Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. Το ρολόι δείχνει 21.00 ώρα Γαλλίας και ο χρόνος μετρά πια ανάποδα. Η συνολική διάρκεια του πολιτικού ματς είναι δυόμισι ώρες, αλλά η ατμόσφαιρα είναι πολεμική από τα πρώτα λεπτά.
Η νευρικότητα των δύο μονομάχων αποτυπώνεται στις εκφράσεις και τις κινήσεις τους. Ιδίως του Νικολά Σαρκοζί, που μιλά διαρκώς με τα χέρια. Ο Φρανσουά Ολάντ, αν και δεν στερείται προεδρικής εμπειρίας, μοιάζει πιο ήρεμος. Δεν έχει άλλωστε στο ενεργητικό του ακόμα λάθη για τα οποία πρέπει να απολογηθεί, παρά μονάχα πολιτικές να παρουσιάσει.
Οι δύο υποψήφιοι ανταλλάσσουν πυρά για την «εθνική συσπείρωση» και την «οικονομική κατάσταση».
Ο Νικολά Σαρκοζί χρησιμοποιεί το γερμανικό παράδειγμα για να επιτεθεί στο «ιερό 35ωρο» – κεκτημένο που προστατεύει ο Γάλλος σοσιαλιστής. Υπογραμμίζει επιθετικά ότι προτιμά να βαδίσει στα χνάρια της Γερμανίας παρά να καταλήξει σαν την Ισπανία, την Ιταλία, την Ελλάδα.
Ο Φρανσουά Ολάντ αντεπιτίθεται, υποστηρίζοντας ότι κατά τη διάρκεια της θητείας Σαρκοζί «η ανεργία αυξήθηκε και η ανταγωνιστικότητα υποβαθμίστηκε». Εξαναγκάζει δεν τον απερχόμενο πρόεδρο σε δημόσια απολογία, καθώς του χρεώνει «10 χρόνια παραμονής στην εξουσία», δεδομένου ότι πριν από το προεδρικό αξίωμα ο Νικολά Σαρκοζί είχε διατελέσει υπουργός Οικονομικών και Εσωτερικών.
Η κουβέντα φτάνει στην Ευρώπη και την κρίση της. «Να δώσουμε έναν νέο προσανατολισμό στην Ευρώπη» αποφαίνεται ο Γάλλος σοσιαλιστής.
Οταν επιστρέφουν στα γαλατικά ζητήματα, με ευρωπαϊκή ωστόσο διάσταση, ο Νικολά Σαρκοζί επιμένει στη μείωση των μεταναστών, δεδομένου ότι «πλέον είναι τόσο πολλοί, που δεν έχουμε τη δυνατότητα να τους εντάξουμε» ενώ ο Φρανσουά Ολάντ υπερθεματίζει πάνω στην ευθύνη του Νικολά Σαρκοζί στο ζήτημα των παράνομων μεταναστών, εξαιτίας τόσο της θητείας του στο υπουργείο Εσωτερικών όσο και στο μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων. Η αναμέτρηση ήταν τελικά τόσο σκληρή όσο αναμενόταν, μέσα σε ένα περιβάλλον κρίσης και αστάθειας, εθνικής και ευρωπαϊκής. Αλλά ακόμη και στη Γαλλία το αποτέλεσμα αυτών των δύσκολων εκλογών μπορεί να φανεί μόνο στις κάλπες.
Δήμητρα Αθανασοπούλου
