Ο Αδωνις Γεωργιάδης, που τη δεκαετία του 2000 μεσουράνησε ως αστέρας της εξωκοινοβουλευτικής Δεξιάς και πολιτικό τέκνο του ΛΑΟΣ, βάλλοντας με κάθε τρόπο και μέσο κατά της Ν.Δ., σήμερα παριστάνει τον μετριοπαθή, κεντροδεξιό πολιτικό που προσφέρει ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες του στο καθεστώς του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ανάμεσα στις πολλές εργολαβίες που έχει αναλάβει από το καθεστώς είναι να «γαβγίζει» στους πολιτικούς αντιπάλους του, να αλλάζει την ατζέντα όποτε χρειάζεται και φυσικά να στοχοποιεί τους πολιτικούς αντιπάλους του Μαξίμου τόσο εντός όσο και εκτός των τειχών. Ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές αποφάσισε χθες να ξαναχτυπήσει κατά των κομμάτων που βρίσκονται στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, σε μια προσπάθεια να συγκρατηθούν στο κυβερνών κόμμα οι αδιάκοπες ροές προς τα δεξιά του εκλογικού χάρτη.
Ειδικότερα, ο υπουργός Υγείας, σε ακόμα ένα κράμα ασυνάρτητων λεγομένων με… ισχυρή δόση συνωμοσιολογίας και «τυφλών πυρών», θέλησε να προβάλει την αυτοδυναμία της Ν.Δ. ως μονόδρομο για τη σταθερότητα, καθώς δεν υπάρχει πεδίο συνεργασιών. Ειδικότερα, απαντώντας σε ερώτηση για τις ενδεχόμενες μετεκλογικές συνεργασίες, έκοψε τις… γέφυρες συμπόρευσης πασχίζοντας να διατηρήσει ζωντανό το απατηλό όνειρο της αυτοδυναμίας.
«Η συνεργασία θέλει δύο, από ό,τι ακούω κανείς δεν θέλει να συνεργαστεί μαζί μας» τόνισε αρχικά ο κ. Γεωργιάδης. «Δεν βλέπω κανέναν πιθανό. Θα έλεγα με το ΠΑΣΟΚ, αλλά με τον κ. Ανδρουλάκη δεν βλέπω τέτοιο πεδίο» παραδέχτηκε, σημειώνοντας την έλλειψη κοινού εδάφους με τη Χαριλάου Τρικούπη υπό την παρούσα ηγεσία. Εκεί που απασφάλισε ο κ. Γεωργιάδης ήταν όταν η συζήτηση πήγε σε ενδεχόμενους συμμάχους στα δεξιά της Ν.Δ.
Ο «γαλάζιος» υπουργός, φορώντας το κοστούμι του «Μένουμε Ευρώπη», απέκλεισε κατηγορηματικά κάθε συνεργασία με τα κόμματα αυτά, χαρακτηρίζοντάς τα αντιευρωπαϊκά και φιλορωσικά, θέτοντας έτσι σαφείς ιδεολογικές κόκκινες γραμμές. «Τα δεξιότερα της Ν.Δ. κόμματα είναι αντιευρωπαϊκά κόμματα, είναι φιλορωσικά κόμματα, δεν μπορούμε να συνεργαστούμε» σημείωσε ο Aδωνις Γεωργιάδης, αναφορικά με το αν «βλέπει» συνεργασία με κόμματα δεξιότερα της Ν.Δ., όπως αυτό της κυρίας Λατινοπούλου.