Δεξιός φίλος μου από τα παλιά με κάλεσε προχθές και μου ανακοίνωσε ότι θα κατέβει υποψήφιος βουλευτής με το «κόμμα Σαμαρά» στη νότια Αττική. Εξεπλάγην και τον ρώτησα αν είναι απολύτως σίγουρο ότι θα υπάρξει κόμμα και ότι θα είναι υποψήφιο στις επόμενες βουλευτικές εκλογές του 2027. Με απόλυτη σιγουριά μού απάντησε ότι έχει οργανωθεί ήδη δίκτυο σε όλη την επικράτεια, με ακριβές πρόγραμμα και τακτική για τις λίστες του κόμματος.
Η περιέργειά μου ήταν στα κόκκινα από τη ροή της κουβέντας και έγινα παράτολμος με κίνδυνο να κινήσω υποψίες, κάνοντας πολύ «ειδικές» ερωτήσεις. «Πότε ακριβώς θα ανακοινώσει ο Σαμαράς το κόμμα του;» ρώτησα τον φίλο μου. Δεν γνώριζε. Επτασφράγιστο μυστικό μού είπε ότι είναι τόσο το όνομα της κίνησης όσο και η στιγμή που θα ανακοινώσει την κάθοδο στην πολιτική σκηνή.
Το μυαλό μου έτρεξε δεκάδες σενάρια για την πιο σωστή τακτική. Τεράστιο μάθημα, η πρόσφατη κίνηση της Μαρίας Καρυστιανού, όπου ανακοίνωσε την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» στις 21 Μαΐου 2026. Οι πρόσφατες αποχωρήσεις, το οργανωτικό χάος που εκπέμπεται προς τα έξω, οι ελλείψεις σε στιβαρά και σοβαρά στελέχη που μπορούν να σταθούν στην αδυσώπητη πίεση του συστήματος που δεν επιθυμεί την είσοδο της Καρυστιανού στη Βουλή, όλα τα προηγούμενα είναι ηλίου φαεινότερα γεγονότα τα οποία προκάλεσαν σοβαρότατη δημοσκοπική ζημιά, με πτώση 7 ολόκληρων ποσοστιαίων μονάδων από το 10% στο 3% και τεράστια ζημιά. Ο Σαμαράς είναι έμπειρος και πολύ μετρημένος στις κινήσεις του, όπως επίσης λατρεύει τον αιφνιδιασμό και την έκπληξη.
Δεν θα ήθελε να ανακοινώσει από τώρα το κόμμα του ώστε να υπάρχει χρόνος να φθαρεί μέχρι τις εκλογές. Ο στόχος του προφανώς είναι η ανακοίνωση να γίνει όσο το δυνατόν πιο κοντά στην προκήρυξη των εκλογών από τον Μητσοτάκη, και ιδανικά ακριβώς μετά. Δηλαδή, σε 22 με 30 μέρες που χρειάζεται να κατέβει στις κάλπες, θα αποπειραθεί να ανακοινώσει το κόμμα, το όνομα, τους συνδυασμούς και να τρέξει και την εκλογική καμπάνια!
Με αυτόν τον τρόπο η «έφοδος» που θα πραγματοποιηθεί θα έχει το καλύτερο αποτέλεσμα για τον ίδιο: ελάχιστη έκθεση των κακοδαιμονιών και αστοχιών, εκμετάλλευση του πανηγυρικού κλίματος, μέγιστη ζημιά στον «εχθρό» (τη Ν.Δ., εν προκειμένω, γιατί από εκεί είναι η δεξαμενή ψηφοφόρων του) και ελπίδα για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Λίγοι μήνες μάς έμειναν μέχρι να δούμε πώς θα εξελιχθεί όλο αυτό το εγχείρημα.
*Διδάκτωρ Πληροφορικής
