Μια επαναστατική έρευνα ανοίγει τον δρόμο για την ανάπτυξη νέων θεραπειών, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ και ο αυτισμός.Αλτ Επιστήμονες πανεπιστημίων στην Ιταλία και τη Ν. Καλιφόρνια κατάφεραν να μπλοκάρουν την παθολογική οργή σε ποντίκια και πλέον πιστεύουν ότι γνωρίζουν γιατί κάποιοι άνθρωποι γίνονται πιο βίαιοι και επιθετικοί σε σχέση με τους υπολοίπους.
Κατά την έρευνά τους, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα πολύ επιθετικά ποντίκια παρουσιάζουν βιολογικές ομοιότητες με τους πολύ βίαιους ανθρώπους, γεγονός που τα κάνει πιο ευάλωτα στην οργή. Οπως αναφέρουν στη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Journal of Neuroscience, στον εγκέφαλο των πολύ εχθρικών ποντικιών, αλλά και των πολύ επιθετικών ανθρώπων, υπάρχει ένας υποδοχέας (ένζυμο) που δεν λειτουργεί σωστά. Οταν οι επιστήμονες τον απενεργοποίησαν, η υπερβολική επιθετικότητα υποχώρησε.
Τα αποτελέσματα της έρευνας αναμένεται να βοηθήσουν τους επιστήμονες να αναπτύξουν νέα φάρμακα για την παθολογική επιθετικότητα, η οποία αποτελεί σύμπτωμα τόσο του αυτισμού όσο και του Αλτσχάιμερ, της σχιζοφρένειας και της διπολικής διαταραχής. «Από κλινικής και κοινωνικής άποψης, η επιθετικότητα ως αντιδραστική συμπεριφορά αποτελεί σημαντικό πρόβλημα» τονίζει ο επικεφαλής της συντακτικής ομάδας της έρευνας Marco Bortolato. «Θέλουμε να βρούμε νέους τρόπους που θα μας βοηθήσουν να μειώσουμε την παρορμητική βία. Ο ίδιος τύπος μετάλλαξης που μελετήσαμε στα ποντίκια σχετίζεται με την πολύ βίαιη και εγκληματική συμπεριφορά στον άνθρωπο. Ομως μέχρι στιγμής δεν ξέρουμε ακριβώς γιατί».
Ο Bortolato επισημαίνει ότι τα χαμηλά επίπεδα του ενζύμου MAO A αποτελούν τη βάση για την προδιάθεση της επιθετικότητας στον άνθρωπο και ότι στην έρευνά τους οι επιστήμονες έλαβαν υπόψη και την αλληλεπίδραση της γενετικής με τα πρώτα στρεσογόνα περιστατικά στη ζωή του ανθρώπου, όπως το τραύμα και η παραμέληση από τους γονείς κατά την παιδική ηλικία. «Το γεγονός ότι η απενεργοποίηση αυτού του ενζύμου μετριάζει την επιθετικότητα δείχνει τη δυναμική αυτής της ανακάλυψης. Η σημασία της στη θεραπεία ίσως είναι καθοριστική».
Αλεξάνδρα Χυδηριώτη
