Άνευ όρων πολιτική ασυλία προσέφερε το Μέγαρο Μαξίμου προς τον Θάνο Πλεύρη, αναθέτοντας στον Παύλο Μαρινάκη την επιχείρηση πλήρους αποενοχοποίησης του υπουργού.
Εκτελώντας χρέη… πλυντηρίου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διέγραψε κάθε πολιτική ευθύνη αναφορικά προς τον μακροχρόνιο δεσμό του υπουργού πλάι στους προφυλακισμένους ιατρούς του Γιώργου Μαζωνάκη, Ηλία Θεοδωρόπουλο και Ιωάννα Γάκα. Αντί αποπομπής, το πρωθυπουργικό επιτελείο επέλεξε την οδό της απόλυτης συγκάλυψης.
Η αρχική υπεκφυγή περιόριζε τη γνωριμία των εμπλεκομένων αποκλειστικά κατά το 2016, ως απόρροια της γνωστής περιπέτειας υγείας του υπουργού. Όταν τα αδιάσειστα έγγραφα κατέρριψαν τον συγκεκριμένο ισχυρισμό, αποκαλύπτοντας την κοινή παρουσία των τριών προσώπων στα ιδρυτικά έγγραφα του «Ελληνικού Ιατρονομικού Συμβουλίου» ήδη από το 2012, η γραμμή άμυνας αναπροσαρμόστηκε βιαίως.
Ο κύριος Μαρινάκης αναπαρήγαγε ευλαβικά τη νέα εκδοχή, υποστηρίζοντας πως ο επίμαχος φορέας παρέμεινε απλώς ανενεργός. Διερωτήθηκε, μάλιστα, υποκριτικά γιατί εγκαλείται ο υπουργός για ένα σωματείο το οποίο ουδέποτε λειτούργησε, σφραγίζοντας την υπόθεση διά της απόλυτης διαβεβαίωσης πως δεν υφίσταται απολύτως κανένα κυβερνητικό ζήτημα.
Επιχειρώντας, τέλος, έναν θεσμικό αντιπερισπασμό, η επίσημη ενημέρωση εμπλουτίστηκε αιφνιδίως μέσω της εξαγγελίας του πιλοτικού ψηφιακού προγράμματος «Medwatch» για την εποπτεία ιδιωτικών δομών υγείας.
Η συγκεκριμένη κυβερνητική προσθήκη λειτούργησε αποκλειστικά ως επικοινωνιακός θόρυβος, αδυνατώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις της απροκάλυπτης παροχής πολιτικής προστασίας προς ένα βαρύτατα εκτεθειμένο κυβερνητικό στέλεχος.
