Αμφίβολο εάν θα βγει πολιτικά και ψυχολογικά αρραγές ή θα ακολουθήσει μια βασανιστική πορεία μέχρι τις επόμενες εκλογές για να αλλάξει αρχηγό
Στο εσωκομματικό δελτίο του ΠΑΣΟΚ υπάρχει ένα «στάνταρ» και πολλές «μεταβλητές». Το μόνο βέβαιο είναι ότι το Συνέδριο του κόμματος θα διεξαχθεί το τριήμερο 27-29 Μαρτίου.
- Από τον Γιώργο Χατζηδημητρίου
Από κει και πέρα, κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί με ποιον τρόπο το κόμμα θα φτάσει μέχρι εκεί, ούτε και μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά αν θα βγει πολιτικά και ψυχολογικά αρραγές και με αποφάσεις που θα υποστηριχθούν πρόθυμα από όλους ή θα ακολουθήσει μια βασανιστική πορεία μέχρι τις επόμενες εκλογές για να αλλάξει αρχηγό.
Το άνοιγμα του Νίκου Ανδρουλάκη στα κόμματα της Αριστεράς, σύμφωνα με την κριτική που ασκείται, έγινε με καθυστέρηση και με τρόπο που ενισχύει την εσωκομματική αμφισβήτηση. Οι προσκλήσεις που έστειλε, περιορισμένου αριθμού και ονομαστικές, δεν αφορούν όσους ενδιαφέρονται για τη σύμπηξη ενός ευρύτερου προγραμματικού μετώπου δυνάμεων που θεωρούν ολέθρια τυχόν επανεκλογή Μητσοτάκη για μια τρίτη θητεία, αλλά μονάχα όσους… συμφωνούν με το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ.
Αυτή η «μικρόψυχη» φαινομενικά αλλά στην ουσία βαθιά υπολογισμένη τακτική, όπως σχολιάζουν στη «δημοκρατία» υψηλόβαθμοι κομματικοί παράγοντες, σχετίζεται με την απόφαση του προέδρου, αχθοφόρου της σημιτικής κληρονομιάς, να διεκδικήσει συμπληρωματικό ρόλο σε μια μετεκλογική κυβέρνηση συνεργασίας. Αυτός είναι και ο λόγος που αφήνει διάπλατα ανοιχτές τις πόρτες για συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ., κάτι που, όπως παρατηρούν, σημαίνει πως δεν έχει διδαχθεί τίποτε από το πρόσφατο παρελθόν που μετέτρεψε το ΠΑΣΟΚ σε «κόμμα “Στελθ”», που δεν ανιχνευόταν ούτε καν από τα πολιτικά ραντάρ και ίδρωσε για να μπει στη Βουλή.
Το επιχείρημα που στερεότυπα επαναλαμβάνει ο εκπρόσωπος Τύπου Κώστας Τσουκαλάς, ότι «αντίπαλός μας είναι η Ν.Δ.» δεν φαίνεται ότι πείθει. Καιρό τώρα κορυφαία στελέχη, όπως ο Παύλος Γερουλάνος και ο Χάρης Δούκας, εντονότερα, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για μια πιθανή συνεργασία με τη νεοφιλελεύθερη Δεξιά του Κ. Μητσοτάκη, αλλά ο λόγος τους δεν φαίνεται ότι «έχει πέραση». Αποκαλύπτοντας την τρικυμία εν κρανίω που επικρατεί στα ψηλά, η Αννα Διαμαντοπούλου δήλωσε το Σάββατο στην «ΕφΣυν» ότι «πολιτικά και ηθικά δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με τη Ν.Δ.», ενώ μόλις μία μέρα πριν αυτή ακριβώς ήταν η προτίμησή της.
Αντίπαλος του Ν. Ανδρουλάκη στην πραγματικότητα εξακολουθεί να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ειδικά ο Αλέξης Τσίπρας, κάτι που, αντικειμενικά, αναχαιτίζει κάθε προσπάθεια συγκέντρωσης των διάσπαρτων προοδευτικών δυνάμεων σε κοινούς στόχους. Ο χώρος, άλλωστε, που διεκδικεί ο Ν. Ανδρουλάκης και ο ολιγομελής κύκλος εμπίστων που συναπαρτίζουν την ηγετική ομάδα είναι το Κέντρο.
«Ο κόσμος του Κέντρου δεν θέλει σκάνδαλα, ούτε να κανονίζουν οι υπουργοί τους νόμους. Το κέντρο θέλει μεταρρυθμίσεις. Εχουμε μία κυβέρνηση διαφθοράς και σκανδάλων, η οποία στο FIR Αθηνών έδειξε απόλυτη διαχειριστική ανεπάρκεια. Το κέντρο θέλει αποτέλεσμα. Δεν θέλει ανικανότητα» δήλωσε χθες ο Κ. Τσουκαλάς (στη Φαίη Μαυραγάνη), επιβεβαιώνοντας σε ποιους ο Ν. Ανδρουλάκης προνομιακά απευθύνεται.
