* Αυτό το «εκλογές το 2027», που επαναλαμβάνει ο Μητσοτάκης, κατάντησε πιο κουραστικό στα αυτιά και από το «μου χρωστάς έναν Αύγουστο».
- Γράφει ο Θεσσαλονικεύς
*Επεσε από το ποδήλατο ο Μητσοτάκης και έτρεχαν στο νοσοκομείο να βρουν γάζες. Να έστελναν τον σωματοφύλακα στο φαρμακείο να αγοράσει θα ήταν λιγάκι ντροπιαστικό…
*Βάζει τα χεράκια της και βγάζει τα ματάκια της ξανά η αντιπολίτευση σ’ έναν μάταιο αγώνα επικράτησης με την αποτυχημένη μέθοδο της αλληλοεξόντωσης, ενώ η «γαλάζια» συμμορία παραμένει τσιμεντωμένη με όρκους μαφίας και συνεχίζει ν’ αλωνίζει σπέρνοντας την καταστροφή…
*Το τραγικό πολιτικό τέλος του Σημίτη μιμείται ο Μητσοτάκης πηγαίνοντας στη ΔΕΘ με υποσχέσεις, ενώ ο ψηφοφόρος θα τον κρίνει για το έργο που παρουσίασε από το 2019 μέχρι και σήμερα. Δηλαδή, το απόλυτο τίποτα…
*Αυτά τα δάση που κάηκαν και καίγονται ήταν χιλιάδες ετών δάση. Πάντα είχαμε ανέμους, πάντα είχαμε φωτιές, πάντα όμως προλαβαίναμε και χωρίς τα μέσα που διαθέτουμε τώρα. Αυτά τα δάση, όμως, έτυχε να καούν επί Ν.Δ.
*Είμαστε στη φάση που, αν ρωτήσεις τι γίνεται με την πυρκαγιά, πετάγεται από το ψυγείο ένας δεξιός και ουρλιάζει ότι παρακαλάς για νεκρούς.
* «Αυτός που σπέρνει δάκρυα και τρόμο
θερίζει την αυγή θανατικό.
Μαύρα πουλιά του δείχνουνε τον δρόμο…»
Μάνος Ελευθερίου,
πάντα επίκαιρος…
*Αφήστε μας ένα καλοκαίρι… πράσινο.
* Είκοσι τρία χρόνια τώρα βασανίζομαι και αναρωτιέμαι γιατί βγάλαν το γκαζάκι Θεόφιλο.
* «Το κολύμπι είναι η καλύτερη γυμναστική» ξεστόμισε και έφαγε μια μπουκιά από το κλαμπ σάντουιτς, καθισμένος αναπαυτικά σε μια ξαπλώστρα στην παραλία.
*Ανέκαθεν φίλος του τένις ο Ελληνας. Από τότε που έκοβε το μπαλάκι για να το βάλει στον κοτσαδόρο στο αμάξι.
*Ολοι ανεβάζουν καφέδες, ξαπλώστρες και φρουτοσαλάτες, λες και τους είχαν κλειδωμένους στα υπόγεια.
*Σανδάλια γυναικεία στην Τσιμισκή 140 ευρώ.
-Ρε, μήπως είναι του Θησέα;
*Ουφφφ, τσίμπησα κάτι και νιώθω σαν τη φάλαινα που κατάπιε τον Σεβάχ, τον Πινόκιο, τον Ιονά και το μισό στόλο της Minoan, στην τοποθεσία Aνω Πόλη…
*Μου λείπει η εποχή που ρίχναμε την πετσέτα στον ώμο και βουρ για παραλία. Τώρα πρέπει να πάρεις κλειδιά, κινητό, ακουστικά, καπνό, φιλτράκια, αναπτήρα, αντηλιακό, καρεκλάκι, βατραχοπέδιλα, φαγητό, νερά, ομπρέλα, δεύτερο μαγιό…
*- Κάθομαι στο μπαλκόνι και πετάω βοτσαλάκια στη…
– Στη θάλασσα;
– Οχι, στην μάντρα του απέναντι, η Ανω Πόλη δεν έχει θάλασσα.
*- Από Λάρισα τηλεφωνώ.
– Κλείσε το τηλέφωνο, μπαίνει ζέστη.
*Κάτι εμπόδισε το φερμουάρ στο μπλουτζίν και δεν έκλεινε… Μάλλον τα χθεσινά σουτζουκάκια!
*Θέλω να χάσω κιλά, αλλά σε συγκεκριμένα μέρη, ας πούμε στην Κρήτη ή στη Σαντορίνη…
*Με κάλεσαν κάπου και είμαι ανάμεσα στο να μην πάω και στο να κάτσω σπίτι…
*- Ολο το βράδυ έτριζε το κρεβάτι σου…
Δεν ήταν το κρεβάτι, τα κόκαλά μου ήταν.
*- Μια φορά κι έναν καιρό…
– Αυτό, αυτό, με τα δέντρα να μας πεις, μαμά.
*Βλέπεις κάτι τύπους που σκάνε Περαία για μπανιάρισμα με λευκό λινό υποκάμισο πάνω από το μαγιό και το δίχαλο και ξέρεις από πριν ότι το ‘χουν ρίξει δαγκωτό Αδωνι.
Από τη στήλη «Ανάκατα» της «Δημοκρατίας»