Η σκηνή στην περίφημη τέντα του Ωνασείου, αργά το βράδυ, την εποχή που νοσηλευόταν στο καρδιοχειρουργικό ίδρυμα ο Ανδρέας Παπανδρέου. Κατάκοπος και κουρασμένος ο τότε υπουργός Τύπου και κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Βενιζέλος (υπερφίαλος και υπερφιλόδοξος από τότε), πλησιάζει μια ομάδα επίσης εξουθενωμένων νεαρών δημοσιογράφων που έκαναν τη νυχτερινή βάρδια, καθώς οι… πρωτοκλασσάτοι είχαν πάει για ύπνο.
Ενας από τους συναδέλφους είχε προμηθευτεί το πρόχειρο γεύμα του από καντίνα της Συγγρού κι ετοιμαζόταν να δειπνήσει, γιατί η νύχτα προμηνύετο μακρά και το κρύο ήταν αρκούντως τσουχτερό. Το ταπεινό γεύμα του περιλάμβανε καλαμάκια, πατάτες, ψωμί και… μουστάρδα. Ο υπουργός πλησίασε την ομήγυρη. Ο δημοσιογράφος -και από καθήκον για να μάθει για την υγεία του πρωθυπουργού αλλά και από ντροπή- διέκοψε την κατανάλωση. Η τσίκνα όμως έσπαγε τη μύτη του υπουργού, ο οποίος έκανε κάτι ανεπάντεχο που σόκαρε τον συνάδελφο. Εβαλε τα χέρια του στο πιάτο του και άρχισε να τσιμπολογά δήθεν αθώα μία μία τις πατάτες του, βουτώντας τες μάλιστα στη μουστάρδα!
«Επιτρέπετε;» θυμήθηκε να ρωτήσει, αφού είχε καταβροχθίσει δυο τρεις.
«Παρακαλώ, κύριε υπουργέ» απάντησε ντροπαλά ο συνάδελφος.
Αυτό το «παρακαλώ» το πλήρωσε ακριβά εκείνη τη βραδιά γιατί έμεινε θεονήστικος. Ο υπουργός εκμεταλλεύτηκε το χαλαρό κλίμα αλλά και τη δίψα της δημοσιογραφικής συντροφιάς για πληροφορίες και αποκλειστικά, τόσο ώστε με αέρινες κινήσεις απαλλοτρίωσε και μερικά από τα ταλαιπωρημένα καλαμάκια του συναδέλφου, που σήμερα είναι οικονομικός συντάκτης και του κάνει εύστοχες ερωτήσεις στις συνεντεύξεις Τύπου…
Η όρεξη του αντιπροέδρου, που με τις αποφάσεις και τους κακούς υπολογισμούς του για το τέλος ακινήτων που έχει αναστατώσει (με γκάφες, λάθη και απίθανα ψέματα) την ελληνική κοινωνία, φαίνεται ότι άνοιξε από πολύ… νωρίς. Παλαιοί συμφοιτητές του, στη Θεσσαλονίκη, θυμούνται ότι κάποτε πήγε στο κυλικείο του πανεπιστημίου και έκανε μια ειδική συμμφωνία με τον ιδιοκτήτη, οικονομική γι’ αυτόν αλλά ασύμφορη, όπως αποδείχθηκε, για τον κυλικειάρχη. «Θα σου δίνω ένα κατοστάρικο (σ.σ.: δραχμές τότε φυσικά) κάθε μέρα, αλλά θα με αφήνεις να τρώω όσο θέλω» του πρότεινε και εκείνος δέχτηκε, γιατί εκείνα, τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια ο πληθωρισμός έτρεχε και το χρήμα είχε αξία. Το κατοστάρικο ήταν μια χαρά. Ηταν όμως τόσο μεγάλη η κατανάλωση που του έκανε ο λαίμαργος και πεινασμένος Ευάγγελος, που στο τέλος ο κυλικειάρχης κόντεψε να τρελαθεί.
Ως υπουργός στην πρώτη του κυβερνητική περίοδο στο ΠΑΣΟΚ, ο Βενιζέλος ήταν ασυγκράτητος. Συνεργάτες του στο υπουργείο Πολιτισμού, όταν πέρασε και από εκεί, θυμούνται ότι έκρυβε σοκολάτες, πάρα πολλές σοκολάτες, στα κάτω συρτάρια του υπουργικού γραφείου, τις οποίες κατανάλωνε μαζικά μια συγκεκριμένη μέρα της εβδομάδας. Κάθε Τετάρτη απόγευμα, κλεινόταν στο γραφείο του, ακύρωνε ό,τι ραντεβού είχε και το έριχνε στη συγγραφή νομικών βιβλίων, για να μη χάνει την επαφή του με το αντικείμενό του. Πολλές φορές, τα βιβλία είχαν και πολιτική στόχευση, όπως εκείνο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Σάκκουλα για τις σχέσεις κράτους-Εκκλησίας και με το οποίο έπαιρνε σαφέστατα θέση υπέρ της εκκλησίας στο θέμα των ταυτοτήτων. Στη διάρκεια της πολύωρης συγγραφής αυτών των βιβλίων, έγραφε με το ένα χέρι και με το άλλο, κάθε τρεις και λίγο, άρπαζε μια σοκολάτα και την έτρωγε!
Ως υπουργός στη δεύτερη κυβερνητική περίοδο, άλλαξε συνήθειες για να αποφύγει την καταδίωξη των συνεργατών του. Μολονότι τα γεύματα που του ετοιμαζε το δώμα του υπουργείου Αμυνας ήταν εξαιρετικά και η θέα από ψηλά προς τον Υμηττό καταπληκτική, ο Βενιζέλος ήταν υπό επιτήρηση. Το μεσημέρι κατανάλωνε πάντοτε σαλάτες και, μεταξύ μας, υπέφερε. Κάθε βράδυ όμως τηλεφωνούσε στον φίλο του, τον διευθυντή Μεγάλου Καναλιού αλλά και σε άλλους δημοσιογράφους και έφευγαν… σφαίρα για ρεστοράν, όπως το αγαπημένο του στο Πάρκο Ελευθερίας.
Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν! Κάθε φορά που σηκώνεται στο βήμα της Βουλής για να μιλήσει, του πέφτει το παντελόνι και προσπαθεί να το διορθώσει κατά τη διάρκεια της ομιλίας του. Δακτυλίδι στο στομάχι (όπως έβαλε η φίλη του, η Ντόρα) δεν τοποθέτησε, γιατί ξέρει ότι, κατά βάθος, είναι μάταιο. Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, προσπάθησε τουλάχιστον να διορθώσει την γκαρνταρόμπα του. Με προτροπή φίλου και συμφοιτητή του, πήγε σε έναν ράφτη στην οδό Βουλής, το 2007, όταν ήταν υποψήφιος για την αρχηγία, και ανανέωσε τον υπέρμετρα συντηρητικό ενδυματολογικό του κώδικα.
Ο αντιπρόεδρος (και ύπαρχος του… Τιτανικού) έχει μια ακόμη ιδιορρυθμία. Αρνείται να μακιγιαριστεί στις τηλεοπτικές του εμφανίσεις. Μάταια οι αρχισυντάκτες των καναλιών τον παρακαλούν να… βαφτεί. Δεν το κάνει ποτέ. Τελευταία, ανακάλυψε και τα αγαθά της τεχνολογίας, όπως τα iPad και iPhone, με τα οποία έχει ψύχωση. Αν τον βοηθούσαν να κάνει καλύτερα και τους λογαριασμούς του όταν φορολογεί τον ελληνικό λαό, τα πράγματα θα ήταν απείρως καλύτερα!
Ουρανία Γαλανού
