Φίλοι, συγγενείς και πλήθος ομότεχνων βρέθηκαν στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών για να πουν το ύστατο χαίρε στον Νίκο Καλογερόπουλο, ο οποίος έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 9 Αυγούστου σε ηλικία 74 ετών.
Η πολιτική κηδεία του σπουδαίου καλλιτέχνη πραγματοποιήθηκε σε ατμόσφαιρα βαθιάς συγκίνησης, ενώ η οικογένειά του ζήτησε, αντί για στεφάνια, τα χρήματα να διατεθούν για την ενίσχυση του ιδρύματος «Το Σπίτι του Ηθοποιού».
Μια πολυδιάστατη καλλιτεχνική διαδρομή
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας την 1η Αυγούστου 1952 και σπούδασε στη δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Έκανε την πρώτη του θεατρική εμφάνιση το 1976 με το έργο «Ο μπαμπούλας», ενώ το τηλεοπτικό του ντεμπούτο έγινε το 1975 στη σειρά «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται».
Ακολούθησαν εμβληματικές τηλεοπτικές συμμετοχές, όπως στα «Ο φωτογράφος του χωριού», «Μεθυσμένη πολιτεία», «Χαίρε Τάσο Καρατάσο» και «Στο κάμπινγκ».
Η πορεία του στον κινηματογράφο υπήρξε λαμπρή. Συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες (Νίκο Περάκη, Θόδωρο Μαραγκό, Κώστα Φέρρη, Νίκο Ζαπατίνα) και απέσπασε σημαντικές διακρίσεις στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης:
«Μάθε παιδί μου γράμματα» (1981): Ειδικό Βραβείο Ερμηνείας.
«Ρεμπέτικο» (1983): Βραβείο Εξαιρετικής Ερμηνείας.
«Λούφα και παραλλαγή» (1984): Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου ως φαντάρος Γιάννης Παπαδόπουλος.
«Ένας κι ένας» (2000): Δεύτερο βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου.
Πολυδιάστατο ταλέντο, ασχολήθηκε επίσης με την ποίηση, εκδίδοντας τις συλλογές «Θετή Ταυτότης» (1981) και «Επιστρόφια» (1991), ενώ το 1994 κυκλοφόρησε τον μουσικό δίσκο «Τα δέοντα» σε δικούς του στίχους και μουσική.
Έγραψε θεατρικά έργα, ενώ το 2011 πραγματοποίησε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στον κινηματογράφο με την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου», στην οποία υπέγραψε το σενάριο, τη μουσική και πρωταγωνίστησε. Η παρουσία του σφράγισε μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού πολιτισμού.
