τριλογία ερμηνευτικής οξυδέρκειας και εκλαΐκευσης των μηνυμάτων που διαχρονικά στέλνει ο Σταγειρίτης φιλόσοφος στις κοινωνίες όλων των εθνών. Ο συγγραφέας, με λόγο διαυγή και στοχαστικό, κατορθώνει να προσεγγίσει το αριστοτελικό έργο όχι απλώς ως ιστορικό κειμήλιο της αρχαίας σκέψης, αλλά ως ζωντανό θεμέλιο της πολιτικής και ηθικής φιλοσοφίας του σύγχρονου ανθρώπου.
● Με το «Ο Αριστοτέλης και η γέννηση της πολιτικής επιστήμης», ο συγγραφέας αναδεικνύει με ενάργεια τη συμβολή του Αριστοτέλη στη διαμόρφωση της πολιτικής επιστήμης, φωτίζοντας τη μετάβαση από τη φιλοσοφική θεωρία στην εμπειρική μελέτη της πολιτικής πράξης. Το «Ο Αριστοτέλης, τα Ηθικά Ευδήμια και η αρετή ως υπαρξιακή ανάγκη» εμβαθύνει στην έννοια της αρετής, προτείνοντας μια ανθρωποκεντρική ανάγνωση, που συνδέει τη γνώση και την ηθική με την υπαρξιακή ολοκλήρωση του ανθρώπου. Εδώ η αρετή δεν αποτελεί αφηρημένο ιδεώδες, αλλά αναγκαία προϋπόθεση εσωτερικής αρμονίας και κοινωνικής ισορροπίας. Τέλος, να σημειωθεί ότι αυτό το έργο πραγματεύεται και τη μεγάλη πλάνη πολλών κοινωνιών και προσώπων που ταυτίζουν τον υλικό ευδαιμονισμό με την ευτυχία…
● Τέλος, στο «Ο Αριστοτέλης και η αναζήτηση της ιδανικής πόλης» επανεξετάζεται η «ιδανική πόλη» όχι ως ουτοπία, αλλά ως διαρκές αίτημα λογικής, δικαιοσύνης και πολιτικής ευθύνης. Η δικαιοσύνη, ο άμετρος πλούτος, οι ταξικές ανισότητες, η διάλυση της μεσαίας τάξης και η αναξιοκρατία αποτελούν αντικείμενα διαπραγμάτευσης της αριστοτελικής σκέψης και αυτά ερμηνεύονται με εύληπτο τρόπο στο βιβλίο του Θ. Μπαντέ, καθιστώντας έτσι τον Αριστοτέλη προσιτό σε όλους. Η τριλογία τούτη για τον Αριστοτέλη αποτελεί πολύτιμη συμβολή στη νεοελληνική φιλοσοφική γραμματεία και καλό δείγμα δημιουργικού διαλόγου με την κλασική σκέψη.
π
