Το Οικουμενικό Πατριαρχείο απάντησε επισήμως στην επίθεση που εξαπέλυσε η Ρωσία εναντίον του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.
Σε ανακοίνωσή του, το Πατριαρχείο εκφράζει «βαθύτατη θλίψη» για την επίθεση και επισημαίνει ότι, για πρώτη φορά, οι κατηγορίες προέρχονται απευθείας από κρατικούς φορείς της Ρωσίας, και όχι μόνο από εκκλησιαστικά ή πολιτικά κέντρα. Υπενθυμίζει δε ότι από το 2018, όταν παραχωρήθηκε αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ουκρανίας, επέλεξε να μην απαντά στις επαναλαμβανόμενες επιθέσεις, στάση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Η ανακοίνωση τονίζει ότι οι «ψευδείς ειδήσεις, οι ύβρεις και οι κατασκευασμένες πληροφορίες» δεν αποθαρρύνουν το Πατριαρχείο από το έργο και την οικουμενική αποστολή του, με σαφή αναφορά στη ρητορική της Ρωσικής Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών SVR.
H ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου
«Η Μήτηρ Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως – Μήτηρ και αυτής της Εκκλησίας της Ρωσσίας – εκφράζει τη βαθύτατη θλίψη της για τη νέα ρωσσική επίθεση κατά του προσώπου της Α.Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, την οποία εξαπέλυσαν, αυτή τη φορά, κρατικές υπηρεσίες της χώρας. Από το 2018, οπότε το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφάσισε την παραχώρηση Αυτοκεφάλου καθεστώτος στην Εκκλησία της Ουκρανίας, η Μήτηρ Εκκλησία απέφυγε να σχολιάσει τις αναρίθμητες παρόμοιες επιθέσεις που προήλθαν είτε από εκκλησιαστικά είτε από πολιτικά κέντρα και πρόσωπα της Ρωσσίας. Το ίδιο πράττει και σήμερα. Τα ευφάνταστα σενάρια, οι ψευδείς ειδήσεις, οι ύβρεις και οι κατασκευασμένες πληροφορίες κάθε είδους προπαγανδιστών δεν αποθαρρύνουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο από τη συνέχιση της διακονίας και της οικουμενικής αποστολής το».
Η πρωτοφανής επίθεση της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών
Η απάντηση του Φαναρίου έρχεται μετά την πρωτοφανή επίθεση της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών, η οποία κατηγόρησε τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο ως «μίσθαρνο όργανο» δυτικών μυστικών υπηρεσιών, αποδίδοντάς του ακόμη και συνεργασία με ακραία εθνικιστικά και νεοναζιστικά στοιχεία. Στο ίδιο κείμενο, η ρωσική πλευρά υποστήριξε ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης επιχειρεί να «διαλύσει το ζωντανό Σώμα της Εκκλησίας», επεκτείνοντας –κατά τους ισχυρισμούς της– την «επιθετικότητά» του πέραν της Ουκρανίας, στις χώρες της Βαλτικής και στα Βαλκάνια, με αιχμή το ζήτημα του Μαυροβουνίου.
