Σε μια καταλυτική παρέμβαση προχώρησε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος στέλνοντας -έστω και με καθυστέρηση- σκληρή επιστολή στον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο για την αδιέξοδη πολιτική του Μνημονίου που οδηγεί τη χώρα στην καταστροφή. Εκφράζοντας το σύνολο του ελληνικού λαού που υποφέρει, ο κ. Ιερώνυμος εγκαταλείπει την τακτική των ισορροπιών και εγκαινιάζει μια νέα μαχητική – αντιμνημονιακή περίοδο, που θυμίζει τη δυναμική παρουσία της Εκκλησίας την περασμένη δεκαετία.
Χαρακτηρίζει το Μνημόνιο «φονική συνταγή που οδήγησε σε φαινόμενα κατοχικών εποχών», ενώ για τις πιέσεις των δανειστών λέει ότι «ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο και οι εκβιασμοί πρέπει να αποκρουστούν». Αναφέρεται στον κίνδυνο κοινωνικής ανάφλεξης, ενώ ανοιχτά υπαινίσσεται ότι υπάρχει σχέδιο κατά της Ελλάδας από «κάποιους που θέλουν να χαθεί η πατρίδα, με ύποπτη εμμονή σε αποτυχημένες συνταγές που υποθηκεύουν την εθνική μας κυριαρχία και τον εθνικό μας πλούτο».
Αναλυτικά η επιστολή του Αρχιεπισκόπου προς τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο αναφέρει τα εξής:
«Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,
Σπαράσσεται η καρδιά και θολώνει ο νους μας με όσα συνέβησαν τους τελευταίους καιρούς και εξακολουθούν να συμβαίνουν στον Τόπο μας. Ανθρωποι με αξιοπρέπεια χάνουν, από τη μια στιγμή στην άλλη, τη δουλειά, ακόμη και το σπίτι τους.
Το φαινόμενο των αστέγων, αλλά και των πεινασμένων -φαινόμενο κατοχικών εποχών- παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Οι άνεργοι αυξάνονται κατά χιλιάδες μέρα με τη μέρα. Το ίδιο και τα λουκέτα μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Τα νέα παιδιά, τα καλύτερα μυαλά του Τόπου, παίρνουν τον δρόμο της μετανάστευσης. Οι πατεράδες μας δεν μπορούν να ζήσουν, μετά τις δραματικές περικοπές των συντάξεών τους. Οικογενειάρχες και ιδίως οι πιο φτωχοί, οι πολύτεκνοι, οι μεροκαματιάρηδες, βρίσκονται σε απόγνωση, μετά τις αλλεπάλληλες περικοπές των μισθών τους και τους αβάσταχτους νέους φόρους. Η πρωτόγνωρη καρτερία των Ελλήνων εξαντλείται, η οργή παραμερίζει τον φόβο και ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης δεν μπορεί να αγνοείται πια, ούτε από εκείνους που διατάσσουν ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους.
Στις δύσκολες και -αναντίλεκτα- κρίσιμες αυτές ώρες, οφείλουμε όλοι να ξέρουμε και να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει το γεγονός ότι η ανασφάλεια, η απόγνωση και η κατάθλιψη έχουν φωλιάσει σε κάθε ελληνικό σπίτι. Οτι προκάλεσαν δυστυχώς -και συνεχίζουν να προκαλούν- ακόμη και αυτοκτονίες, εκείνων που δεν μπόρεσαν να αντέξουν το δράμα των οικογενειών και τον πόνο των παιδιών τους.
Μπροστά σε όλα αυτά, η Εκκλησία της Ελλάδος αξιοποιεί κάθε δυνατότητα αλληλεγγύης. Και είναι θετικό που, μέσα στην τόση καταχνιά, ξεπροβάλλει η ευαισθησία, το φιλότιμο και ο αγνός πατριωτισμός των Ελλήνων. Για να δώσει ένα πιάτο φαΐ, ένα ρούχο, μια ανάσα ζωής στους απελπισμένους.
Δυστυχώς, όμως. Οπως ξεκάθαρα φαίνεται πλέον, το δράμα της Πατρίδας μας όχι μόνο δεν τελειώνει εδώ, αλλά μπορεί να προσλάβει και νέες ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Ζητούνται, άλλωστε, τις ώρες αυτές, ακόμη σκληρότερα, ακόμη πιο επώδυνα, ακόμη πιο άδικα μέτρα, στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας.
Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο.
Ζητούνται δεσμεύσεις που δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά αναβάλλουν μόνο προσωρινά τον προαναγγελθέντα θάνατο της Οικονομίας μας.
Και υποθηκεύουν, ταυτόχρονα, την εθνική μας κυριαρχία.
Υποθηκεύουν τον πλούτο που έχουμε, αλλά και αυτόν που μπορεί να αποκτήσουμε στα εδάφη και στις θάλασσές μας.
Υποθηκεύουν την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την Εθνική μας Αξιοπρέπεια.
Απογοητευμένοι, απελπισμένοι και ανήσυχοι Ελληνες μας ρωτούν και ζητούν υπεύθυνες, ειλικρινείς και πειστικές απαντήσεις.
Ρωτούν τι τους ξημερώνει η επόμενη ημέρα.
Ρωτούν πού πάει η Πατρίδα μας.
Ρωτούν τι επιτέλους μπορεί να σταματήσει το δράμα.
Τι μπορεί να ξαναγεννήσει τη χαμένη ελπίδα.
Δυστυχώς όμως!
Στη διαμόρφωση των αποφάσεων, οι φωνές των απελπισμένων, οι φωνές των Ελλήνων, αγνοούνται προκλητικά.
Δυστυχώς, σήμερα, οι Ελληνες δεν βρίσκουμε απάντηση ούτε στα όσα έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται, ούτε στα όσα ζητούνται από τους ξένους. Είναι, μάλιστα, τουλάχιστον ύποπτη η εμμονή τους σε αποτυχημένες συνταγές. Και είναι προκλητικές οι αξιώσεις τους σε βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας.
Και αυτό είναι, ίσως, το πιο ανησυχητικό.
Δεν μπορεί άλλωστε να αγνοείται από κανέναν ότι οι αντοχές των ανθρώπων γύρω μας εξαντλήθηκαν· όπως εξαντλήθηκαν και οι αντοχές της πραγματικής οικονομίας.
Και βέβαια, δεν μπορεί παρά να υπάρχουν μπροστά μας και άλλοι δρόμοι.
Δρόμοι πνευματικής ανάτασης και οικονομικής ανάταξης.
Δρόμοι δημιουργίας, ελπίδας και προοπτικής.
Δρόμοι ανοικτοί για κάθε Ελληνίδα και κάθε Ελληνα.
Σε αυτούς τους δρόμους οφείλουμε να πορευθούμε όλοι, με τη συναίσθηση της μετάνοιας.
Ενώνοντας τις αστείρευτες δυνάμεις του Εθνους μας.
Αποκρούοντας, ταυτόχρονα, τους έξωθεν εκβιασμούς και απορρίπτοντας τις θανατηφόρες συνταγές τους.
Εχοντας, πάνω απ’ όλα, ακλόνητη τη βεβαιότητα ότι με τη βοήθεια του Θεού και την πίστη στις δυνατότητές μας μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Η Ελλάδα του Πολιτισμού, η Ελλάδα της Ιστορίας, η Ελλάδα των Παραδόσεων δεν μπορεί να χαθεί, ούτε γιατί κάποιοι το πίστεψαν ούτε γιατί κάποιοι μπορεί να το θέλουν. Η Ελλάδα μας μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Μπορεί, και πάλι, να τραβήξει μπροστά».
Δημήτρης Ριζούλης
«Όλο και περισσότερες φωνές ενώνονται τώρα με τη δική μας λέει η Ν.Δ.»
«Η επιστολή του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου προς τον πρωθυπουργό επισημαίνει αφενός τη δραματική κατάσταση στην οποία οδήγησαν την κοινωνία μας οι πολιτικές της τελευταίας διετίας και αφετέρου την ανάγκη ενός νέου δρόμου προοπτικής και ελπίδας». Αυτό επισήμανε μεταξύ άλλων ο εκπρόσωπος της Ν.Δ. Γιάννης Μιχελάκης και πρόσθεσε: «Γι’ αυτόν ακριβώς τον δρόμο πάλεψαν σταθερά η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς σ’ όλο αυτό το διάστημα. Τότε μόνοι, κόντρα στο ρεύμα. Σήμερα όλο και περισσότερες φωνές ενώνονται με τη δική μας, για ανάπτυξη και αξιοπρέπεια. Γι’ αυτόν ακριβώς τον δρόμο συνεχίζουμε να παλεύουμε και σήμερα με υπευθυνότητα, σύνεση και αποφασιστικότητα. Με την πεποίθηση ότι ναι, οι Ελληνες μπορούμε να τα καταφέρουμε. Οχι με στείρα άρνηση και αντίδραση, αλλά με ανάπτυξη για την οικονομία και αξιοπρέπεια για τους Ελληνες και την πατρίδα μας».
