Με τους αναγκαίους συμβιβασμούς και υποχωρήσεις ολοκληρώθηκε το 4ο Συνέδριο. Πού έκανε πίσω ο Ανδρουλάκης, τι είπαν Δούκας – Γερουλάνος. Η παρέμβαση Βενιζέλου
- Γιώργος Χατζηδημητρίου
Το 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, που άρχισε την περασμένη Παρασκευή, ολοκληρώθηκε χθες, με την ανάδειξη της νέας Κεντρικής Επιτροπής σε ατμόσφαιρα αναγκαίων συμβιβασμών. Μπροστά στην παρατεταμένη εκλογική ευθεία, με τη χώρα σε συνθήκες έμμεσης πολεμικής εμπλοκής και την κυβέρνηση στη δίνη ζοφερών σκανδάλων, κρίθηκε επιβεβλημένο να υποχωρήσουν οι τόνοι στα ηγετικά ρετιρέ και να αποσταλεί στην κοινωνία μήνυμα, έστω τεχνητής, ενότητας.
Πρόκειται, λένε προβληματισμένοι οι ρεαλιστές, για εκεχειρία ορισμένης διάρκειας, η οποία, με την τρέχουσα ακινησία, δεν εγγυάται δραματικές ανατροπές στους παγιωμένους κομματικούς συσχετισμούς… Η εμφανής προσπάθεια της ηγεσίας ,άλλωστε, να ελέγξει τις μετεκλογικές εσωκομματικές εξελίξεις μέσω «χειρουργικών» καταστατικών αλλαγών για τον έλεγχο των νομαρχιακών επιτροπών κρίνεται απολύτως ενδεικτική.
Για να φτάσουμε μέχρι εδώ χρειάστηκε να βάλει κάμποσο νερό στο κρασί του ο πρόεδρος του κόμματος Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος, μετά τη διαμεσολαβητική παρέμβαση του Κώστα Σκανδαλίδη, αποδέχθηκε να περιληφθεί στην Πολιτική Διακήρυξη του Συνεδρίου η θέση που εδώ και μήνες έθεσε πρώτος ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας και σταδιακά στήριξαν όλοι οι δελφίνοι, Παύλος Γερουλάνος, Μανώλης Χριστοδουλάκης, και με τον τρόπο της και η Αννα Διαμαντοπούλου, ότι δεν υπάρχει περίπτωση μετεκλογικής συνεργασίας με τη Ν.Δ. υπό οποιαδήποτε ηγεσία. Από την εναρκτήρια ομιλία του ο Ν. Ανδρουλάκης, όπου ξεκαθάρισε ότι «όποιος πιστεύει ότι υπάρχει σενάριο συνεργασίας με αυτούς που οργάνωσαν την ηθική και πολιτική μου εξόντωση βρίσκεται εκτός πραγματικότητας», φρόντισε να αφαιρέσει κρίσιμη εύφλεκτη ύλη, η οποία προβλέψιμα θα δίχαζε το συνεδριακό σώμα, δεδομένου ότι ο Χ. Δούκας καιροφυλακτούσε για να ζητήσει ψηφοφορία.
Αλλωστε την Παρασκευή το βράδυ ο δήμαρχος «σύναξε» σε κεντρικό ξενοδοχείο περί τα 500 στελέχη επιρροής του, φανερώνοντας «απειλητικές» διαθέσεις… Και βέβαια στην ομιλία του όλοι πρόσεξαν ότι συνέχισε τις ρητορικές αιχμές στην προεδρική πλευρά, λέγοντας: «Μου είπαν ότι η απόρριψη της συγκυβέρνησης με τη Ν.Δ. είναι εμμονή, πείσμα, ατζέντα για το συνέδριο. Αποδείχθηκε ότι η στρατηγική μας ήταν εντός πραγματικότητας… Στόχος της παράταξης δεν είναι να συγκυβερνήσουμε με τη Νέα Δημοκρατία, είναι να τη νικήσουμε…».
Η υποχώρηση, πάντως, του Ν. Ανδρουλάκη δεν έγινε χωρίς αξιώσεις. «Στον αγώνα (για τη νίκη) πρέπει να δώσετε όλες σας τις δυνάμεις, από την πρώτη γραμμή της μάχης» υπογράμμισε, διαμηνύοντας στους δελφίνους ότι βρίσκονται πλέον όλοι μαζί συνυπεύθυνοι στο ίδιο μπάρκο…
Και βέβαια, όταν επήλθε συμβιβασμός, ξεθώριασε απότομα, όπως διαπιστώθηκε, το πολιτικό ενδιαφέρον της διαδικασίας και ανέλαβε τα υπόλοιπα η κομματική ρουτίνα. Οι σύνεδροι εγκατέλειψαν τις θέσεις τους, όπως συμβαίνει συνήθως σε όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα και άρχισε το παρασκηνιακό «ζύμωμα» για τα «κουκιά».
Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης προσπάθησε να αναδείξει αρχηγικά χαρακτηριστικά. «Θέλουμε διαχωριστική γραμμή με τη Δεξιά του Μητσοτάκη αλλά και οποιουδήποτε την εκπροσωπεί» τόνισε αιχμηρά, επιβεβαιώνοντας ότι με τη βοήθεια μπαρουτοκαπνισμένων στελεχών στο πλευρό του, όπως η Τόνια Αντωνίου και «παλιών» (Φίλιππος Σαχινίδης, Βασίλης Κεγκέρογλου), με την επικουρία νέων (Μανώλη Αννέτη, Γρηγόρη Κατσίλα, Στέφανο Μιχαλάκο και Μιχάλη Τζελέπη), χτίζει ισχυρά οργανωτικά ερείσματα.
Από την άλλη, η εναρκτήρια ομιλία Ανδρουλάκη φάνηκε πως δεν ήταν ακριβώς αυτό που πολλοί περίμεναν. Μια επανάληψη της επίθεσης στις κυβερνητικές θέσεις, έστω με αισθητά υψηλότερους τόνους, όπως σχολιάστηκε ευρέως, θα έπρεπε να συνοδεύεται από ξεκάθαρους και ενθουσιώδεις πολιτικούς στόχους. Ισως αυτός ήταν και ο λόγος που προκάλεσε αίσθηση η ειδικού βάρους παρέμβαση του Βαγγέλη Βενιζέλου, ο οποίος με την εισαγωγική δήλωση «συμφωνώ απολύτως με την ομιλία του προέδρου» εξαπέλυσε σκληρή επίθεση στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό, καταγγέλλοντας ειδικότερα ότι ο «πραγματικός απολογισμός της επταετίας Μητσοτάκη» περιλαμβάνει: «γενικευμένη κρίση των θεσμών», «λειτουργική αδυναμία του κράτους που δεν μπορεί να διαχειριστεί ούτε αναμενόμενα και περιοδικά φυσικά φαινόμενα», «αίσθηση χαμένης ευκαιρίας για τους ευρωπαϊκούς πόρους», «προκλητική διόγκωση ανισοτήτων» και την Ελλάδα «ουραγό σε όλες τις ευρωπαϊκές διαβαθμίσεις».
Στον σκληρό πολιτικό πυρήνα, επίσης, μαζί με την ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος κατηγόρησε με δριμύτητα την παραδοσιακή Αριστερά, ότι «ξέπλυναν τη Δεξιά για να χτυπήσουν το ΠΑΣΟΚ», προσέχθηκε ιδιαίτερα η ομιλία της Αννας Διαμαντοπούλου. Η επικεφαλής στρατηγικού σχεδιασμού, χωρίς να αποφύγει τις αιχμές εναντίον όσων «παράγουν θόρυβο», όπως είπε, «ζωγραφίζοντας» τον Χ. Δούκα, δεν δίστασε να υποστηρίξει «τι είδους κόμμα είναι» και «πού ανήκει ιδεολογικά» το ΠΑΣΟΚ (στη Σοσιαλδημοκρατία), ταξινομώντας σειρά πολιτικών προτεραιοτήτων, με κυρίαρχη την αντιστροφή της δημογραφικής, οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης της υπαίθρου, η οποία ερημώνει.
Τον ίδιο στόχο ανέδειξε και ο βαθιά κομματικός Παύλος Γερουλάνος, που παραμέρισε τη «δημοσκοπική βελόνα» και στάθηκε στην ανάγκη μιας «πατριωτικής» οικονομίας. «Πάνω από δύο εκατομμύρια περιμένουν να τους εμπνεύσουμε. Πόρτα πόρτα θα έρθει η νίκη. Με σύστημα, οργάνωση και ενότητα. Αυτά σφυρηλατούμε εδώ σήμερα. Και αυτή η νίκη είναι στο χέρι μας. Μη φοβάστε τον αντίπαλο. Αυτοί μάς φοβούνται! Διότι ξέρουν ότι όταν ξυπνήσει ο γίγαντας ΠΑΣΟΚ δεν τους σώζει τίποτα» είπε.
Κοινή εκτίμηση ότι ο δήμαρχος Αθηναίων, Χ. Δούκας, αντιμετωπίζει τη δυσμένεια πολλών στο ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι του χρεώνουν ότι εδώ και μήνες σπατάλησε τη δημοσιότητα που αναλογούσε στο κόμμα με την πρότασή του για έκδοση συνεδριακού ψηφίσματος που θα απέκλειε τη συνεργασία με τη ΝΔ.
«Είχε και χρόνο μπροστά του, αλλά και προνομιακό χώρο, τον μεγαλύτερο δήμο της χώρας, να κινηθεί, αλλά, αυτός αποδείχθηκε ανεξήγητα βιαστικός να μπει στο κεντρικό παιχνίδι» σημείωναν πρώην «δικοί» του. Εντούτοις, ήταν και ο μόνος που, ενώ συμφώνησε με όλους στο σχέδιο της αυτόνομης εκλογικής καθόδου, παρατήρησε ότι «κανένας μόνος του δεν μπορεί» και πρότεινε «προγραμματικό διάλογο» με τις όμορες δυνάμεις. «Να ενώσουμε δυνάμεις για να νικήσουμε τη Δεξιά στις εκλογές. Αυτό έκαναν οι Γάλλοι Σοσιαλιστές στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές μαζί με τους Οικολόγους και άλλες δυνάμεις της Αριστεράς του ρεαλισμού και όχι του πανικού» είπε.
Οι συσχετισμοί στη νέα Κεντρική Επιτροπή
Στη νέα Κ.Ε., η οποία αριθμεί πλέον 271 μέλη (από 300), ο δήμαρχος θα συμμετέχει ex officio, όπως και οι πρώην γραμματείς, Κώστας Λαλιώτης, Κώστας Σκανδαλίδης, Μιχάλης Καρχιμάκης, Στέφανος Ξεκαλάκης και Ανδρέας Σπυρόπουλος, οι περιφερειάρχες Κρήτης Στ. Αρναουτάκης και Θεσσαλίας Δ. Κουρέτας κι αν θέλουν οι δήμαρχοι Πειραιώς και Θεσσαλονίκης.
Ο Χ. Δούκας στήριξε, μεταξύ άλλων, τους στενούς συνεργάτες του, Λάζαρο Καραούλη, Κώστα Πανδή, Χρήστο Πρωτόπαπα, Ρωξάνη Μπέη, Χρήστο Σωτηρόπουλο, Ολγα Δούρου. Ο Παύλος Γερουλάνος, που συμμαχεί με τον Μ. Κατρίνη, στήριξε στελέχη όπως οι Κώστας Πανταζής, Εφη Χαλάτση, Δημήτρης Μπυρίτης, Ευρυβιάδης Ελευθεριάδης κ.ά., ενώ η Αννα Διαμαντοπούλου. που έδωσε σκληρή μάχη, προώθησε τους Γιάννη Μεϊμάρογλου, τις πρώην βουλευτίνες Χαρά Κεφαλίδου και Βαγγελιώ Σχοιναράκη κ.ά.
Στη μάχη του σταυρού για την προεδρική ομάδα, η οποία αναμένεται να κερδίσει την πλειοψηφία, συναντάμε τους Ηρακλή Δρούλια (πιθανώς ο νέος γραμματέας), Λευτέρη Καρχιμάκη, Ολγα Μαρκογιαννάκη, Γιάννη Βαρδακαστάνη, Κώστα Τσουκαλά, Θανάση Γλαβίνα, Κώστα Παπαδημητρίου και Πέννυ Δαλαμπούρα. Στις εκλογές, όπως συμφωνήθηκε, το ΠΑΣΟΚ θα κατέβει ως ενιαίο κόμμα.
Το ΚΙΔΗΣΟ του Γ. Παπανδρέου, η ΔΗΜ.ΑΡ. με τον Θ. Μαργαρίτη και οι ευρύτεροι Σοσιαλιστές αναγνωρίζονται πλέον ως τάσεις ώστε το κόμμα, προσδιορίζοντας μαξιμαλιστικά τις επιδιώξεις του, να πάρει το «μπόνους» εδρών όταν κερδίσει στις εκλογές…