Με ένα δωδεκάωρο μουσικής πανδαισίας, που διήρκεσε έως τα μεσάνυχτα αλλά και μειωμένη είσοδο, γιόρτασε φέτος το Μουσείο της Ακρόπολης τα τρίτα γενέθλιά του.
Φυσικά, η κρίση δεν άφησε ανεπηρέαστο και το κορυφαίο πολιτιστικό ίδρυμα, μια και οι επισκέπτες για το 2011 ήταν 150.000 λιγότεροι από την αντίστοιχη περσινή χρονιά. Στην ενημέρωση που έκανε ο πρόεδρος του Μουσείου της Ακρόπολης κ. Δημήτριος Παντερμαλής κατέστη σαφές ότι ο οργανισμός, ο οποίος δεν λαμβάνει καμία κρατική επιχορήγηση, είχε για την τρίτη χρονιά ύπαρξής του ισοσκελισμένα έσοδα και έξοδα (7.000.000 ευρώ και τα δύο), κάτι που φυσικά σημαίνει ότι δεν υπάρχουν χρέη αλλά ούτε και περίσσεια χρημάτων.
Ο απολογισμός της περσινής χρονιάς, εκτός από αριθμούς και στατιστικά περιλάμβανε -κατά τον ίδιο- και σημαντικό έργο, αφού οι άνθρωποι του Μουσείου δεν σταμάτησαν να εμπλουτίζουν τις συλλογές του με θραύσματα, τα οποία έως τώρα βρίσκονταν στοιβαγμένα στις αρχαιολογικές αποθήκες. Από τα χιλιάδες αυτά μέρη οι αρχαιολόγοι αναγνώρισαν και συνένωσαν πολυάριθμα κομμάτια. Ενδεικτικό παράδειγμα υπήρξε η ταύτιση μεγάλου θραύσματος από την πλάτη του γίγαντα στη δεξιά γωνία του αετώματος του Αρχαίου Ναού.
Η συγκόλληση μάλιστα, όπως τόνισε και ο καθηγητής, θα επιφέρει αλλαγές στην έως τώρα ανασύνθεση της μορφής. Στο περίφημο μάλιστα κυνηγετικό σκυλί που υπάρχει στην αίθουσα αρχαϊκών αγαλμάτων προστέθηκε τμήμα της ουράς του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η παρουσίαση της γωνιακής μετόπης 1, στην οποία απεικονίζεται η Κενταυρομαχία. Πρόκειται για μια από τις πιο καλοδιατηρημένες μετόπες αυτής της πλευράς, αλλά και η πιο βαριά. Με βάρος περίπου 1.230 κιλών (ενώ ο μέσος όρος είναι 700-800 κιλά), η μετόπη, κατασκευασμένη με το καλύτερο μάρμαρο, κατέβηκε από την Ακρόπολη την περασμένη Πέμπτη και για τους επόμενους μήνες θα δεχθεί τις φροντίδες των συντηρητών. Χαρακτηριστικό μάλιστα είναι ότι η μετόπη θα συντηρηθεί ενώπιον του κοινού το οποίο θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει διά ζώσης την ενδιαφέρουσα διαδικασία.
«Είναι μια μετόπη στην οποία βλέπουμε τον Κένταυρο να πολεμάει τον Λαπίθη» εξήγησε ο κ. Παντερμαλής.
«Μάλιστα είναι η πρώτη από αυτές στην οποία απεικονίζεται ο Κένταυρος με την πλάτη, γεγονός που κάνει τη σκηνή ακόμη πιο βίαιη. Είναι χαρακτηριστικό ακόμη ότι ο Κένταυρος συμβολίζει την άγρια φύση ενώ ο Λαπίθης τον πολιτισμένο κόσμο.» Στην παράσταση αυτή ο Κένταυρος κυριαρχεί δίνοντας την εντύπωση του θριαμβευτή. Ωστόσο, το πλήγμα που δέχεται από τον αντίπαλό του δείχνει να είναι σοβαρό. Ακριβώς πάνω από την αυθεντική μετόπη στέκεται το αντίγραφό της φτιαγμένο από γύψο.
Αυτή η πλευρά του ναού, μάλιστα, είναι γεγονός ότι λεηλατήθηκε αρκετά, μια και πολλά κομμάτια που λείπουν βρίσκονται διασκορπισμένα σε διάφορα μουσεία του κόσμου. «Στο Βρετανικό, στο Μουσείο του Λούβρου, στο Πίτσμπουργκ αλλά και στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου» τόνισε ο κ. Παντερμαλής.
Μέσα στον Ιούλιο, μάλιστα, έχει προγραμματιστεί και η έναρξης της νέας περιοδικής έκθεσής του με θέμα το χρώμα στα γλυπτά. Ο κ. Παντερμαλής διευκρίνισε ότι οι ετοιμασίες από τους συντηρητές συνεχίζονται κανονικά προκειμένου αυτή να εγκαινιαστεί το συντομότερο δυνατόν. Το ίδιο το Μουσείο άλλωστε έχει ξεκινήσει μια ιδιαίτερη δράση γύρω από την έρευνα του χρώματος στα αγάλματα, τα αρχιτεκτονικά μέλη, καθώς και τις επιγραφές της αρχαϊκής εποχής. «Ελπίζουμε σε ένα χρόνο από τώρα να έχουμε και τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής.»
Ακόμη, το Μουσείο συμμετέχει στη μεγάλη έκθεση με θέμα το φως, που εγκαινιάζεται την άλλη εβδομάδα στην Τεχνόπολη στο Γκάζι. «Ειδικά στο Μουσείο το φως παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Ετσι, παίρνοντας κι εμείς μέρος σ’ αυτή τη μεγάλη έκθεση για το φως, καταρτίσαμε έναν κατάλογο με εκθέματα τα οποία σχετίζονται με αυτό. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και μια τριήρης χάλκινη, καθώς και πολλές άλλες λυχνίες. Ο κατάλογος αυτός θα είναι προς πώληση, ενώ για το κοινό θα υπάρχει ειδική σήμανση η οποία θα του υποδεικνύει ποια είναι αυτά τα εκθέματα.»
Οσο για το πότε θα ανοίξει τις πύλες της για το κοινό η ανασκαφή στα θεμέλια του Μουσείου, ο κ. Παντερμαλής υπήρξε κατηγορηματικός. «Αν υπήρχαν τα προαπαιτούμενα χρήματα το έργο θα ολοκληρωνόταν σε έναν χρόνο από τότε που θα ξεκινούσε.» Ετσι, το όραμα για έναν μεγάλο μουσειακό χώρο κάτω από το κτίριο, στον οποίο το κοινό θα μπορεί να θαυμάζει από κοντά ευρήματα αλλά και να περιπλανάται στους διαδρόμους του, προς το παρόν τουλάχιστον, έχει μπει στον «πάγο».
Γιώτα Βαζούρα
