Χειρότερη και από τις Πρέσπες αποδεικνύεται η νέα πρόκληση υπέρ των Σκοπίων, με τις Βρυξέλλες να προσφέρουν απλόχερα όσα δεν διανοήθηκε κανείς στο παρελθόν. Απέναντι σε μια ενδοτική Αθήνα που παρακολουθεί τις εξελίξεις σαν αμέτοχος θεατής, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ταξίδεψε στα Σκόπια για να αναγνωρίσει απροκάλυπτα τη «μακεδονική γλώσσα» και τη δήθεν εθνική ταυτότητα των γειτόνων, συντασσόμενη ταυτόχρονα με το βουλγαρικό βέτο. Η κυρία Φον Ντερ Λάιεν θεωρεί προφανώς ότι η Ελλάδα δεν είναι τίποτε άλλο παρά κομπάρσος στην περιοχή. Αποψη που ίσως να μην είναι λάθος, αφού επί επτά – οκτώ χρόνια η κυβέρνηση παρακολουθεί τους Σκοπιανούς να κάνουν κουρελόχαρτο τις όποιες υποχρεώσεις τους από την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών.
Στη συνάντησή της με τον Χρίστιαν Μίτσκοσκι, η πρόεδρος της Κομισιόν λειτούργησε ως απόλυτος εκφραστής της Σόφιας. Απαίτησε συνταγματική τροποποίηση για την αναγνώριση της βουλγαρικής μειονότητας ως απαράβατο όρο ώστε να ανοίξουν τα ενταξιακά κεφάλαια, υιοθετώντας κατά γράμμα τις βουλγαρικές απαιτήσεις. Η Βουλγαρία, δηλαδή, γνωρίζει πώς να προστατεύει τα συμφέροντά της, επιβάλλοντας τις αξιώσεις της σε ολόκληρη την Ευρώπη. Την ίδια στιγμή όμως, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να μοιράσει επαίνους στους Σκοπιανούς, χαϊδεύοντας τον αλυτρωτισμό τους και εκμηδενίζοντας τα ιστορικά δικαιώματα του ελληνισμού. Για να τηρήσει, δηλαδή, τις ισορροπίες μεταξύ Σκοπίων και Βουλγαρίας, άφησε την Ελλάδα στο περιθώριο.
Το απαράδεκτο αυτό σκηνικό απογύμνωσε με δημόσια παρέμβασή του ο Αντώνης Σαμαράς. «Η κυρία Φον ντερ Λάιεν, που δεν ξέρω ποια Ευρώπη εκπροσωπεί, εξέφρασε θαυμασμό για τη δήθεν μακεδονική γλώσσα και τον μακεδονικό πολιτισμό των Σκοπίων» τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός. Και έθεσε το αυτονόητο ερώτημα: ποια Ευρώπη όντως εκπροσωπεί η Γερμανίδα αξιωματούχος όταν διαγράφει την ιστορική πραγματικότητα; Κυρίως, όμως, ποια ελληνική κυβέρνηση επιτρέπει στην εκλεκτή του Μαξίμου να προβαίνει σε τέτοιες προσβολές, χωρίς καν να σηκώνει το τηλέφωνο για ένα στοιχειώδες διάβημα διαμαρτυρίας;
Τη στιγμή λοιπόν που η Σόφια ορθώνει ανάστημα, η Αθήνα ανέχεται μοιρολατρικά να κατοχυρώνεται διεθνώς ο σφετερισμός της Μακεδονίας. Δεν πρόκειται για διπλωματική αδράνεια. Είναι η συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης να έχει τον ρόλο του πρόθυμου και πιστού «Ευρωπαίου» εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, τα οποία μάλλον κατηγοριοποιούνται ως δευτερεύοντα.
Ενδεικτική της εθνικής αφασίας ήταν η αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη. Αντί να καταγγείλει την πρόκληση της Φον ντερ Λάιεν, αρκέστηκε να επαναλαμβάνει μηχανικά την ανάγκη πιστής τήρησης των προβλεπόμενων, μιλώντας ευλαβικά για «Βόρεια Μακεδονία». Στην ουσία, η κυβέρνηση συνεχίζει να υπερασπίζεται μια επιζήμια συμφωνία, παραμένοντας εγκλωβισμένη στη δική της ηττοπάθεια.