Σε μια εμφανώς αμήχανη προσπάθεια να απαντήσει στο ράπισμα του Κώστα Καραμανλή για τα Ελληνοτουρκικά, τη «Γαλάζια Πατρίδα» και την καταστροφική πολιτική των «ήρεμων νερών», ο Παύλος Μαρινάκης επιχείρησε να στήσει ένα κυβερνητικό αφήγημα καθησυχασμού και ελεγχόμενης αισιοδοξίας, αναμασώντας το ίδιο χιλιοειπωμένο παραμύθι.
Το αποτέλεσμα, ωστόσο, ήταν να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο η εντύπωση μιας κυβέρνησης που μοιάζει να παρακολουθεί άβουλη την τουρκική προκλητικότητα, προσπαθώντας παράλληλα να πείσει ότι όλα είναι υπό έλεγχο.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αντί να δώσει σαφείς απαντήσεις για την ολοένα και πιο επιθετική ρητορική της Αγκυρας γύρω από τη «Γαλάζια Πατρίδα», επέλεξε να υποστηρίξει εκ νέου ότι «οποιαδήποτε μονομερής ενέργεια δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα επί τη βάσει του Διεθνούς Δικαίου, άρα είναι μία ενέργεια η οποία γίνεται για να γίνει».
Η απροκάλυπτη προσπάθεια υποβάθμισης της κατάστασης επιστρατεύεται ούτως ώστε να μην υπάρξει ξεκάθαρο μήνυμα αποτροπής απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις που επανέρχονται διαρκώς στο προσκήνιο. «Δεν θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια» μας διαβεβαίωσε υποκριτικά ο κ. Μαρινάκης, προσθέτοντας βολικά ότι «το να παρουσιάζουμε τα όπλα μας προτού καλά καλά δούμε τι θα ψηφιστεί μόνο και μόνο για να είμαστε συμπαθείς στον κόσμο και να “αγκαλιάσουμε” κάποια ακροατήρια δεν μας κάνει εθνικά υπεύθυνους».
Με άλλα λόγια, κάθε δημόσια ανησυχία ή αυστηρότερη στάση απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα παρουσιάζεται από την κυβέρνηση των υποχωρήσεων και της αφωνίας περίπου ως ανεύθυνος πατριωτικός πλειοδοτισμός, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να επιμένει πως «ο διάλογος έως τώρα έχει δώσει και σίγουρα δεν έχει στερήσει».
