Για πρώτη φορά, μία διεθνής ομάδα ερευνητών με επικεφαλής το Κέντρο Αστροβιολογίας (CAB) στην Ισπανία, ανίχνευσε ζάχαρη στο διαστρικό μέσο, την περιοχή του διαστήματος ανάμεσα στα αστέρια μέσα σε έναν γαλαξία. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα στο Nature Astronomy, βασίστηκε σε παρατηρήσεις με τα ραδιοτηλεσκόπια Yebes 40 μέτρων και IRAM 30 μέτρων στην Ισπανία.
Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες εντόπισαν για πρώτη φορά ερυθρουλόζη, ένα σάκχαρο με τέσσερα άτομα άνθρακα, μέσα στο μοριακό νέφος G+0.693−0.027. Η ανακάλυψη αυτή υποδηλώνει πως τα σάκχαρα μπορεί να έφτασαν στην πρώιμη Γη από το διάστημα πριν από περίπου 4 δισεκατομμύρια χρόνια, συμβάλλοντας έτσι στη δημιουργία των πρώτων νουκλεϊκών οξέων και, κατ’ επέκταση, των πρώτων μορφών ζωής.
Η Izaskun Jiménez-Serra, πρώτη συγγραφέας της μελέτης και αστρονόμος στο CAB, εξήγησε στο Gizmodo πως τα σάκχαρα αποτελούν βασικά οργανικά μόρια, καθώς είναι η “ραχοκοκαλιά” του RNA και του DNA. Στόχος της έρευνας ήταν να διαπιστωθεί αν τα σάκχαρα μπορούν να συντεθούν ήδη μέσα στα μοριακά νέφη όπου γεννιούνται αστέρια και πλανήτες.
Η ερυθρουλόζη, που στη Γη βρίσκεται φυσικά σε φρούτα όπως τα σμέουρα και χρησιμοποιείται ακόμη και σε καλλυντικά, μετατρέπεται σε υδατικά περιβάλλοντα σε θρεόζη, ένα απλό νουκλεϊκό οξύ και πιθανό πρόδρομο του RNA. Η μελέτη τονίζει τη σημασία της ερυθρουλόζης για την κατανόηση της χημικής προέλευσης της ζωής.
Μέχρι σήμερα, αν και είχαν βρεθεί ίχνη σακχάρων σε μετεωρίτες και αστεροειδείς, δεν είχε επιβεβαιωθεί η παρουσία ερυθρουλόζης ή άλλων σακχάρων απευθείας στο διαστρικό μέσο.
Η ομάδα της Jiménez-Serra χρησιμοποίησε φασματοσκοπική ανάλυση για να εντοπίσει 12 φασματικές γραμμές συμβατές με την ερυθρουλόζη στο μοριακό νέφος G+0.693−0.027. Μάλιστα, η ποσότητα ερυθρουλόζης εκεί ήταν οκτώ φορές μεγαλύτερη από παρόμοιες ζάχαρες με λιγότερα άτομα άνθρακα.
Τα μοριακά νέφη είναι συμπυκνώσεις σκόνης και αερίου στον διαστρικό χώρο, γνωστά και ως «αστρικοί βρεφονηπιακοί σταθμοί», όπου γεννιούνται αστέρια και πλανήτες. Η ανακάλυψη ερυθρουλόζης σε αυτά τα νέφη υποδηλώνει ότι τα χημικά συστατικά που απαιτούνται για τη ζωή μπορεί να υπάρχουν ήδη στην ύλη από την οποία σχηματίζονται τα πλανητικά συστήματα.
Η Jiménez-Serra επισημαίνει τη σημασία αυτής της ανακάλυψης για τη μελέτη μιας νέας οικογένειας οργανικών ενώσεων σε όλο τον γαλαξία και σχεδιάζει να αναζητήσει μεγαλύτερα σάκχαρα, όπως η ριβόζη, που αποτελεί βασικό στοιχείο του RNA.
Η ελπίδα της ομάδας είναι ότι ο συνδυασμός αστρονομικών παρατηρήσεων, εργαστηριακών πειραμάτων και θεωρητικών υπολογισμών θα φωτίσει τον τρόπο που τα βασικά δομικά στοιχεία της ζωής σχηματίζονται και λειτουργούν στον ψυχρό μεσοαστρικό χώρο.
