Το ερώτημα που πλανάται στην Ακτή Μιαούλη είναι αν η γεωπολιτική αστάθεια θα αποτελέσει τη νέα κανονικότητα. Οι Ελληνες εφοπλιστές, που ελέγχουν το 21% της παγκόσμιας χωρητικότητας και το ένα τρίτο των τάνκερ, βρίσκονται ξανά στην πρώτη γραμμή.
Η αύξηση της ζήτησης σε τονομίλια λόγω των μεγαλύτερων αποστάσεων ενισχύει βραχυπρόθεσμα τα έσοδα, αλλά υπονομεύει τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα και αυξάνει το κόστος για τον τελικό καταναλωτή. Η ελληνική ναυτιλία λειτουργεί ως ο αναγκαίος αιμοδότης του παγκόσμιου εμπορίου, αναλαμβάνοντας ρίσκα που άλλοι παίκτες αποφεύγουν.
Η ικανότητα των Ελλήνων να προσαρμόζονται στο χάος παραμένει το κλειδί της κυριαρχίας τους, ακόμη και όταν ο χάρτης των θαλασσών αλλάζει καθημερινά υπό την πίεση των γεωπολιτικών ανταγωνισμών. Η τεχνολογία, η πείρα και η ανάληψη λελογισμένου ρίσκου αποτελούν τα μόνα εργαλεία σε ένα περιβάλλον όπου η ισχύς των όπλων τείνει να υπερισχύσει των οικονομικών κανόνων.
Από τη στήλη «Παρασπονδίες» της «δημοκρατίας»
