Από το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας επικρίνεται έμμεσα η στήριξη του Ελιζέ προς την Ουκρανία, όπως και η ασταθής πολιτική κατάσταση της χώρας
Για το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας η άνοδος των ριζοσπαστικών κομμάτων της Δεξιάς στη Γαλλία και στην Ευρώπη προσφέρει «μεγάλους λόγους αισιοδοξίας». Το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας δημοσίευσε την περασμένη Παρασκευή την «Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας» για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
- Παρίσι, Μαρία Δεναξά
Στο έγγραφο αυτό, που καθορίζει τις στρατηγικές προτεραιότητες των Ηνωμένων Πολιτειών, η στήριξη της Γαλλίας προς την Ουκρανία επικρίνεται έμμεσα, όπως και η πολιτική κατάσταση της χώρας, η οποία κρίνεται ασταθής. Η χώρα, ωστόσο, δεν κατονομάζεται, ούτε ο πρόεδρός της, αλλά η στοχοποίηση είναι ξεκάθαρη. Η διατύπωση φωτογραφίζει και στοχεύει έμμεσα τη Γαλλία και τον Μακρόν με αποκαλυπτικό τρόπο.
Στο Ελιζέ ενημερώθηκαν για το κείμενο και αποκωδικοποίησαν τα υπονοούμενα. Και επειδή ο Μακρόν βρισκόταν ακόμη στην Κίνα πραγματοποιώντας επίσημη επίσκεψη, κρίθηκε σκόπιμο να περιμένουν την επιστροφή του προτού αποφασιστεί αν θα υπάρξει αντίδραση ή όχι και αν θα είναι γαλλική ή ευρύτερης κλίμακας. Γι’ αυτό η έκθεση συζητήθηκε και στη χθεσινή συνάντηση που είχε ο Γάλλος πρόεδρος στο Λονδίνο με τον Κιρ Στάρμερ, τον Φρίντριχ Μερτς και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Το έγγραφο, που κανονικά δημοσιεύεται κάθε τέσσερα χρόνια, καθορίζει τις προτεραιότητες των ΗΠΑ σε στρατηγικά, αμυντικά θέματα και ζητήματα ασφαλείας για τα επόμενα χρόνια. Αναπόφευκτα, γίνεται λόγος για τον πόλεμο στην Ουκρανία και ο ρόλος και οι προσπάθειες της Γαλλίας να ηττηθεί η Ρωσία δεν γίνονται αποδεκτά και καταγράφονται ως σοβαρό πρόβλημα για τις ΗΠΑ. Ακόμη περισσότερο σε μια στιγμή που ο Ντόναλντ Τραμπ προσπαθεί να επιβάλει το ειρηνευτικό του σχέδιο στο Κίεβο και στις Βρυξέλλες.
«Η κυβέρνηση Τραμπ διαφωνεί με Ευρωπαίους αξιωματούχους που έχουν μη ρεαλιστικές προσδοκίες για τον πόλεμο, οι οποίοι είναι επικεφαλής ασταθών κυβερνήσεων μειοψηφίας (…) Μια μεγάλη πλειοψηφία των Ευρωπαίων επιθυμεί την ειρήνη, αλλά αυτή η επιθυμία δεν μεταφράζεται σε πολιτική βούληση, σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας της ανατροπής και υπονόμευσης των δημοκρατικών διαδικασιών από αυτές τις κυβερνήσεις» τονίζει το έγγραφο.
Ριζοσπαστική Δεξιά
Σε αυτό το σημείο αναφέρονται όλα. Η προσδοκία του Παρισιού και του Εμανουέλ Μακρόν να επιβάλουν ήττα στη Ρωσία. Το τρέχον πολιτικό χάος με μια κατακερματισμένη Εθνοσυνέλευση. Οι φωνές που υψώνονται από την Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν-Λικ Μελανσόν έως τον Εθνικό Συναγερμό της Μαρίν Λεπέν και ορισμένους από τους Ρεπουμπλικάνους που τάσσονται υπέρ της Ρωσίας. Το έγγραφο, παρεμπιπτόντως, χαιρετίζει την άνοδο των κομμάτων της ριζοσπαστικής Δεξιάς στην ευρωπαϊκή ήπειρο γενικώς και στη Γαλλία ειδικότερα.
«Η αμερικανική διπλωματία πρέπει να συνεχίσει να υποστηρίζει (…) την περήφανη ανάδειξη του χαρακτήρα και της ιστορίας κάθε ευρωπαϊκού έθνους» αναφέρει η νέα στρατηγική εθνικής άμυνας των ΗΠΑ. «Η Αμερική ενθαρρύνει τους πολιτικούς της συμμάχους στην Ευρώπη να προωθήσουν αυτή την αναγέννηση του πνεύματος. Η αυξανόμενη επιρροή των πατριωτικών ευρωπαϊκών κομμάτων προσφέρει πράγματι πολλούς λόγους αισιοδοξίας».
Το μήνυμα ελήφθη στο κόμμα της Μαρίν Λεπέν, όπως και η ανάλυση της Ουάσινγκτον για τους κινδύνους «πολιτισμικής εξάλειψης» που διατρέχει η Ευρώπη, η οποία είναι αντιμέτωπη με την κατάρρευση των γεννήσεων και με «μεταναστευτικές πολιτικές που αλλοιώνουν την ανθρωπογεωγραφία της ηπείρου».
Αν οι τρέχουσες τάσεις συνεχιστούν, «η ήπειρος θα είναι αγνώριστη σε είκοσι χρόνια ή και λιγότερο» διαβεβαιώνει το έγγραφο. «Επομένως, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες θα διαθέτουν οικονομίες και στρατούς αρκετά ισχυρούς ώστε να παραμείνουν αξιόπιστοι σύμμαχοι» υπογραμμίζει. Και σε αυτό το σημείο το υπονοούμενο αφορά τη Γαλλία, με το επίμονο δημοσιονομικό της έλλειμμα και το χρέος της που κινδυνεύει να γίνει ανεξέλεγκτο.
Οσο για το μεγάλο σχέδιο του Εμανουέλ Μακρόν περί «ευρωπαϊκής κυριαρχίας» συγκρούεται κατά μέτωπο με τις αμερικανικές φιλοδοξίες. Για το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας, η πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στη γηραιά ήπειρο πρέπει να επικεντρωθεί σε σοβαρές προτεραιότητες, μεταξύ των οποίων είναι η «καλλιέργεια της αντίστασης στην τρέχουσα πορεία της Ευρώπης» προς ένα ολοένα και περισσότερο ομοσπονδιοποιημένο μοντέλο.
Αλλη προτεραιότητα: «το άνοιγμα των ευρωπαϊκών αγορών στα αμερικανικά αγαθά και υπηρεσίες». Αν υπάρχει ένα θετικό σημείο για το Παρίσι, είναι ότι ο Εμανουέλ Μακρόν ξέρει πλέον ακριβώς τι τον περιμένει με τον Ντόναλντ Τραμπ.
