Σημαντικά εμπόδια στην έγκαιρη πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα
Οι Έλληνες ασθενείς συνεχίζουν να μην έχουν γρήγορη πρόσβαση σε καινοτόμα φάρμακα, με το μέσο χρόνο αναμονής να παραμένει κοντά στις δύο χρόνια, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ).
Με αφορμή δύο νέες μελέτες για τη διαθεσιμότητα και την πρόσβαση στις νέες θεραπείες, ο ΣΦΕΕ υπογραμμίζει ότι η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται πίσω σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές αγορές, τόσο ως προς τον αριθμό των φαρμάκων, που τελικά φτάνουν στους ασθενείς όσο και ως προς το χρόνο που απαιτείται μέχρι να καταστούν διαθέσιμα.
Η μελέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων (EFPIA), η οποία διεξάγεται από το 2004 και καλύπτει 36 χώρες, δείχνει ότι η φαρμακευτική καινοτομία φτάνει με περιορισμούς στην Ελλάδα. Από τα 168 νέα φάρμακα, που έλαβαν έγκριση από τον ΕΜΑ την περίοδο 2021-2024, μόλις 69 έφτασαν στη χώρα, έναντι 75 στα 173 την περίοδο 2020-2023.
Από αυτά, μόνο 36 είναι πλήρως προσβάσιμα, ενώ τα υπόλοιπα διατίθενται με περιορισμούς μέσω ΙΦΕΤ ή ΣΗΠ. Όπως σημειώνει ο ΣΦΕΕ, ο Έλληνας ασθενής έχει απρόσκοπτη πρόσβαση σε 1 στα 5 νέα φάρμακα της τελευταίας τετραετίας, περιορισμένη πρόσβαση σε ακόμη 1 στα 5, ενώ 3 στα 5 παραμένουν εντελώς απρόσιτα. Ο μέσος χρόνος μέχρι την αποζημίωση των νέων θεραπειών φτάνει τις 641 ημέρες από την ευρωπαϊκή έγκρισή τους.
Από τα 214 νέα φάρμακα που εγκρίθηκαν από τον ΕΜΑ, μόλις 42 (ποσοστό 20%) είναι σήμερα διαθέσιμα στην ελληνική αγορά, επιβεβαιώνοντας τα ευρήματα της EFPIA.
Επιπλέον, οι «υπέρογκες υποχρεωτικές επιστροφές» που επιβάλλονται στη φαρμακοβιομηχανία έχουν ως αποτέλεσμα 3 στα 5 νέα φάρμακα (132 από τα 178) να μην φτάνουν ποτέ στους ασθενείς.
Οι δύο μελέτες, όπως τονίζει ο ΣΦΕΕ, αναδεικνύουν την ανάγκη άμεσης αντιμετώπισης των ανισοτήτων στην πρόσβαση των ασθενών στις καινοτόμες θεραπείες.
Η βελτίωση της κατάστασης, σύμφωνα με τον Σύνδεσμο, απαιτεί αφενός επαναπροσδιορισμό της Δημόσιας Φαρμακευτικής Δαπάνης ώστε να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού και αφετέρου ενίσχυση της αποδοτικότητας μέσω ελέγχων στη συνταγογράφηση, μεταρρυθμίσεων και αξιοποίησης ψηφιακών εργαλείων.
