Τα τατουάζ έβαλαν στο μικροσκόπιό τους ερευνητικές ομάδες υπό το Βιολογικό Κέντρο της Ακαδημίας Επιστημών της Τσεχίας, και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι συχνά χρησιμοποιούμενα χρώματα επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, προκαλούν φλεγμονή και μπορούν να μειώσουν την αποτελεσματικότητα ορισμένων εμβολίων!
«Το μελάνι των τατουάζ δεν είναι ανοσολογικά ουδέτερο. Μπορεί να αλλάζει μακροχρόνια το περιβάλλον στους λεμφαδένες, κάτι που μπορεί να είναι σημαντικό για τις αντιδράσεις σε λοιμώξεις και στον εμβολιασμό», προειδοποιεί ο Martin Palus από το Βιολογικό Κέντρο της Ακαδημίας Επιστημών της Τσεχίας, που συμμετείχε στη μελέτη.
Σύμφωνα με την έκθεση που συνέταξαν οι επιστήμονες, αμέσως μετά την εφαρμογή τους, οι χρωστικές ουσίες εξαπλώνονται γρήγορα μέσω του λεμφικού συστήματος και συσσωρεύονται στους λεμφαδένες, όπου παραμένουν για πολλά χρόνια. Εκεί καταναλώνεται από ανοσοκύτταρα – τα μακροφάγα. Αυτά τα κύτταρα, που συνήθως απομακρύνουν χωρίς πρόβλημα ξένα σωματίδια όπως βακτήρια, ιούς ή τοξίνες, δεν μπορούν να διασπάσουν τη χρωστική του τατουάζ. Τα μακροφάγα εξαντλούνται τόσο πολύ από αυτή την ανεπιτυχή προσπάθεια, ώστε τελικά καταστρέφονται. Το φαινόμενο αυτό είναι εντονότερο στο μαύρο και το κόκκινο μελάνι.
«Η διαδικασία του τατουάζ προκαλεί μια φλεγμονώδη αντίδραση που έχει δύο σαφώς αναγνωρίσιμες φάσεις. Πρώτα εμφανίζεται οξύς φλεγμονώδης ερεθισμός, που κορυφώνεται μέσα σε λίγες ώρες από το τατουάζ και σταδιακά υποχωρεί τις επόμενες ημέρες. Ακολουθεί μια μακροχρόνια φάση, όπου οι φλεγμονώδεις διεργασίες και η ενεργοποίηση των ανοσοκυττάρων στους λεμφαδένες συνεχίζονται για τουλάχιστον δύο μήνες», περιγράφουν οι ερευνητές.
Η μελέτη εξέτασε επίσης εάν το τατουάζ μπορεί να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα των εμβολίων.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ποντίκια με τατουάζ παρήγαγαν σημαντικά λιγότερα αντισώματα μετά τον εμβολιασμό με εμβόλιο mRNA. Παρόμοια, ανθρώπινα ανοσοκύτταρα εκτεθειμένα στο μελάνι αντέδρασαν επίσης λιγότερο αποτελεσματικά στο αντιγόνο.
Η νέα αυτή μελέτη, δημοσιευμένη στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό PNAS, υπογραμμίζει – σύμφωνα με τους συγγραφείς – την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα σχετικά με την ασφάλεια των μελανιών των τατουάζ.
