Ο Μητσοτάκης πουλά από το Καστελλόριζο… πατριωτικά φύκια για μεταξωτές κορδέλες

Με φόντο τα γαλαζοπράσινα νερά του Καστελλόριζου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστησε ακόμα μία καλοκουρδισμένη επικοινωνιακή παράσταση. Ο πρωθυπουργός επιστράτευσε βαρύγδουπους βερμπαλισμούς περί «ακατάβλητου φρονήματος» και «ευρωπαϊκών συνόρων» για να καλύψει το γεγονός ότι η πολιτική του έχει μετατρέψει την ακριτική Ελλάδα σε ντεκόρ για τα διαγγέλματά του!

Πατριωτικές κορώνες για εσωτερική κατανάλωση

Επιχειρώντας να παίξει το χαρτί του πατριωτισμού, ο κ. Μητσοτάκης ξεδίπλωσε ένα υφαντό ρητορικής απέναντι στην Άγκυρα, δηλώνοντας με ύφος χιλίων καρδιναλίων ότι «δεν απειλούμε κανέναν, αλλά δεν δεχόμαστε και απειλές και υποδείξεις από κανέναν». Αφού διακήρυξε πως η Αθήνα ασκεί «υπεύθυνη, πατριωτική και ρεαλιστική εξωτερική πολιτική», έσπευσε να βάλει το δικό του… «στημένο» όριο προς τη γείτονα, αναφέροντας πως «η σύνεσή μας δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αδυναμία».

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός επιχείρησε να βαφτίσει το ψάρι κρέας γύρω από τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αφού υπενθύμισε με νόημα πως Ελλάδα και Τουρκία είναι δύο γείτονες που «η ίδια η γεωγραφία θέλησε να συνυπάρχουν», πλασάρισε τον ελληνοτουρκικό διάλογο ως δήθεν «επιλογή αυτοπεποίθησης και πίστης στο Διεθνές Δίκαιο».

Την ίδια ώρα, φρόντισε να υψώσει ευρωπαϊκή «ομπρέλα» για να κρύψει τις δικές του διπλωματικές υποχωρήσεις, διακηρύσσοντας ότι τα ελληνικά σύνορα στη Μεγίστη ταυτίζονται με τα ευρωπαϊκά και ότι το νησί αποτελεί οχυρό για «ένα μέλλον ειρήνης με κλειστές τις πόρτες σε όλες τις αναθεωρητικές βλέψεις». Πρόκειται για το γνωστό αφήγημα της «πατριωτικής ευθύνης», που επιστρατεύεται εκ νέου για να χρυσώσει το χάπι της παρατεταμένης ακρίβειας και των ανύπαρκτων δομών.

Επιδοματικές οφθαλμαπάτες και ιδιωτική ελεημοσύνη

Στο εσωτερικό μέτωπο, ο πρωθυπουργός μοίρασε αόριστες υποσχέσεις για μισθολογικά «ενέσιμα» 5.000 ευρώ σε δημόσιους λειτουργούς και νοικοκυριά, φροντίζοντας όμως επιμελώς να παραπέμψει την εφαρμογή τους στο μακρινό μέλλον, μεταξύ 2027 και 2028. Πρόκειται για την πεπατημένη τακτική των επιδοματικών οφθαλμαπατών, όπου οι δεσμεύσεις καταγράφονται στα χαρτιά αλλά η καθημερινή επιβίωση παραμένει βουνό.

Ακόμα πιο αποκαλυπτική για την κατάρρευση του διοικητικού μηχανισμού ήταν η παραδοχή πως η πολιτεία αδυνατεί να εξασφαλίσει ακόμα και τη στέγαση των γιατρών και των δασκάλων που υπηρετούν στο νησί. Ο κ. Μητσοτάκης δεν δίστασε να παρουσιάσει την ανακατασκευή κατοικιών από ιδιωτικό όμιλο ως μέγα κυβερνητικό επίτευγμα, συνομολογώντας ουσιαστικά την εκχώρηση της κρατικής μέριμνας στην ιδιωτική ελεημοσύνη.

Όσο για τα χρόνια προβλήματα της αφαλάτωσης, της αποχέτευσης και των ακτοπλοϊκών συνδέσεων, αυτά αναβαπτίστηκαν σε «σχέδιο των επόμενων ετών», λες και η σημερινή κυβέρνηση ανέλαβε καθήκοντα μόλις εχθές. Πίσω από τις πατριωτικές κορώνες και την πατενταρισμένη ρητορική περί «Θερμοπυλών», το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να εξαγοράσει την ανοχή των νησιωτών με αέρα κοπανιστό, επιβεβαιώνοντας πως η μόνη σταθερότητα που εγγυάται είναι αυτή της επικοινωνιακής εξαπάτησης.