Δυσαρέσκεια και έντονες γκρίνιες των απερχομένων προκάλεσαν οι χθεσινές «γαλάζιες» κοινοβουλευτικές ανακατατάξεις.
Ο Βύρων Πολύδωρας, ο οποίος έμαθε την αντικατάστασή του από τη θέση του προέδρου της Βουλής από την τηλεόραση (!), εμφανίζεται σφόδρα ενοχλημένος τόσο από αυτό καθαυτό το γεγονός της αντικατάστασης όσο και από το γεγονός ότι κανένας από τη Συγγρού, και πολύ περισσότερο ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς, με τον οποίο διατηρούσαν στενή φιλία, δεν του τηλεφώνησε για να τον ενημερώσει.
Ο ίδιος ο κ. Πολύδωρας δεν θέλησε να κάνει κανένα σχόλιο, στενοί του συνεργάτες ωστόσο μιλούσαν για «μεγίστη απρέπεια» της Συγγρού στο πρόσωπο του προέδρου της Βουλής. «Δεν είναι δυνατόν ο τρίτος τη τάξει πολιτειακός παράγοντας της χώρας να μαθαίνει την αντικατάστασή του από την τηλεόραση. Αυτές είναι αστείες καταστάσεις και χαρακτηρίζουν όσους τις διέπραξαν» έλεγαν χαρακτηριστικά, ενώ άλλοι αναρωτιόνταν τι μεσολάβησε μέσα σε έναν μήνα και κάποιοι έκριναν ότι ο κ. Πολύδωρας δεν κάνει πλέον για πρόεδρος.
Σε αναμμένα κάρβουνα κάθονται πάντως τώρα και οι τρεις αντιπρόεδροι της Βουλής που προέρχονται από τη Νέα Δημοκρατία (Τραγάκης, Νάκος και Ταλιαδούρος), οι οποίοι δεν παίρνουν κι όρκο ότι θα συνεχίσουν στις θέσεις τους και στη νέα Βουλή.
Εντονη δυσαρέσκεια ωστόσο εξέφρασε και το περιβάλλον του έτερου «γαλάζιου» κοινοβουλευτικού που οδεύει προς αντικατάσταση και συγκεκριμένα του γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας Κώστα Τασούλα, τη θέση του οποίου φημολογείται ότι παίρνει ο βουλευτής Καρδίτσας της Ν.Δ. Κώστας Τσιάρας.
Ο κ. Τασούλας έλεγε εδώ και μέρες ότι θα φύγει από τη θέση του γραμματέα είτε υπουργοποιηθεί είτε όχι, αυτό ωστόσο που τον ενόχλησε είναι άλλο. Οχι μόνο δεν πήρε μία θέση στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, όπου επιθυμούσε να επιστρέψει, αλλά και υπουργοποιήθηκε ο εσωκομματικός του αντίπαλος στα Ιωάννινα Σταύρος Καλογιάννης. Επίσης, στη Συγγρού τον δείχνουν ως υπεύθυνο του «μπάχαλου» και των διαγραφών μετά την ψηφοφορία του Μνημονίου 2, διότι δεν ήλεγξε τις αντιδράσεις εντός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Επομένως το ότι μένει εκτός εκλαμβάνεται και ως «τιμωρία» του.
Γιώργος Λυκουρέντζος
