Παγκόσμια θλίψη και συμπάθεια για τον Μπάιντεν, που χτυπήθηκε από «επιθετικό» καρκίνο, αλλά και αηδία για το σύστημα συμφερόντων των Δημοκρατικών
Η προχθεσινή ανακοίνωση ότι ο τέως πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν πάσχει από καρκίνο του προστάτη, που έχει κάνει μετάσταση στα οστά, προκαλεί, σε ανθρώπινο επίπεδο, μόνο θλίψη και συμπάθεια. Αλλά η τραγωδία του Μπάιντεν δεν άρχισε τώρα. Ηταν ένας σοβαρά άρρωστος άνθρωπος εδώ και χρόνια.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Κι άλλοι εν ενεργεία πρόεδροι στην ιστορία των ΗΠΑ αντιμετώπιζαν προβλήματα υγείας, ως και ο νεαρός Κένεντι. Αλλά για κάποιον που κάνει μία από τις πιο απαιτητικές δουλειές στον πλανήτη, η κατάσταση του Μπάιντεν ήταν η χειρότερη απ’ όλες, γιατί, πάνω από τα σωματικά, το βασικό του πρόβλημα ήταν αυτό της διανοητικής υγείας.
Ειδικά τα τελευταία χρόνια της θητείας του βρισκόταν σε μόνιμη κατάσταση πνευματικής παρακμής. Ο άνθρωπος που ξεχνούσε τον θάνατο του γιου του κρατούσε τους κωδικούς για τα πυρηνικά μιας υπερδύναμης. Ο πλανήτης έβλεπε έναν ηλικιωμένο άνδρα να παλεύει να βρει τα λόγια του, να θυμηθεί γεγονότα, να αντιληφθεί πού βρίσκεται. Παρ’ όλα αυτά, ένα ολόκληρο σύστημα προσπαθούσε να πείσει τους πάντες ότι μας γελούν τα μάτια μας. Για να εξαπατηθούν οι Αμερικανοί ψηφοφόροι, ειδικά στην προεκλογική περίοδο, άρχισαν να εμφανίζονται δημοσκοπήσεις που στην πραγματικότητα δεν υπήρχαν ποτέ κι εμφάνιζαν τον Μπάιντεν ως τον κυρίαρχο της αμερικανικής πολιτικής.
Οσο τον εγκατέλειπαν οι πνευματικές του δυνάμεις τόσο το σύστημα προσάρμοζε την προεδρία του σε ένα ψέμα. Στην πραγματικότητα, κουμάντο έκαναν οι σύμβουλοί του κι ο στενός κύκλος των «πιστών», που στήριζαν τις καριέρες τους στην παρουσία του. Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν ήταν σε θέση να παίρνει ο ίδιος σημαντικές αποφάσεις κι έκανε υπεράνθρωπες προσπάθειες να δίνει ομιλίες μέσω autocue. Κι αν έτσι είχε η κατάσταση όσο ήταν εν ενεργεία πρόεδρος, πώς στο καλό θα μπορούσε να συνεχίσει τα επόμενα χρόνια, αν τελικά επανεκλεγόταν τον περασμένο Νοέμβριο; Ο Μπάιντεν δεν έφερε ευθύνη για την κατάσταση της υγείας του, αλλά ήταν υπεύθυνος για την πεισματική του άρνηση να αποχωρήσει από την εξουσία.
Η μεγαλύτερη, όμως, ύβρις ήταν το σύστημα των Δημοκρατικών, που έσπρωχνε έναν ανοϊκό άνθρωπο να ξανακατέβει υποψήφιος για την προεδρία. Ηταν ανεύθυνο απέναντι στον αμερικανικό λαό, που του πουλούσαν μια οθφαλμαπάτη ως λύση διακυβέρνησης. Και ήταν απάνθρωπο απέναντι στον ίδιο τον Τζο Μπάιντεν, έναν βαριά άρρωστο άνθρωπο, που επέμεναν να τον πηγαίνουν σπρωχτό μέχρι τέλους για να τον χρησιμοποιούν σαν μαριονέτα… Οι Δημοκρατικοί ήταν τόσο επικεντρωμένοι στην εξυπηρέτηση ορισμένων «ελίτ» συμφερόντων, που ξέχασαν ακόμα και τις βασικές αξίες τις οποίες επικαλούνται ως κυτταρικό τους γνώρισμα: το συμφέρον της αμερικανικής δημοκρατίας, τη συμπόνοια, την κατανόηση στον άνθρωπο. Ολα αντικαταστάθηκαν στην πράξη από τη σκληρή, υπολογιστική κι ανθρωποφαγική εργαλειοποίηση του διανοητικά εξασθενημένου Μπάιντεν.
Ετσι ξεκίνησε η πολιτική πορεία προς τις εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου, με τον ταλαιπωρημένο πρόεδρο -που πια αγωνιζόταν να τελειώσει μια φράση- να παρουσιάζεται, με το στανιό, ως ο σωτήρας των ΗΠΑ. Χρειάστηκε να φτάσουμε στα τέλη του περασμένου Ιουλίου για να πειστεί το σύστημα που «έσπρωχνε» τον σαστισμένο Μπάιντεν ότι η ήττα ήταν αναπόφευκτη και πως χρειάζονται καινούργιο υποψήφιο. Ο πρόεδρος ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την κούρσα και το σύστημα έριξε όλες του τις δυνάμεις στην Κάμαλα Χάρις. Αλλά η «λίγη» Χάρις, ένας κλώνος ουσιαστικά των πολιτικών Μπάιντεν, ήταν εύκολη λεία για τον Τραμπ και, επιπρόσθετα, εξαιρετικά μη δημοφιλής στους Αμερικανούς.
Τελικώς, το «σύστημα Μπάιντεν» δεν τον απέσυρε από υπευθυνότητα, ούτε από ανθρωπιά, αλλά από ανάγκη. Το βασικό τους επιχείρημα, όταν πια αποφάσισαν να τον κάνουν στην άκρη, ήταν ότι δεν μπορεί να κερδίσει τις εκλογές. Στην πραγματικότητα, το πρόβλημα ήταν ότι δεν μπορούσε πια να κυβερνήσει. Αλλά αυτό ήταν μάλλον το κύριο πλεονέκτημα του Μπάιντεν, που όσο χειροτέρευε η άνοιά του τόσο πιο βολικός αχυράνθρωπος γινόταν. «Οι πολίτες πρέπει να μάθουν όλη την αλήθεια. Οχι την επιλεκτική αλήθεια» είχε πει για την κατάσταση της υγείας του ο δρ Τζόναθαν Ράινερ, γιατρός του Λευκού Οίκου κατά τις τελευταίες τέσσερις κυβερνήσεις. Αλλά το ψέμα ότι οι αναφορές για πνευματική ανικανότητα του Μπάιντεν ήταν δήθεν fake news των Ρώσων συνέχιζε να σερβίρεται μέσω media στην κοινή γνώμη.
Λίγο πριν από την απόσυρση, μέσα στον πόλο συμφερόντων των Δημοκρατικών στήθηκε ένα θέατρο για να μη φανεί δημοσίως ότι πετάνε τον υποψήφιό τους από το παράθυρο. Η αποστολή να «ανησυχήσει» ξαφνικά η κοινή γνώμη από την πιθανότητα ο Μπάιντεν να αντιμετωπίζει πράγματι διανοητικές δυσκολίες ανατέθηκε στα μεγάλα ΜΜΕ, που παραδοσιακά απηχούν τον συγκεκριμένο χώρο. Οι «New York Times» δημοσίευσαν 192 άρθρα για παραίτηση Μπάιντεν από την προεδρική κούρσα. Η «Washington Post» έγραψε για λογαριασμό του προέδρου μια προτεινόμενη ομιλία παραίτησης. Το «New Yorker» ζήτησε να αποχωρήσει, αλλιώς θα διακινδυνέψει το έθνος τους. Λίγο λόγω σύγχυσης, λίγο από τον έρωτα για την καρέκλα, ο Τζο Μπάιντεν μένει στην Ιστορία ως ο πρόεδρος που θα τον θυμούνται πάνω απ’ όλα για την παρακμή του. Την επομένη της νίκης Τραμπ στις εκλογές διέρρευσε ότι ξύπνησε θεωρώντας πως αδικήθηκε, γιατί «οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι θα νικούσε τον Τραμπ». Αναφερόταν στα κάλπικα γκάλοπ που έστηνε το σύστημά του για να καμουφλάρει την πραγματικότητα…
ΤΖΟ ΜΠΑΪΝΤΕΝ
Τέως πρόεδρος ΗΠΑ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε το 1942 και από τον Ιανουάριο του 2021 έως τον Ιανουάριο του 2025 ήταν ο 46ος πρόεδρος των ΗΠΑ. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος και υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος του Ομπάμα το 2009-2017. Σπούδασε Ιστορία, Πολιτικές Επιστήμες και Νομική. Η εμπλοκή του με την πολιτική άρχισε το 1970, όταν εκλέχτηκε σύμβουλος σε κομητεία του Ντέλαγουερ. Προχθές, Κυριακή, ανακοινώθηκε ότι πάσχει από «επιθετικό» καρκίνο του προστάτη, που έχει κάνει μετάσταση στα οστά.
