Σε όλα τα σκάνδαλα μέχρι τώρα εφευρίσκεται μια δικαιολογία, συνήθως φτηνή. Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ έφταιγαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Για τις υποκλοπές, δεν ήταν ο μοναδικός πρωθυπουργός που κρυφάκουγε, υπήρχαν κι άλλοι πρωτύτερα, ανάμεσά τους και ο πατέρας του. Για τα Τέμπη, η σύμβαση 717 δεν γεννήθηκε επί Κυριάκου, αλλά από τη δεκαετία του ’70. Για τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες, η αιτία είναι οι διαχρονικές παθογένειες.
- Από τoν Βασίλη Γαλούπη
Ομως για το σκάνδαλο με τα e-mails, που έφτασαν μέχρι και σε καταδικαστικές αποφάσεις φυλάκισης, δεν υπάρχει προηγούμενο ούτε κάποιο άλλοθι. Ο Μητσοτάκης, η κυβέρνησή του και το κόμμα του δεν έχουν να φορτώσουν την ευθύνη κάπου άλλου, σε προηγούμενες κυβερνήσεις άλλων κομμάτων, στα διαχρονικά προβλήματα του κρατικού μηχανισμού, σε κάποιον ξένο δάκτυλο.
Η υπόθεση των e-mails γράφει στην ούγια «Νέα Δημοκρατία» και «κυβέρνηση Μητσοτάκη». Σε άλλη χώρα θα αρκούσε αυτό το σκάνδαλο ασυδοσίας και πλήρους καταπάτησης των προσωπικών δεδομένων πολιτών για να πέσει η κυβέρνηση. Στην Ελλάδα, ο Μητσοτάκης οδεύει απλώς προς νέα εκλογική μάχη με την αυτοπεποίθηση του ακλόνητου φαβορί.
Η Μισέλ Ασημακοπούλου, πρώην ευρωβουλευτής της Ν.Δ., καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 20 μηνών για τη διαρροή e-mails απόδημων Ελλήνων ψηφοφόρων λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2024, με την πρόεδρο να μειοψηφεί με 2-1! Ο πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών Μιχάλης Σταυριανουδάκης καταδικάστηκε με 18 μήνες για το αδίκημα της παράβασης της νομοθεσίας περί προστασίας προσωπικών δεδομένων και για την πράξη της παραβίασης υπηρεσιακού απορρήτου. Ο τότε γραμματέας Αποδήμων της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Θεοδωρόπουλος, και ο τότε γραμματέας Τοπικής Αυτοδιοίκησης και διαχείρισης κρίσεων της Νέας Δημοκρατίας, Μένιος Κορομηλάς, κηρύχθηκαν ένοχοι για την πράξη της παράβασης της νομοθεσίας περί προστασίας προσωπικών δεδομένων, με ποινή φυλάκισης 8 και 12 μηνών, αντίστοιχα.
Ολες οι αποφάσεις ήταν με αναστολή, αλλά πρόκειται για εκλεκτούς του Κυριάκου Μητσοτάκη, για ανθρώπους του σκληρού κομματικού μηχανισμού, για ευρωβουλευτές και στελέχη υπουργείων. Την πορεία της υπόθεσης οδήγησε από το ξεκίνημα η απόφαση 38/2024 της Αρχής Προστασίας Δεδομένων, που εκδόθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2024.
Και ήταν κόλαφος, καταδεικνύοντας πως μεθοδεύτηκε μέσα από το κόμμα η διαρροή προσωπικών δεδομένων:
1 «Οπως αποδείχθηκε, το αρχείο των εκλογικών καταλόγων εκλογέων εξωτερικού για τις εκλογές Ιουνίου 2023 εστάλη μέσω WhatsApp στις 23/6/2023 και ώρα 17.05 από τον τότε Οργανωτικό Γραμματέα Αυτοδιοίκησης και Διαχείρισης Κρίσεων της Νέας Δημοκρατίας Μένιο Κορομηλά στον τότε Γραμματέα Διασποράς της Νέας Δημοκρατίας Νίκο Θεοδωρόπουλο. Ανάλογη διαβίβαση αρχείου προσωπικών δεδομένων υποστηρίχθηκε από τον Νίκο Θεοδωρόπουλο ότι είχε λάβει χώρα με το ίδιο μέσο μεταξύ των ιδίων προσώπων τις 26/5/2023 όταν εστάλη αρχείο excel με τίτλο “Εκλογείς 21ης Μαΐου 2023 στη Λιθουανία.xlsx”».
2 «Από τη Νέα Δημοκρατία είχαν δοθεί μεν γενικές πληροφορίες για την εφαρμογή και την τήρηση εμπιστευτικότητας έναντι τρίτων, ωστόσο δεν αποδείχθηκε ότι είχαν δοθεί προς τους ανωτέρω Γραμματείς ειδικότερες οδηγίες σε σχέση με την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων στο πλαίσιο άσκησης των κατά τα ανωτέρω ευρέως διατυπωμένων αρμοδιοτήτων τους. Δεν αποδείχθηκε ότι στην πράξη οι Γραμματείς του κόμματος υπογράφουν κείμενο σύμβασης εμπιστευτικότητας όπως αυτό που προσκόμισε η Νέα Δημοκρατία σε μορφή προτύπου, αφού δεν προσκομίστηκε στην Αρχή από καμία πλευρά υπογεγραμμένη αντίστοιχη σύμβαση εμπιστευτικότητας μεταξύ του κόμματος και του Νίκου Θεοδωρόπουλου ή/και του Μένιου Κορομηλά».
3 «Ο Μένιος Κορομηλάς διαβίβασε στον Νίκο Θεοδωρόπουλο, και συνεπώς επεξεργάστηκε, μη σύννομο κατάλογο εκλογέων εξωτερικού, ο οποίος περιείχε τα e-mails και τα τηλέφωνα επικοινωνίας των εκλογέων εξωτερικού. Η εν λόγω επεξεργασία έγινε κατά παράβαση των διατάξεων που προβλέπουν τη νόμιμη διαδικασία παράδοσης εκλογικών καταλόγων στα πολιτικά κόμματα κατά την προεκλογική περίοδο, επομένως έλαβε χώρα κατά παράβαση της βασικής αρχής της νομιμότητας».
4 «Τα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα που έχει λάβει η Νέα Δημοκρατία ως Υπεύθυνη Επεξεργασίας δεν περιλαμβάνουν τις δραστηριότητες επεξεργασίας των Γραμματειών της. Αν και η οργάνωση του κόμματος είναι συγκεκριμένη με βάση το καταστατικό της, οι πολιτικές σε σχέση με τα δεδομένα και τις προσωπικές συσκευές (BYOD) είναι ελλιπείς και περιορίζονται στο εσωτερικό δίκτυό της. Και τούτο διότι, όπως προέκυψε από τον φάκελο της υπόθεσης, σημαντικό τμήμα των δραστηριοτήτων εκτελείται από προσωπικές συσκευές στελεχών του κόμματος, για τις οποίες δεν υφίσταται καμία πρόβλεψη σε σχέση με τον έλεγχο των προσωπικών δεδομένων που ίσως τυγχάνουν επεξεργασίας σε αυτές».
5 «Η έλλειψη πολιτικής προστασίας δεδομένων αλλά και η απουσία πρακτικών κανόνων ελέγχου διευκόλυναν την διαπιστωθείσα εν προκειμένω μη νόμιμη συλλογή, εσωτερική διακίνηση και τήρηση του επίμαχου αρχείου από τον τ. Γραμματέα Αποδήμων αλλά και τη χρήση αυτού για τον αρχικό σκοπό του αρχείου (στατιστικά κατά τις εκλογές Ιουνίου 2023). Κατά τη γνώμη των ιδίων, διαπιστώθηκε επίσης ότι μετά τη γνώση τού υπό έλεγχο περιστατικού από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και μετά τη διαπίστωση ότι στην εν λόγω παράνομη διακίνηση έχουν εμπλακεί δύο όργανα του κόμματος, το κόμμα δεν προχώρησε σε ενδελεχή διερεύνηση των συνθηκών υπό τις οποίες έλαβε χώρα παράνομη επεξεργασία δεδομένων από πρόσωπα που ενεργούν υπό την εποπτεία της».
6 «Ο Νίκος Θεοδωρόπουλος διατήρησε στην κατοχή του το αρχείο εκλογέων εξωτερικού για αρκετούς μήνες (Ιούνιος 2023 έως Ιανουάριο 2024) και μετά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του που αφορούσαν τη δημογραφική και τη στατιστική ανάλυση εκλογικού αποτελέσματος προς εξαγωγή πολιτικών συμπερασμάτων. Δεν αμφισβητείται δε ότι είναι το πρόσωπο που διαβίβασε το εν λόγω αρχείο στην Αννα Μισέλ Ασημακοπούλου».
Το σκάνδαλο γεννήθηκε και διεκπεραιώθηκε μέσα στο καταχρεωμένο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και στους κυβερνητικούς μηχανισμούς. Πρόκειται για μια κατάφωρη παραβίαση της ιδιωτικότητας και των προσωπικών δεδομένων ψηφοφόρων, κι όλα αυτά για ψηφοθηρικούς σκοπούς. Αρχεία εκλογέων άλλαζαν χέρια, δεν υπήρχε κανένα πρωτόκολλο εμπιστευτικότητας από «εκλεκτούς» κι «αρίστους» που δεν τηρούσαν ούτε τα προσχήματα, ένα ολόκληρο κόμμα έδρασε «μη σύννομα». Παρά ταύτα, η επικοινωνιακή «επιτυχία» της Ν.Δ. και του Μητσοτάκη είναι ότι βάφτισαν το σκάνδαλο «προσωπικό», δηλαδή μερικών στελεχών, και όχι αμιγώς κομματικό και κυβερνητικό, όπως και ήταν στην πραγματικότητα.