Ζωές στην πυρά σαν σε άλλο Μεσαίωνα. Το ρεπορτάζ της ισπανικής εφημερίδας «El Pais», αφιερωμένο στους Ευρωπαίους που λυγίζουν από την κρίση και τα μέτρα λιτότητας που επέβαλαν οι Γερμανοί «φίλοι» μας, σοκάρει, κι ας βλέπουμε όλοι την αλήθεια στη διπλανή πόρτα. Mε τίτλο «Η φτώχεια παγιδεύει τη μεσαία τάξη της Ευρώπης», η εφημερίδα αφηγείται τη ζωή μισθωτών και μακροχρόνια ανέργων που υπομένουν το μαρτύριο της σταγόνας και που αποτελούν την αδιάσειστη απόδειξη ότι η περίφημη Στρατηγική 2020 για τη μείωση της φτώχειας είναι πια μια ουτοπία.
Το ρεπορτάζ ξεκινά με την ιστορία ενός 75χρονου Ελληνα, του Δημήτρη Παυλόπουλου, που παίρνει σύνταξη 550 ευρώ τον μήνα και πρέπει να δαπανά σε φάρμακα 150 ευρώ. Το διαρκές δίλημμά του είναι πλέον αν θα αγοράσει γάλα ή φάρμακα, καθώς τα χρήματα δεν φτάνουν και για τα δύο. Ο Ισπανός Μανουέλ Χ. είναι ένας μακροχρόνια άνεργος που δεν δικαιούται πλέον επίδομα ανεργίας. Ζει σε ένα νοικιασμένο σπίτι, πηγαίνει στα συσσίτια και παίρνει ρούχα από μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση. Ο Ρομπέρτο και η Μαριλίσα Μαδέρα κατάγονται από τον Ισημερινό και πριν από λίγο καιρό έχασαν το διαμέρισμα που είχαν αγοράσει στη Μαδρίτη. Με τέσσερα παιδιά και ένα χρέος 100.000 ευρώ, αδυνατούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.
Η φτώχεια της διπλανής πόρτας ξεδιπλώνεται στο δισέλιδο αφιέρωμα της «El Pais» με ανθρώπους που πρέπει να διαλέξουν αν θα στρώσουν το τραπέζι του φαγητού ή αν θα πληρώσουν τη δόση του δανείου τους. Το 2009, στην Ε.Ε. των 27, 115.000.000 άνθρωποι ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (23,1% του πληθυσμού). Το 2007 ο αριθμός δεν ξεπερνούσε τα 85.000.000. Σήμερα, άλλοι 100.000.000 με 150.000.000 άνθρωποι κινδυνεύουν να βρεθούν στην ίδια κατάσταση. Σε χώρες όπως η Ισπανία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία ή η Ιταλία, δεν έχει αυξηθεί τόσο η έκταση της φτώχειας όσο η δριμύτητά της. Από την κρίση έχουν πληγεί ιδιαίτερα οι νέοι. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι στις τρεις κατηγορίες που είναι πιο ευάλωτες στη φτώχεια , δηλαδή στα παιδιά και στους ηλικιωμένους, στις γυναίκες και στους μετανάστες -κατηγορίες βάσει ηλικίας, φύλου και εθνότητας-, έχει προστεθεί μια ομάδα πολιτών που δεν μπορεί να περιληφθεί σε κάποια κατηγορία. Πρόκειται για ανθρώπους με επισφαλή εργασία, που δυσκολεύονται πολύ να βγάλουν τον μήνα και που επιπλέον δεν έχουν καμιά βοήθεια. Είναι άτομα 30 ως 45 ετών, με ή χωρίς οικογένεια, που δεν λαμβάνουν καμιά κρατική βοήθεια, καθώς έχουν κάποιο εισόδημα και είναι υποχρεωμένοι να επιστρέψουν στο πατρικό τους σπίτι, αν θέλουν να συνεχίσουν να πληρώνουν το δάνειό τους.
