Τελικά όλες οι παροιμίες είναι σωστές. Εκεί που μας χρωστούσαν μας πήραν και το βόδι, λέει ο σοφός λαός και αυτή η παροιμία ταιριάζει απόλυτα στην υπουργό Παιδείας Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη, η οποία κάνει καψώνια στους αναπληρωτές καθηγητές για την πρόσληψή τους.
«Προσλήψεις αναπληρωτών διενεργούνται σε πολλές φάσεις καθ’ όλη τη διάρκεια εκάστου διδακτικού έτους, διαδικασία, άλλωστε, που συνδέεται άμεσα με την υλοποίηση του ετήσιου προγραμματισμού πλήρωσης των κενών θέσεων, ενώ ουδεμία υποχρέωση προκύπτει από το ισχύον πλαίσιο για διενέργειά τους από 1ης Σεπτεμβρίου εκάστου σχολικού έτους».
Αυτό υποστηρίζει η κυρία Ζαχαράκη σε επιστολή που έστειλε στη Βουλή, κρυπτόμενη βολικά πίσω από τον νόμο Γαβρόγλου του 2019. Η υπουργός, δηλαδή, μας λέει ότι μας κάνει και χάρη που θα γίνουν προσλήψεις αναπληρωτών, κάποια στιγμή, γιατί δεν είναι υποχρεωμένη να τις κάνει από την 1η Σεπτεμβρίου. Δηλαδή, δεν χρειάζεται τα παιδιά, όταν πάνε στα σχολεία τους, να έχουν δασκάλους και καθηγητές από την πρώτη μέρα, γιατί αυτό λέει ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ. Για την κυρία Ζαχαράκη είναι ψιλά γράμματα το γεγονός ότι τα κενά στα σχολεία είναι γνωστά από τον Ιούλιο, όπως δεν έχει καμία σημασία το γεγονός ότι οι αναπληρωτές πρέπει να γνωρίζουν πότε και πού θα κληθούν να διδάξουν και ότι πρέπει να κάνουν έναν στοιχειώδη προγραμματισμό.
Διαχρονική παθογένεια κι αυτό, δηλαδή. Και να μην ξεχάσουμε τα «πανηγύρια» της υπουργού και την έντονη προεκλογική διάσταση κατά την ανακοίνωση της πρόσληψης 4.789 μόνιμων εκπαιδευτικών για την κάλυψη κενών οργανικών θέσεων στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, την Ειδική Αγωγή και τα Μουσικά Σχολεία, εν όψει της νέας σχολικής χρονιάς. Αυτή η κυβέρνηση μας έχει συνηθίσει σε πυροτεχνήματα, αλλά πλέον πανηγυρίζει και για τα αυτονόητα, προσπαθώντας να αποδείξει ότι παράγει έργο, εξ ου και η διθυραμβική ανάρτηση της υπουργού Παιδείας, Μαρίας Ζαχαράκη, η οποία έκανε λόγο για «ιστορική ενίσχυση» της δημόσιας εκπαίδευσης και επιβεβαιώνει τη σπουδή της κυβέρνησης να εργαλειοποιεί ακόμη και αυτονόητες πρωτοβουλίες, όπως η αναγκαία ενίσχυση των σχολικών μονάδων.
